jaskra i zaćma

Jaskra (glaucoma) to grupa chorób oczu charakteryzujących się postępującym uszkodzeniem nerwu wzrokowego, najczęściej związanym z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym. Prowadzi do stopniowej utraty pola widzenia, rozpoczynającej się od obszarów obwodowych, a nieleczona może skutkować całkowitą ślepotą. Główne typy jaskry to: jaskra pierwotna otwartego kąta, jaskra zamkniętego kąta, jaskra wtórna oraz jaskra wrodzona.

Zaćma (cataracta) to zmętnienie soczewki oka, powodujące stopniowe pogorszenie widzenia. Najczęściej rozwija się w procesie starzenia (zaćma starcza), ale może być również wrodzona lub wtórna do innych schorzeń (np. cukrzycy) czy urazów. Objawia się pogorszeniem ostrości wzroku, zaburzeniami widzenia barw, zwiększoną wrażliwością na światło oraz pogorszeniem widzenia nocnego.

Obie choroby mogą współistnieć u tego samego pacjenta, komplikując obraz kliniczny i leczenie. Jaskra wymaga zwykle przewlekłej farmakoterapii (krople obniżające ciśnienie wewnątrzgałkowe), a w zaawansowanych przypadkach – leczenia laserowego lub chirurgicznego. Zaćma leczy się wyłącznie operacyjnie, usuwając zmętniałą soczewkę i zastępując ją sztuczną soczewką wewnątrzgałkową, co jest jednym z najczęściej wykonywanych zabiegów chirurgicznych na świecie.

Regularne badania okulistyczne, szczególnie u osób po 40. roku życia oraz obciążonych czynnikami ryzyka, są kluczowe dla wczesnego wykrycia i skutecznego leczenia obu tych chorób, co pozwala na zachowanie funkcji wzrokowych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl