uogólniony napad drgawkowy

Uogólniony napad drgawkowy to rodzaj napadu padaczkowego, charakteryzujący się nagłą, nadmierną i nieprawidłową aktywnością elektryczną obejmującą obie półkule mózgowe jednocześnie. W przeciwieństwie do napadów częściowych, które rozpoczynają się w określonym obszarze mózgu, napady uogólnione od początku angażują całą korę mózgową, co prowadzi do utraty świadomości.

Klinicznie uogólniony napad drgawkowy (toniczno-kloniczny, dawniej nazywany grand mal) objawia się nagłą utratą przytomności, sztywnością mięśni (faza toniczna), a następnie rytmicznymi skurczami mięśni kończyn i tułowia (faza kloniczna). Towarzyszą temu: bezwiedne oddanie moczu, przygryzienie języka, ślinotok oraz zaburzenia oddychania. Po napadzie występuje okres splątania (faza ponapadowa), podczas której pacjent stopniowo odzyskuje świadomość.

Diagnostyka obejmuje badanie EEG, które wykazuje charakterystyczne uogólnione wyładowania napadowe, oraz badania obrazowe (MRI, CT) w celu wykluczenia zmian strukturalnych. W leczeniu stosuje się leki przeciwpadaczkowe, takie jak kwas walproinowy, lamotrygina czy lewetiracetam. W przypadku stanu padaczkowego (napad trwający powyżej 5 minut lub seria napadów bez odzyskania świadomości) konieczne jest pilne postępowanie ratunkowe z zastosowaniem benzodiazepin.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl