szczepienie przeciwko WZW B
Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (WZW B) stanowi podstawowy element profilaktyki tej choroby zakaźnej. Wirus HBV (Hepatitis B Virus) przenosi się przez krew, kontakty seksualne oraz z matki na dziecko podczas porodu. Zakażenie może prowadzić do ostrego lub przewlekłego zapalenia wątroby, a w konsekwencji do marskości lub raka wątroby.
Szczepionka przeciwko WZW B zawiera rekombinowany antygen powierzchniowy wirusa (HBsAg) i jest wysoce immunogenna. Standardowy schemat szczepienia obejmuje trzy dawki podawane w schemacie 0-1-6 miesięcy, choć istnieją również schematy przyspieszone. W Polsce szczepienie przeciwko WZW B jest obowiązkowe dla noworodków oraz wybranych grup zawodowych narażonych na zakażenie.
Skuteczność szczepienia przeciwko WZW B jest bardzo wysoka – osiąga ponad 95% u osób immunokompetentnych. Ochronę uważa się za długotrwałą, prawdopodobnie dożywotnią u większości zaszczepionych osób. U pacjentów z immunosupresją, przewlekłymi chorobami nerek czy wątroby może być konieczne zastosowanie wyższych dawek szczepionki lub dodatkowych dawek przypominających.
Szczepienie przeciwko WZW B jest bezpieczne, a działania niepożądane ograniczają się najczęściej do miejscowych reakcji w miejscu wkłucia. Istotnym elementem profilaktyki poekspozycyjnej jest również immunoglobulina anty-HBs, stosowana w przypadku ekspozycji na zakażenie u osób nieszczepionych lub z niewystarczającą odpowiedzią na szczepienie.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Wzw (wirusowe zapalenie wątroby) – Epidemiologia
Wirusowe zapalenie wątroby (WZW) typu B i C stanowi istotne globalne zagrożenie zdrowotne, z około 1,3 miliona zgonów w 2022 roku oraz 254 milionami osób żyjących z przewlekłym WZW B i 50 milionami z WZW C. Największe obciążenie chorobą obserwuje się w Regionie Zachodniego Pacyfiku (97 mln zakażeń) i Afrykańskim (65 mln). Wskaźniki zakażeń u dzieci poniżej 5 lat są niskie (0,9% w 2020 r.), co świadczy o skuteczności szczepień. W USA odnotowano spadek zachorowań na WZW A o 88% w latach 2019-2022, stabilizację WZW B oraz niewielki spadek WZW C o 6,3% w tym samym okresie, choć dane mogą być zniekształcone przez pandemię COVID-19. Zakażenia WZW B nabyte w dzieciństwie prowadzą do przewlekłości w 95% przypadków, podczas gdy u dorosłych poniżej 5%. Tylko 13% zakażonych WZW B jest świadomych swojego statusu, a 3% poddanych leczeniu. W USA obserwuje się znaczne dysproporcje etniczne w zapadalności, szczególnie wśród osób pochodzenia azjatyckiego i z wysp Pacyfiku. WZW C dotyka głównie osoby w wieku 20-39 lat, zwłaszcza użytkowników narkotyków dożylnych, z rosnącą zapadalnością od 2013 roku.
