wklinowanie kałowe

Wklinowanie kałowe (łac. fecaloma, ang. fecal impaction) to stan patologiczny polegający na obecności dużej, zbitej masy stolca, która zalega w odbytnicy i/lub okrężnicy, niemożliwej do samoistnego wydalenia. Jest to poważne powikłanie zaparć, szczególnie często występujące u osób starszych, unieruchomionych, z zaburzeniami neurologicznymi lub przyjmujących leki zapierające.

Główne czynniki ryzyka wklinowania kałowego obejmują przewlekłe zaparcia, odwodnienie, niedostateczną aktywność fizyczną, choroby neurologiczne (np. choroba Parkinsona, stwardnienie rozsiane), zaburzenia anatomiczne w obrębie przewodu pokarmowego oraz stosowanie niektórych leków (np. opioidów, leków przeciwcholinergicznych, blokerów kanału wapniowego). Stan ten może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak niedrożność jelit, perforacja jelita czy megacolon toksyczne.

Diagnostyka wklinowania kałowego opiera się głównie na badaniu per rectum, które pozwala na bezpośrednie wyczucie twardej masy kałowej w odbytnicy. W niektórych przypadkach konieczne jest wykonanie badań obrazowych, takich jak RTG jamy brzusznej, tomografia komputerowa lub kolonoskopia. Leczenie obejmuje manualne usunięcie mas kałowych, stosowanie lewatyw zmiękczających stolec, doustnych środków przeczyszczających oraz, w ciężkich przypadkach, interwencje endoskopowe.

Profilaktyka wklinowania kałowego polega na regularnym opróżnianiu jelit, odpowiednim nawodnieniu, diecie bogatej w błonnik, aktywności fizycznej oraz wczesnym leczeniu zaparć. U pacjentów z grupy ryzyka zaleca się systematyczną kontrolę rytmu wypróżnień i wdrażanie odpowiednich interwencji przy pierwszych objawach zaburzeń defekacji.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl