przewlekła dializoterapia

Przewlekła dializoterapia to metoda leczenia nerkozastępczego stosowana u pacjentów z zaawansowaną przewlekłą chorobą nerek (PChN), gdy funkcja nerek jest niewystarczająca do utrzymania homeostazy organizmu. Najczęściej rozpoczyna się ją, gdy wskaźnik filtracji kłębuszkowej (eGFR) spada poniżej 10-15 ml/min/1,73 m².

Wyróżnia się dwie główne metody przewlekłej dializoterapii: hemodializę (HD) oraz dializę otrzewnową (DO). Hemodializa wymaga dostępu naczyniowego (przetoka tętniczo-żylna, cewnik permanentny) i jest zazwyczaj wykonywana 3 razy w tygodniu po 4-5 godzin w ośrodku dializ. Dializa otrzewnowa wykorzystuje otrzewną jako błonę dializacyjną i może być prowadzona w domu pacjenta, w sposób ciągły (CADO) lub automatyczny (ADO).

Skuteczność dializoterapii ocenia się poprzez parametry adekwatności (Kt/V), kontrolę parametrów biochemicznych (mocznik, kreatynina, elektrolity), równowagę kwasowo-zasadową oraz gospodarkę wodno-elektrolitową. Leczenie to wymaga również właściwego postępowania w zakresie niedokrwistości, zaburzeń mineralno-kostnych i kontroli ciśnienia tętniczego.

Przewlekła dializoterapia wiąże się z potencjalnymi powikłaniami, takimi jak: zakażenia (zwłaszcza dostępu naczyniowego lub otrzewnowego), choroby sercowo-naczyniowe, niedożywienie, amyloidoza dializacyjna oraz obniżenie jakości życia. Dlatego istotne jest kompleksowe podejście do pacjenta dializowanego, uwzględniające nie tylko aspekty techniczne zabiegu, ale również stan psychiczny i socjalny chorego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl