radioterapia całej piersi
Radioterapia całej piersi (Whole Breast Irradiation – WBI) to metoda leczenia onkologicznego stosowana najczęściej po operacji oszczędzającej pierś (breast-conserving surgery – BCS) w leczeniu raka piersi. Polega na napromienianiu całej pozostałej tkanki piersiowej w celu zniszczenia ewentualnych mikroognisk nowotworu, które mogły pozostać po zabiegu chirurgicznym.
Standardowo radioterapia całej piersi obejmuje serię codziennych zabiegów przez okres 3-6 tygodni, z dawką całkowitą zwykle w zakresie 45-50 Gy, podawaną w dawkach frakcyjnych po 1,8-2 Gy. W wybranych przypadkach stosuje się dodatkowo boost, czyli podwyższenie dawki na obszar loży po guzie, co może zmniejszyć ryzyko wznowy miejscowej.
W ostatnich latach coraz większą popularność zyskują schematy hipofrakcjonowane, które zakładają podawanie wyższych dawek frakcyjnych (2,5-3,4 Gy) w krótszym czasie (3-4 tygodnie). Badania kliniczne potwierdziły ich równoważną skuteczność i bezpieczeństwo w porównaniu ze schematami konwencjonalnymi, przy lepszej tolerancji leczenia i wygodzie pacjentek.
Nowoczesne techniki radioterapii, takie jak radioterapia z modulacją intensywności wiązki (IMRT) czy radioterapia sterowana obrazem (IGRT), pozwalają na precyzyjne podanie dawki promieniowania w obszar tarczowy przy jednoczesnym ograniczeniu ekspozycji okolicznych tkanek zdrowych, zmniejszając ryzyko późnych powikłań ze strony serca, płuc i innych narządów krytycznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rak wewnątrzprzewodowy in situ (dcis) – Leczenie
Rak wewnątrzprzewodowy in situ (DCIS) stanowi nieinwazyjną formę raka piersi (stadium 0), w której komórki nowotworowe ograniczone są do przewodów mlekowych bez naciekania otaczających tkanek. Leczenie DCIS ma na celu zapobieganie progresji do inwazyjnego raka piersi, co dotyczy 10-50% nieleczonych przypadków. Podstawową metodą terapii jest chirurgia, z wyborem między operacją oszczędzającą pierś (BCS) a mastektomią, zależnie od rozległości zmiany, wieloogniskowości oraz możliwości zastosowania radioterapii. Po lumpektomii standardowo stosuje się radioterapię zewnętrzną (EBRT), która redukuje ryzyko nawrotu miejscowego o 50-70%, niezależnie od wieku, wielkości guza i statusu marginesów. Terapia hormonalna (tamoksyfen lub inhibitory aromatazy) jest rekomendowana u pacjentek z DCIS ER-dodatnim, zmniejszając ryzyko nawrotu o około 30% przy 5-letnim schemacie leczenia. Wskaźnik 10-letniego przeżycia po leczeniu DCIS przekracza 98%, a ryzyko nawrotu jest wyższe po lumpektomii bez radioterapii (25-30%) niż z radioterapią (15%).
aktywna obserwacja, anastrozol, biopsja węzła wartowniczego, deeskalacja leczenia, eksemestan, inhibitor aromatazy, inwazyjny rak piersi, komórka nowotworowa, krwiak, letrozol, lumpektomia, margines chirurgiczny, mastektomia, nawrót miejscowy, operacja oszczędzająca pierś, przewód mlekowy, radioterapia adjuwantowa, radioterapia całej piersi, radioterapia wiązką zewnętrzną, rak przedinwazyjny, rak wewnątrzprzewodowy in situ, receptor estrogenowy, rekonstrukcja piersi, selektywny modulator receptora estrogenowego, seroma, tamoksyfen, terapia endokrynna, terapia hormonalna, uderzenie gorąca, zespół wielodyscyplinarny - Leksykon chorób i schorzeń
Rak wewnątrzprzewodowy in situ (dcis) – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Rak wewnątrzprzewodowy in situ (DCIS) stanowi około 20-25% wszystkich nowo rozpoznawanych raków piersi i charakteryzuje się obecnością nieinwazyjnych komórek nowotworowych ograniczonych do przewodów mlecznych, bez przerzutów do otaczających tkanek. Diagnostyka opiera się głównie na mammografii przesiewowej, gdzie DCIS manifestuje się jako mikrokalcyfikacje, oraz potwierdzeniu histopatologicznym biopsji. Kluczowe jest określenie stopnia złośliwości (niski, pośredni, wysoki) oraz statusu receptorów hormonalnych (ER/PR), co wpływa na plan leczenia. Standardowo leczenie obejmuje chirurgię (lumpektomia lub mastektomia), często uzupełnioną radioterapią po oszczędzającej piersi oraz terapię hormonalną u pacjentek z DCIS ER+. Radioterapia zmniejsza ryzyko nawrotu z około 30% do 15%, a terapia hormonalna, trwająca zwykle 5 lat, redukuje ryzyko nawrotu i rozwoju nowego raka piersi.
anastrozol, badanie fizykalne, badanie obrazowe piersi, biopsja, eksemestan, inhibitor aromatazy, inwazyjny rak przewodowy, krwisty wyciek z brodawki, lumpektomia, mammografia, marker biologiczny, marker prognostyczny, mastektomia, nawrót raka, przewód mleczny, radioterapia, radioterapia całej piersi, rak przedinwazyjny, rak wewnątrzprzewodowy in situ, receptor estrogenowy, receptor hormonalny, samobadanie piersi, tamoksyfen, terapia endokrynologiczna, terapia hormonalna, węzeł chłonny