kanał cewnika
Kanał cewnika to przestrzeń wewnętrzna lub światło cewnika medycznego, przez którą przepływają płyny, leki lub przez którą wprowadza się instrumenty medyczne. Kanały te są kluczowym elementem konstrukcyjnym różnych rodzajów cewników stosowanych w medycynie, od prostych cewników moczowych po zaawansowane cewniki naczyniowe.
W zależności od przeznaczenia klinicznego, cewniki mogą posiadać jeden lub kilka kanałów. Cewniki wielokanałowe umożliwiają jednoczesne wykonywanie różnych funkcji, np. podawanie leków, monitorowanie ciśnienia czy odsysanie płynów. W przypadku cewników naczyniowych, kanały muszą być utrzymywane w czystości i drożności, aby zapobiec zakażeniom i zakrzepicy.
Nowoczesne technologie pozwalają na konstruowanie kanałów cewników o specjalnych właściwościach, np. z powłokami antybakteryjnymi czy przeciwzakrzepowymi. Średnica kanału cewnika jest ściśle określona i dobierana w zależności od jego zastosowania klinicznego oraz miejsca wprowadzenia. Właściwa pielęgnacja kanału cewnika ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania powikłaniom związanym z cewnikowaniem.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Roztwór do dializy otrzewnowej Balance o stężeniach glukozy 1,5%, 2,3% i 4,25% oraz zawartości wapnia 1,25/1,75 mmol/l charakteryzuje się składem elektrolitów zbliżonym do fizjologicznego, obojętnym odczynem i pH zbliżonym do naturalnego. Stosowanie tego roztworu wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, które można podzielić na te wynikające z techniki dializy oraz bezpośrednio wywołane przez roztwór. Do najczęstszych zaburzeń metabolicznych należą hiperglikemia, hiperlipidemia oraz zwiększenie masy ciała, wszystkie o częstości występowania „często”. Wśród zaburzeń elektrolitowych bardzo często występuje hipokaliemia, a często hiperkalcemia, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu preparatów wapnia. Działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, niedociśnienie, nadciśnienie) oraz oddechowego (duszność) występują niezbyt często. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do wtórnej nadczynności przytarczyc z zaburzeniami metabolizmu kostnego (częstość nieznana).
ciśnienie wewnątrzbrzuszne, dializa otrzewnowa, duszność, gospodarka lipidowa, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokaliemia, kanał cewnika, metabolizm kostny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, odwodnienie, otorbiające stwardnienie otrzewnej, przepuklina, przewodnienie, roztwór do dializy otrzewnowej, sepsa, środki wiążące fosforany, stężenie glukozy we krwi, surowica krwi, tachykardia, wtórna nadczynność przytarczyc, zaburzenia równowagi płynów, zapalenie otrzewnej -
Leksykon leków
Lek Balance, stosowany w dializie otrzewnowej w stężeniach 1,5%, 2,3% i 4,25% z glukozą oraz wapniem w zakresie 1,25-1,75 mmol/l, mimo zbliżonego do fizjologicznego składu elektrolitów i obojętnego pH, może wywoływać liczne działania niepożądane. Do najczęstszych należą hiperglikemia, hiperlipidemia oraz przyrost masy ciała, związane z ciągłym wchłanianiem glukozy z roztworu (częstość: często). Bardzo często obserwuje się hipokaliemię, a często hiperkalcemię, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu wapnia. Inne działania niepożądane o częstości niezbyt często to tachykardia, zaburzenia ciśnienia tętniczego, duszność, zawroty głowy, obrzęki oraz zaburzenia równowagi płynów, w tym ryzyko znacznego odwodnienia przy wyższych stężeniach glukozy. Wtórna nadczynność przytarczyc, mogąca prowadzić do zaburzeń metabolizmu kostnego, występuje z częstością nieznaną.
biegunka, dializa otrzewnowa, duszność, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokaliemia, kanał cewnika, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, otorbiające stwardnienie otrzewnej, przepuklina, równowaga płynów, rozdęcie jamy brzusznej, roztwór dializacyjny, sepsa, środki wiążące fosforany, tachykardia, uniesienie przepony, wtórna nadczynność przytarczyc, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia metabolizmu kostnego, zakażenie skóry, zapalenie otrzewnej, zaparcie
