zakażenie wywołane przez wirus półpaśca
Wskazanie

Zakażenie wywołane przez wirus półpaśca (Herpes zoster) jest chorobą wywoływaną przez reaktywację wirusa ospy wietrznej (Varicella-zoster virus) w organizmie osoby, która wcześniej przebyła ospę wietrzną. Wirus pozostaje w stanie uśpienia w zwojach nerwowych, a jego reaktywacja najczęściej występuje u osób z osłabionym układem odpornościowym, starszych lub pod wpływem stresu.

Głównym objawem zakażenia wirusem półpaśca jest bolesna, pęcherzykowa wysypka występująca jednostronnie, zazwyczaj w obrębie jednego dermatomu (obszaru skóry unerwianego przez jeden nerw rdzeniowy). Wysypce często towarzyszy ból neuropatyczny, który może utrzymywać się nawet po ustąpieniu zmian skórnych, prowadząc do powikłania zwanego neuralgią popółpaścową.

Leczenie zakażenia wirusem półpaśca obejmuje stosowanie leków przeciwwirusowych, które są najskuteczniejsze, gdy zostaną podane w ciągu 72 godzin od pojawienia się wysypki. W Polsce stosuje się takie preparaty jak: Heviran, Zovirax, Acyklowir Hasco, Valaciclovir TEVA czy Famvir. W leczeniu bólu wykorzystuje się leki przeciwbólowe, w tym niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. Ibuprom, Nurofen), paracetamol (Panadol, Apap) oraz w cięższych przypadkach leki przeciwdepresyjne (np. Amitryptylina) lub przeciwpadaczkowe (np. Pregabalina, Lyrica, Gabapentyna).

Największe trudności w leczeniu zakażenia wirusem półpaśca dotyczą zarządzania bólem, szczególnie w przypadku neuralgii popółpaścowej, która może być oporna na standardowe leczenie przeciwbólowe. Dodatkowym wyzwaniem jest leczenie pacjentów z osłabionym układem odpornościowym, u których infekcja może przebiegać ciężej i prowadzić do powikłań takich jak rozsiane zakażenie narządów wewnętrznych, zapalenie mózgu czy uszkodzenie nerwów. Opóźnienie w rozpoczęciu terapii przeciwwirusowej zmniejsza jej skuteczność, dlatego kluczowe jest wczesne rozpoznanie i wdrożenie leczenia.

Profilaktyka zakażenia wirusem półpaśca obejmuje szczepienia, dostępne w Polsce pod nazwami Shingrix i Zostavax. Szczepienia są szczególnie zalecane dla osób po 50. roku życia oraz pacjentów z grup ryzyka ciężkiego przebiegu choroby, takich jak osoby z zaburzeniami odporności.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl