śródbłonek kapilarów

Śródbłonek kapilarów (naczyń włosowatych) stanowi wewnętrzną wyściółkę najmniejszych naczyń krwionośnych, które łączą tętniczki z żyłkami. Zbudowany jest z pojedynczej warstwy płaskich komórek śródbłonkowych, które tworzą selektywną barierę między krwią a tkankami.

Funkcje śródbłonka kapilarów obejmują regulację przepuszczalności naczyń, wymianę substancji odżywczych, gazów i produktów przemiany materii, a także udział w procesach zapalnych, angiogenezie i hemostazy. Komórki śródbłonka wydzielają szereg substancji biologicznie czynnych, w tym tlenek azotu (NO), endotelinę i prostacyklinę, które regulują napięcie naczyniowe.

W zależności od lokalizacji w organizmie, śródbłonek kapilarów wykazuje różnice strukturalne i funkcjonalne. Wyróżniamy kapilary ciągłe (np. w mięśniach), fenestrowane (np. w nerkach, jelitach) oraz nieciągłe (zatokowe, np. w wątrobie). Różnice te warunkują specyficzną przepuszczalność i funkcję wymiany w poszczególnych narządach.

Dysfunkcja śródbłonka kapilarów odgrywa kluczową rolę w patogenezie wielu chorób, takich jak miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, sepsa czy zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS). Zaburzenia jego funkcji mogą prowadzić do zwiększonej przepuszczalności naczyń, nieprawidłowej angiogenezy, zakrzepicy oraz procesów zapalnych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl