Właściwości farmakodynamiczne
Heviran 400 mg

Acyklowir, substancja czynna leku Heviran, jest syntetycznym analogiem nukleozydu purynowego o działaniu przeciwwirusowym, szczególnie skutecznym wobec wirusów z grupy herpes, w tym HSV typu 1 i 2 oraz VZV. Mechanizm działania opiera się na selektywnej aktywacji leku w komórkach zakażonych przez wirusową kinazę tymidynową, która fosforyluje acyklowir do monofosforanu, a następnie do trójfosforanu przez enzymy komórkowe. Trójfosforan acyklowiru jest wbudowywany przez wirusową polimerazę DNA do łańcucha wirusowego DNA, co prowadzi do zahamowania replikacji wirusa. Selektywność działania minimalizuje toksyczność dla komórek gospodarza, gdyż w komórkach niezakażonych acyklowir nie jest efektywnie fosforylowany.

Właściwości farmakodynamiczne leku Heviran

Acyklowir, substancja czynna produktu leczniczego Heviran (dostępnego w tabletkach powlekanych o zawartości 200 mg, 400 mg lub 800 mg), należy do grupy farmakoterapeutycznej leków przeciwwirusowych do stosowania ogólnego, nukleozydów i nukleotydów, z wyjątkiem inhibitorów odwrotnej transkryptazy (kod ATC: J05AB01). 1

Mechanizm działania acyklowiru

Acyklowir jest syntetycznym analogiem nukleozydu purynowego, który wykazuje działanie hamujące na replikację wirusów herpes zarówno w warunkach laboratoryjnych (in vitro), jak i w organizmie (in vivo). Spektrum działania obejmuje patogenne dla człowieka wirusy z grupy herpes, w szczególności:

  • Wirus Herpes simplex (HSV) typu 1 i 2
  • Wirus Varicella-Zoster (VZV)

Istotną cechą acyklowiru jest jego wysoce selektywne działanie przeciwwirusowe. 2

Selektywność działania przeciwwirusowego

Selektywność acyklowiru wynika z różnic w metabolizmie substancji czynnej w komórkach zakażonych i niezakażonych:

  • W komórkach niezakażonych – endogenna kinaza tymidynowa (TK) nie wykorzystuje skutecznie acyklowiru jako substratu, co powoduje, że toksyczne działanie leku na komórki ssaków jest minimalne.
  • W komórkach zakażonych – kinaza tymidynowa pochodzenia wirusowego (kodowana przez HSV i VZV) fosforyluje acyklowir do pochodnej monofosforanowej (analogu nukleozydu).

Następnie, monofosforowana pochodna acyklowiru ulega dalszej fosforylacji przez enzymy komórkowe, kolejno do dwufosforanu i trójfosforanu acyklowiru. Trójfosforan acyklowiru stanowi substrat dla wirusowej polimerazy DNA i zostaje przez nią wbudowany w wirusowy łańcuch DNA. W rezultacie prowadzi to do zakończenia syntezy łańcucha DNA wirusa i efektywnego zahamowania jego replikacji. 3

Rozwój oporności na acyklowir

Długotrwała terapia acyklowirem lub powtarzane cykle leczenia u pacjentów ze znacznie obniżoną odpornością mogą prowadzić do selekcji szczepów wirusa o zmniejszonej wrażliwości na lek. Występują dwa główne mechanizmy oporności wirusów na acyklowir:

  1. Niedobór wirusowej kinazy tymidynowej – większość wyizolowanych szczepów o zmniejszonej wrażliwości charakteryzuje się względnym niedoborem TK, co uniemożliwia aktywację acyklowiru do formy monofosforanowej.
  2. Mutacje wirusa – opisano również szczepy z mutacjami w obrębie wirusowej kinazy tymidynowej lub polimerazy DNA, co wpływa na skuteczność działania leku.

Badania in vitro potwierdziły możliwość powstawania szczepów HSV o zmniejszonej wrażliwości na acyklowir. Należy jednak podkreślić, że nie ustalono dotychczas jednoznacznej korelacji między wrażliwością wirusa HSV na acyklowir określoną w warunkach laboratoryjnych a odpowiedzią kliniczną na leczenie. 4

Charakterystyka produktu Heviran

Heviran dostępny jest w postaci tabletek powlekanych zawierających acyklowir w trzech dawkach: 200 mg, 400 mg oraz 800 mg. Tabletki o zawartości 200 mg i 400 mg mają barwę białą, są okrągłe i obustronnie wypukłe. Tabletki zawierające 800 mg acyklowiru również mają barwę białą, ale są podłużne, obustronnie wypukłe i posiadają linię podziału umożliwiającą podzielenie tabletki na równe dawki. 5

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl