palec szponiasty

Palec szponiasty (ang. claw toe) to deformacja palca stopy charakteryzująca się nadmiernym zgięciem w stawie międzypaliczkowym bliższym (PIP) oraz wyprostem w stawie międzypaliczkowym dalszym (DIP). Najczęściej dotyczy palców od drugiego do piątego, przy czym drugi palec jest zajęty najczęściej.

Etiologia palca szponiastego może być różnorodna. Może występować jako schorzenie pierwotne, wynikające z zaburzenia równowagi mięśniowej między zginaczami a prostownikami palców, lub wtórnie w przebiegu chorób neurologicznych, reumatologicznych (np. reumatoidalne zapalenie stawów) czy w wyniku noszenia nieodpowiedniego obuwia. Często współistnieje z innymi deformacjami stopy, takimi jak hallux valgus czy płaskostopie.

Diagnostyka opiera się głównie na badaniu klinicznym, podczas którego ocenia się zakres deformacji, elastyczność palca oraz towarzyszące zmiany skórne (modzele, odciski). W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić palec młotkowaty (zgięcie w stawie PIP z prawidłowym lub zgiętym stawem DIP) oraz palec młoteczkowaty (wyprost w stawie PIP ze zgięciem w stawie DIP).

Leczenie zależy od stopnia zaawansowania deformacji i obecności objawów. W początkowym stadium, gdy deformacja jest elastyczna, wystarczające mogą być metody zachowawcze: odpowiednie obuwie, wkładki ortopedyczne, ćwiczenia rozciągające, podkładki odciążające. W zaawansowanych przypadkach, gdy deformacja jest sztywna i powoduje dolegliwości bólowe, konieczne może być leczenie operacyjne, obejmujące zabiegi na tkankach miękkich lub korekcje kostne.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Metatarsalgia – Etiologia i przyczyny

Metatarsalgia to zespół bólowy przodostopia, charakteryzujący się bólem i stanem zapalnym w okolicy głów kości śródstopia, będący wynikiem zaburzonego rozkładu obciążenia stopy. Etiologia jest wieloczynnikowa i obejmuje trzy główne kategorie: pierwotną (anatomiczne nieprawidłowości, takie jak pes cavus, Morton toe, deformacje palców, halluksy, hipermobilność pierwszego promienia), wtórną (intensywna aktywność fizyczna, nieprawidłowe obuwie, nadwaga, zmiany związane z wiekiem, choroby zapalne stawów, neuropatie, urazy, napięcia mięśniowe, biomechaniczne zaburzenia chodu) oraz jatrogenną (powikłania po operacjach stopy, np. osteotomie, złamania przeciążeniowe, martwica kości). Kluczowym mechanizmem patofizjologicznym jest nadmierny nacisk na jedną lub więcej głów kości śródstopia, prowadzący do zapalenia torebki stawowej, kaletki, uszkodzeń płytki podeszwowej oraz mikrourazów, co w konsekwencji wywołuje ból i dysfunkcję.
bunion, choroba Freiberga, dna moczanowa, głowa kości śródstopia, halluks, hallux limitus, hallux rigidus, jałowa martwica, łuszczycowe zapalenie stawów, metatarsalgia jatrogenna, metatarsalgia pierwotna, metatarsalgia propulsyjna, metatarsalgia wtórna, nadmierna pronacja stopy, nerwiak Mortona, neuropatia obwodowa, osteotomia kości śródstopia, palec młotkowaty, palec szponiasty, pes cavus, przodostopie, reumatoidalne zapalenie stawów, ścięgno Achillesa, stopa płaska, zanik poduszki tłuszczowej, zapalenie kaletki, zapalenie torebki stawowej, złamanie przeciążeniowe
Leksykon chorób i schorzeń
Metatarsalgia – Epidemiologia

Metatarsalgia to zespół bólowy zlokalizowany w przedniej części stopy, pod głowami kości śródstopia, o częstości występowania około 10% w populacji ogólnej, sięgającej nawet 50-95% u osób starszych. Szczególnie narażone są kobiety w średnim wieku, u których metatarsalgia odpowiada za około 85% przypadków bólu stóp, oraz sportowcy uprawiający dyscypliny o wysokiej udarowości, jak bieganie czy taniec. Etiologia jest w 90% biomechaniczna, obejmująca deformacje palców (młotkowate, szponiaste), nieprawidłową długość kości śródstopia, nadmierną pronację, napięcie ścięgna Achillesa, deformacje stopy (pes cavus, pes planus, hallux valgus) oraz nieodpowiednie obuwie (wąskie czubki, wysokie obcasy). Metatarsalgia może mieć charakter pierwotny (związany z przeciążeniem), wtórny (zaburzenia autoimmunologiczne, neurologiczne, zapalne) lub jatrogenny (po korekcjach chirurgicznych). Współistniejące schorzenia, takie jak nerwiak Mortona czy choroba Freiberga, również wpływają na obraz kliniczny.
analiza chodu, biomechanika stopy, ból przedniej części stopy, choroba Freiberga, dna moczanowa, głowa kości śródstopia, hallux valgus, metatarsalgia, metatarsalgia jatrogenna, metatarsalgia pierwotna, metatarsalgia wtórna, nerwiak Mortona, neuritis, palec młotkowaty, palec szponiasty, pes cavus, pes planus, pronacja stopy, RZS, SM, złamanie kości śródstopia, złamanie przeciążeniowe, złamanie tancerza
Leksykon chorób i schorzeń
Neuroma mortona – Etiologia i przyczyny

Neuroma Mortona to łagodny rozrost tkanki nerwowej, najczęściej lokalizujący się między trzecim a czwartym palcem stopy, będący wynikiem przewlekłego ucisku i drażnienia nerwu międzypalcowego w obrębie więzadła poprzecznego śródstopia. Patofizjologia obejmuje hiperplazję nerwu, demielinizację, zwłóknienie śródnerwowe oraz zmiany naczyniowe, co wskazuje na przewlekły stan zapalny i uszkodzenie nerwu. Etiologia jest wieloczynnikowa, z dominującą teorią przewlekłego urazu mechanicznego, uwięźnięcia nerwu między głowami kości śródstopia oraz niedokrwienia. Predyspozycje anatomiczne, takie jak wąskie przestrzenie między kośćmi śródstopia, grubszy nerw w trzeciej przestrzeni międzypalcowej oraz deformacje stopy (płaskostopie, stopa wydrążona, paluchy koślawe, palce młotkowate) zwiększają ryzyko rozwoju schorzenia. Czynniki zewnętrzne, w tym noszenie obuwia na wysokim obcasie i z wąskimi noskami, a także aktywności fizyczne generujące powtarzalne mikrourazy (bieganie, balet, narciarstwo), są istotnymi elementami patogenezy.
demielinizacja, demielinizacja ogniskowa, nadmierna pronacja, nerw międzypalcowy, nerw podeszwowy, nerwiak międzypalcowy, neuroma Mortona, neuropatia z uwięźnięcia, palec młotkowaty, palec szponiasty, paluch koślawy, płaskostopie, stopa płaska, stopa wydrążona, tłuszczak, uszkodzenie aksonu, zapalenie kaletki, zapalenie kaletki międzyśródstopnej, zapalenie stawów
Leksykon chorób i schorzeń
Ból palców – Patofizjologia i mechanizm

Ból palców stopy jest złożonym problemem klinicznym, wynikającym z różnorodnych mechanizmów patofizjologicznych, w tym bólu fizjologicznego, patologicznego i neuropatycznego. Metatarsalgia, turf toe oraz zespół bolesnych nóg i poruszających się palców (PLMT) to przykłady schorzeń o różnej etiologii, od przeciążeniowych urazów więzadłowo-stawowych (np. skręcenie więzadła torebki stawu śródstopno-paliczkowego palucha w turf toe) po neuropatie i zmiany centralne. W metatarsalgii obserwuje się m.in. zmniejszenie siły mięśni zginaczy podeszwowych i biodrowych, niższe PTI (Pressure-Time Integral) w przedniej części stopy oraz zmniejszony wskaźnik łuku stopy (Foot AI), co wskazuje na zaburzenia biomechaniczne i kompensacyjne strategie ruchowe. W turf toe uraz powstaje na skutek wymuszonego przeprostu pierwszego stawu MTP, często u sportowców na sztucznych nawierzchniach, a leczenie obejmuje unieruchomienie i fizjoterapię. PLMT to rzadkie zaburzenie neurologiczne, prawdopodobnie związane z ektopową aktywnością neuronów w rogach przednich rdzenia kręgowego i uszkodzeniem nerwów obwodowych, manifestujące się mimowolnymi ruchami palców i rozlanym bólem.
ból neuropatyczny, ból patologiczny, dna moczanowa, embolizacja, głowa kości śródstopia, hallux valgus, mechanizm windlass, metatarsalgia, neuroma Mortona, niedokrwienie, orteza stopy, palec młoteczkowaty, palec młotkowaty, palec szponiasty, paluch koślawy, phlegmasia cerulea dolens, płytka podeszwowa, polineuropatia, rozcięgno podeszwowe, staw śródstopno-paliczkowy, turf toe, uszkodzenie nerwu obwodowego, uszkodzenie rdzenia kręgowego, uszkodzenie tkanki, zakrzepica, zakrzepica żylna, zapalenie kaletki, zapalenie naczyń, zapalenie okostnej, zapalenie rozcięgna podeszwowego, zespół niebieskiego palca, zgięcie grzbietowe, zgięcie podeszwowe
Leksykon chorób i schorzeń
Metatarsalgia – Etiologia i przyczyny

Metatarsalgia to zespół bólowy zlokalizowany w przedniej części stopy, szczególnie w okolicy głów kości śródstopia, będący objawem o wieloczynnikowej etiologii. Przyczyny dzieli się na pierwotne (anatomiczne deformacje takie jak pes cavus, płaskostopie, palce młotkowate, halluks koślawy), wtórne (nadmierne obciążenie związane z aktywnością fizyczną, nieodpowiednie obuwie, stany zapalne, choroby ogólnoustrojowe jak RZS, dna moczanowa, cukrzyca) oraz jatrogenne (powikłania pooperacyjne). Kluczowe mechanizmy patogenetyczne obejmują nierównomierny rozkład nacisku na głowy kości śródstopia, przewlekły stan zapalny tkanek miękkich, ucisk nerwów międzyśródstopnych oraz zanik amortyzacji poduszeczki tłuszczowej, co prowadzi do bólu i dysfunkcji biomechanicznej stopy.
ból przedniej części stopy, bunion, choroba Freiberga, choroba zwyrodnieniowa stawów, dna moczanowa, głowa kości śródstopia, halluks, kapsulitis, łuszczycowe zapalenie stawów, metatarsalgia, nadmierna pronacja, nerwiak Mortona, neuropatia, palec młotkowaty, palec szponiasty, paluch koślawy, pes cavus, piłka stopy, płaskostopie, reumatoidalne zapalenie stawów, sesamoiditis, staw śródstopno-paliczkowy, stopa wydrążona, zapalenie kaletki międzyśródstopnej, zapalenie torebki stawowej, zapalenie trzeszczek, złamanie przeciążeniowe
Leksykon chorób i schorzeń
Modzele i pęcherze – Patofizjologia i mechanizm

Modzele i pęcherze to zmiany hiperkeratotyczne powstające w wyniku przewlekłego ucisku i tarcia, prowadzące do nadmiernego rogowacenia naskórka (hiperkeratozy). Patogeneza obejmuje proliferację keratynocytów, uwalnianie cytokin i zmiany w strukturze skóry, takie jak akantoza i parakeratoza. Modzele (calluses) to rozległe, nieostro odgraniczone obszary hiperkeratozy, najczęściej na podeszwach stóp, natomiast pęcherze (corns) to ograniczone zmiany z centralnym stożkowatym rdzeniem keratynowym, powodującym ból i stan zapalny, lokalizujące się zwykle na wierzchniej stronie palców. Kluczową rolę w patogenezie odgrywają wyniosłości kostne, deformacje stóp (np. palce młotkowate, haluksy) oraz nieprawidłowa biomechanika chodu, które zwiększają nacisk na skórę. Czynniki zewnętrzne, takie jak nieodpowiednie obuwie i wysoka aktywność fizyczna, nasilają procesy powstawania tych zmian.
akantoza, cukrzyca, cytokina, hiperkeratoza, infekcja kości, keratosis punctata, keratynocyt, modzel i pęcherz, modzel podeszwowy, owrzodzenie, palec młoteczkowaty, palec młotkowaty, palec szponiasty, paluch koślawy, parakeratoza, płaskostopie, reumatoidalne zapalenie stawów, rogowacenie naskórka, stan zapalny, tkanka kostna, tkanka włóknista, twardzina układowa, udar mózgu, warstwa rogowa, warstwa ziarnista, zgorzel
Leksykon chorób i schorzeń
Metatarsalgia – Diagnostyka i diagnoza

Metatarsalgia to objaw bólowy zlokalizowany w przedstopiu, szczególnie w okolicy głów kości śródstopia, wymagający kompleksowej diagnostyki różnicowej. Kluczowe jest zebranie szczegółowego wywiadu obejmującego charakterystykę bólu, czynniki nasilające i łagodzące, aktywność fizyczną oraz obecność chorób współistniejących, takich jak cukrzyca czy choroby reumatyczne. Badanie fizykalne powinno uwzględniać ocenę anatomiczną stopy, obecność modzeli, zakres ruchomości stawów śródstopno-paliczkowych, wzorzec chodu oraz testy specyficzne, np. test kliknięcia Muldera w podejrzeniu neuromy Mortona. Diagnostyka obrazowa obejmuje RTG (wykluczenie złamań przeciążeniowych, ocena deformacji i zmian zwyrodnieniowych), USG (ocena tkanek miękkich, neuromy, zapalenia kaletek i pochewek ścięgnistych) oraz MRI (obrzęk szpiku, uszkodzenia chrząstki, zmiany zapalne i neuroartropatie). Scyntygrafia kości może być pomocna w wykrywaniu wczesnych złamań przeciążeniowych. Badania laboratoryjne (poziom kwasu moczowego, OB, CRP, markery reumatyczne, glukoza, HbA1c) wspierają różnicowanie z innymi schorzeniami.
analiza chodu, anatomia stopy, badanie fizykalne, badanie pedobarograficzne, biomechanika chodu, blokada diagnostyczna, ból przedstopia, CRP, deformacja stopy, dna moczanowa, hallux valgus, kość śródstopia, kwas moczowy, łuszczyca stawowa, metatarsalgia, neuroma Mortona, neuropatia obwodowa, OB, obrzęk szpiku kostnego, palec młotkowaty, palec szponiasty, piłka stopy, reumatoidalne zapalenie stawów, rezonans magnetyczny, RTG stopy, scyntygrafia kości, test Muldera, USG stopy, uszkodzenie płytki podeszwowej, wywiad lekarski, zapalenie kaletki, zapalenie rozcięgna podeszwowego, zapalenie stawów śródstopno-paliczkowych, złamanie kości śródstopia, złamanie przeciążeniowe
Leksykon chorób i schorzeń
Palec młotkowaty i palec młoteczkowaty – Diagnostyka i diagnoza

Palec młotkowaty i palec młoteczkowaty to deformacje stopy charakteryzujące się zgięciem palców w stawach międzypaliczkowych bliższym (PIP) i dalszym (DIP), najczęściej dotyczące II-IV palca. Diagnostyka opiera się na szczegółowym badaniu fizykalnym, ocenie elastyczności stawów oraz obecności odcisków i bólu. Test Lachmana jest kluczowy w ocenie patologii stawu śródstopno-paliczkowego (MTPJ). W razie potrzeby wykonuje się badania obrazowe: RTG w projekcjach przednio-tylnej, skośnej i bocznej w pozycji stojącej, MRI przy podejrzeniu uszkodzeń tkanek miękkich oraz USG w diagnostyce nerwiaka. Szczególną uwagę zwraca się na pacjentów z cukrzycą lub neuropatią, u których ocena neurologiczna i przepływu krwi (np. USG dopplerowskie) jest niezbędna.
badanie fizykalne, badanie neurologiczne, biomechanika stopy, dna moczanowa, elastyczny palec młotkowaty, nerwiak, palec młoteczkowaty, palec młotkowaty, palec szponiasty, reumatoidalne zapalenie stawów, rezonans magnetyczny, staw międzypaliczkowy bliższy, staw międzypaliczkowy dalszy, staw śródstopno-paliczkowy, test Lachmana, ultrasonografia, ultrasonografia dopplerowska, zapalenie stawów, zdjęcie rentgenowskie
Leksykon chorób i schorzeń
Złamany palec u nogi – Etiologia i przyczyny

Złamania palców u nogi (fractura phalangis) są częstymi urazami ortopedycznymi, obejmującymi przerwanie ciągłości kości paliczków, które mogą mieć charakter prosty, z przemieszczeniem, awulsyjny lub stawowy. Najczęstsze mechanizmy urazu to uderzenia osiowe palcem o twardy przedmiot oraz urazy zmiażdżeniowe, np. upuszczenie ciężkiego przedmiotu na stopę. Złamania przeciążeniowe (stress fractures) występują głównie u sportowców, zwłaszcza biegaczy, i dotyczą najczęściej podstawy pierwszego paliczka lub środkowych kości śródstopia. Czynniki ryzyka obejmują osteoporozę, nieprawidłową biomechanikę stopy, nieodpowiednie obuwie, wiek, choroby metaboliczne oraz długotrwałe stosowanie leków wpływających na metabolizm kostny. Złamania palucha mają szczególne znaczenie kliniczne ze względu na jego rolę w utrzymaniu równowagi i biomechanice chodu, często wymagając bardziej intensywnego leczenia.
brak zrostu, bunionette, choroba Pageta, hallux valgus, malunion, nonunion, osteoarthritis, osteomalacja, osteomyelitis, osteoporoza, palec młoteczkowaty, palec szponiasty, paliczek, paluch koślawy, płaskostopie, pourazowa choroba zwyrodnieniowa stawów, reumatoidalne zapalenie stawów, stopa wydrążona, uraz bezpośredni, uraz zmiażdżeniowy, zaburzenie zrostu kostnego, zapalenie kości, złamanie awulsyjne, złamanie Jonesa, złamanie otwarte, złamanie patologiczne, złamanie proste, złamanie przeciążeniowe, złamanie stawowe, złamanie z przemieszczeniem, złamany palec u nogi, zmiana zwyrodnieniowa stawu, zrost nieprawidłowy
Leksykon chorób i schorzeń
Metatarsalgia – Objawy

Metatarsalgia to zespół bólowy i zapalny zlokalizowany w przedniej części stopy, szczególnie w okolicy głów kości śródstopia, najczęściej drugiej, trzeciej i czwartej głowy metatarsalnej. Objawy obejmują ból o charakterze ostrym, kłującym, palącym lub tępy, nasilający się podczas obciążania stopy (chodzenie, stanie, bieganie) i ustępujący w spoczynku. Dodatkowo mogą występować mrowienie, drętwienie palców, obrzęk, zaczerwienienie oraz uczucie chodzenia po kamieniach. Czas trwania dolegliwości jest zmienny – od kilku tygodni do miesięcy, a przebieg może być stopniowy lub nagły, często związany z urazem lub przeciążeniem. Czynniki ryzyka to m.in. noszenie nieodpowiedniego obuwia (wysokie obcasy, cienka podeszwa), nadwaga, nagłe zwiększenie aktywności fizycznej oraz współistniejące deformacje stopy, takie jak palce młotkowate czy hallux valgus.
ból palący, dolegliwość bólowa, głowa kości śródstopia, hallux valgus, interwencja chirurgiczna, kość śródstopia, leczenie zachowawcze, metatarsalgia, modzel, obrzęk zapalny, palec młotkowaty, palec szponiasty, paluch koślawy, piłka stopy, płytka podeszwowa, przedstopie, rekonwalescencja, staw śródstopno-paliczkowy, zapalenie kaletki, złamanie przeciążeniowe
Leksykon chorób i schorzeń
Ból palców – Leczenie

Ból palców stóp wymaga precyzyjnej diagnostyki i wieloaspektowego podejścia terapeutycznego. W początkowej fazie leczenia zaleca się odciążenie kończyny, uniesienie stopy powyżej poziomu serca, stosowanie zimnych okładów co 2-3 godziny przez około 20 minut oraz noszenie szerokiego, wygodnego obuwia z niskim obcasem. Farmakoterapia obejmuje paracetamol, NLPZ (ibuprofen, naproksen) w formie doustnej lub miejscowej, a w przypadku silnego bólu – opioidy i iniekcje kortykosteroidów. Specyficzne schorzenia, takie jak dna moczanowa, wymagają dodatkowo kolchicyny, allopurynolu lub leków modyfikujących przebieg choroby (DMARDs). Fizjoterapia, obejmująca ćwiczenia wzmacniające i rozciągające, mobilizację stawów, terapię manualną, elektroterapię oraz reedukację chodu, odgrywa kluczową rolę w przywracaniu funkcji i redukcji dolegliwości bólowych.
allopurynol, artrodeza, artroplastyka, ból palców stóp, bunionektomia, cheilektomia, dna moczanowa, drenaż limfatyczny, elektroterapia, fizjoterapia, hallux rigidus, hallux valgus, iniekcja steroidowa, kolchicyna, kwas hialuronowy, laseroterapia, mobilizacja stawu, nerwiak Mortona, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ortoza, osteotomia, palec młotkowaty, palec szponiasty, paluch koślawy, paluch sztywny, podkładka metatarsalna, proloterapia, ścięgno Achillesa, taśma oporowa, terapia falą uderzeniową, terapia falami radiowymi, terapia manualna, terapia PRP, zastrzyk kortykosteroidowy, zimny okład
Leksykon chorób i schorzeń
Palec młotkowaty i palec młoteczkowaty – Rokowania, prognozy i postęp choroby

Palec młotkowaty i palec młoteczkowaty to powszechne deformacje mniejszych palców stopy, których rokowanie zależy od elastyczności deformacji, czasu trwania, wieku pacjenta oraz zastosowanego leczenia. Deformacje elastyczne lub półsztywne mogą częściowo ustąpić po zmianie obuwia, jednak większość przypadków progresuje bez interwencji. Leczenie zachowawcze, choć skuteczne w łagodzeniu bólu, często nie zapobiega postępowi deformacji, a pełne efekty terapeutyczne mogą pojawić się dopiero po kilku tygodniach. W przypadku leczenia chirurgicznego elastycznego palca młotkowatego korekcja jest zazwyczaj skuteczna, jednak nawroty są częste przy powrocie do deformującego obuwia. Utrwalone deformacje leczone operacyjnie dają bardzo dobre wyniki z rzadkimi nawrotami, co stanowi istotny czynnik prognostyczny.
dolegliwość bólowa, elastyczna deformacja, elastyczny palec młotkowaty, interwencja chirurgiczna, korekcja deformacji, leczenie chirurgiczne, leczenie zachowawcze, nawrót deformacji, palec młoteczkowaty, palec szponiasty, progresja deformacji, redukcja bólu, skala bólu, skala VAS, strategia terapeutyczna, sztywna deformacja
Leksykon chorób i schorzeń
Palec młotkowaty i palec młoteczkowaty – Zapobieganie i profilaktyka

Palec młotkowaty (hammertoe) i palec młoteczkowaty (mallet toe) to deformacje palców stóp, charakteryzujące się zgięciem w stawie międzypaliczkowym bliższym (PIP) lub dalszym (DIP). Schorzenia te dotyczą najczęściej drugiego, trzeciego lub czwartego palca i mają charakter postępujący, prowadząc do bólu i ograniczenia funkcji. Kluczowa jest wczesna profilaktyka, gdy deformacje są jeszcze elastyczne i możliwe do korekcji metodami zachowawczymi, takimi jak odpowiednio dobrane obuwie (przestronny przód, obcas do 2 cm, długość o ok. 1,27 cm większa niż najdłuższy palec), ćwiczenia wzmacniające i rozciągające mięśnie stóp oraz stosowanie ortez i wkładek ortopedycznych, zwłaszcza u pacjentów z płaskostopiem lub wysokim podbiciem. Wskazane jest także unikanie obuwia ze spiczastymi noskami i wysokich obcasów, które zwiększają nacisk na palce.
deformacja palca stopy, elastyczna deformacja, fizjoterapia, hallux valgus, neuropatia, neuropatia cukrzycowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, orteza, ortopeda, palec młoteczkowaty, palec młotkowaty, palec szponiasty, paluch koślawy, płaskostopie, podolog, reumatoidalne zapalenie stawów, ścięgno Achillesa, sól Epsom, staw międzypaliczkowy bliższy, staw międzypaliczkowy dalszy, staw śródstopno-paliczkowy, sztywna deformacja, wkładka ortopedyczna, wysokie podbicie