choroba zakaźna, nadzór epidemiologiczny, naturalna historia choroby, ostre WZW C, przewlekłe WZW B, przewlekłe zapalenie wątroby, szczepienie przeciwko WZW B, wirus hepatotropowy, wirusowe zapalenie wątroby, współzakażenie, WZW typu A, WZW typu B, WZW typu C, zapadalność i chorobowość, żółta gorączka - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – GAMMA anty-HBs 200 200 j.m./ml
Immunoglobulina ludzka GAMMA anty-HBs 200 (200 j.m./ml) to preparat zawierający co najmniej 100 mg białka ludzkiego na 1 ml, w tym minimum 85% IgG z przeciwciałami przeciw antygenowi HBs. Stosowana jest głównie u noworodków matek zakażonych wirusowym zapaleniem wątroby typu B (WZW B) lub nosicielek antygenu HBs, podawana do 12 godzin po urodzeniu w dawce 200 j.m. Dawkowanie u dzieci do 50 kg jest zależne od masy ciała: do 10 kg – 200 j.m. (1 ampułka), 10-20 kg – 400 j.m. (2 ampułki), 20-30 kg – 600 j.m. (3 ampułki), 30-50 kg – 800 j.m. (4 ampułki). W przypadku długotrwałego pobytu w szpitalu dawkę powtarza się co 3-4 tygodnie. U pacjentów bez odpowiedzi immunologicznej zaleca się podawanie u dorosłych 500 j.m. co 2 miesiące, a u dzieci 8 j.m./kg masy ciała co 2 miesiące. Minimalne miano ochronne przeciwciał wynosi 10 j.m./ml.
antygen HBs, IgG, immunoglobulina G, immunoglobulina ludzka, miano przeciwciał, odpowiedź immunologiczna, osocze dawców, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie podskórne, przeciwciała anty-HBs, szczepienie przeciwko WZW B, szczepionka przeciw WZW B, wirusowe zapalenie wątroby typu B, zaburzenia krzepnięcia krwi - Leksykon leków
Przeciwwskazania – GAMMA anty-HBs 200 200 j.m./ml
Preparat GAMMA anty-HBs 200, zawierający 200 j.m./ml przeciwciał przeciw antygenowi HBs oraz co najmniej 85% immunoglobuliny G (IgG) w 100 mg białka ludzkiego na 1 ml roztworu do wstrzykiwań, jest stosowany w profilaktyce wirusowego zapalenia wątroby typu B. Głównym przeciwwskazaniem do jego podania jest nadwrażliwość na immunoglobulinę ludzką lub substancje pomocnicze. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią reakcji alergicznych na preparaty immunoglobulinowe, niedoborem IgA, zaburzeniami krzepnięcia oraz u osób z chorobami autoimmunologicznymi, kobiet w ciąży i karmiących piersią oraz osób w podeszłym wieku. Przed podaniem konieczne jest dokładne badanie stanu preparatu oraz wywiad alergologiczny.
anafilaksja, choroba autoimmunologiczna, GAMMA anty-HBs, immunoglobulina G, immunoglobulina ludzka przeciw WZW B, małopłytkowość, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór IgA, objawy nadwrażliwości, pokrzywka, preparat immunoglobulinowy, preparat osoczopochodny, profilaktyka zakażenia HBV, przeciwciała anty-HBs, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, szczepienie przeciwko WZW B, WZW typu B, zaburzenie hemostazy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Entecavir Zentiva 1 mg
Entekawir, stosowany w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Ze względu na brak jednoznacznych danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania entekawiru w ciąży, zaleca się stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas terapii. Badania przedkliniczne wykazały potencjalne ryzyko reprodukcyjne przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane u ludzi, jednak brak jest jednoznacznych dowodów na szkodliwość u ludzi. Entekawir nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu, a decyzja o terapii powinna być indywidualna. Ponadto, brak jest danych potwierdzających wpływ entekawiru na transmisję wertykalną HBV, dlatego konieczne jest stosowanie standardowych procedur profilaktycznych, takich jak podanie immunoglobuliny anty-HBV (HBIG) oraz rozpoczęcie szczepień noworodka zgodnie z kalendarzem szczepień.
aktywne zakażenie HBV, antykoncepcja, badanie toksykologiczne, entekawir, HBIG, immunoglobulina anty-HBV, immunoprofilaktyka bierna i czynna, lek przeciwwirusowy, profilaktyka transmisji wertykalnej, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, szczepienie przeciwko WZW B, transmisja wertykalna HBV, wirus HBV, WZW typu B, zakażenie HBV