droga dodatkowa przewodzenia
Droga dodatkowa przewodzenia to anomalna ścieżka przewodząca impulsy elektryczne w sercu, omijająca naturalny układ przewodzący. Występuje jako wrodzona wada, najczęściej w postaci pęczka Kenta (połączenie przedsionkowo-komorowe), włókien Mahaima (połączenie między pęczkiem Hisa a mięśniówką komór) lub drogi Jamesa (połączenie między przedsionkiem a pęczkiem Hisa).
Obecność drogi dodatkowej może prowadzić do zespołu preekscytacji, gdzie część mięśnia sercowego ulega pobudzeniu wcześniej niż przy prawidłowym przewodzeniu. Najczęstszą postacią kliniczną jest zespół Wolffa-Parkinsona-White’a (WPW), charakteryzujący się skróceniem odstępu PR, poszerzeniem zespołu QRS oraz obecnością fali delta w zapisie EKG.
Drogi dodatkowe stanowią podłoże anatomiczne dla nawrotnych częstoskurczów przedsionkowo-komorowych (AVRT), które należą do najczęstszych tachyarytmii nadkomorowych. W zależności od kierunku przewodzenia wyróżnia się częstoskurcz ortodromowy (przewodzenie zstępujące przez układ His-Purkinje, a wstępujące przez drogę dodatkową) oraz rzadziej występujący częstoskurcz antydromowy (przewodzenie zstępujące przez drogę dodatkową).
Leczenie objawowych pacjentów z drogami dodatkowymi obejmuje farmakoterapię (leki antyarytmiczne klasy IC lub III) oraz ablację przezskórną, która jest metodą z wyboru, charakteryzującą się wysoką skutecznością (>95%) i niskim ryzykiem powikłań. U pacjentów z zespołem WPW i epizodami migotania przedsionków ablacja jest szczególnie zalecana ze względu na ryzyko nagłego zgonu sercowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zespół wolffa-parkinsona-white’a (wpw) – Objawy
Zespół Wolffa-Parkinsona-White’a (WPW) to wrodzona arytmia charakteryzująca się obecnością dodatkowej drogi przewodzenia między przedsionkami a komorami, co prowadzi do zaburzeń rytmu serca, w tym częstoskurczu nadkomorowego (SVT) o częstości 160-240 uderzeń/min. Typowe cechy EKG to skrócony odstęp PR, poszerzony zespół QRS z falą delta oraz wtórne zmiany repolaryzacji. Objawy są zróżnicowane – od bezobjawowych po zagrażające życiu tachyarytmie, w tym migotanie przedsionków (20-30% pacjentów) i trzepotanie przedsionków (5%), które mogą prowadzić do ekstremalnie szybkiego rytmu komór (>250-300 uderzeń/min) i nagłej śmierci sercowej. Ryzyko SCD wynosi około 0,1-0,6% rocznie u pacjentów z objawami i 0,02% u bezobjawowych. Czynniki ryzyka obejmują krótką refrakcję dodatkowej drogi (<250 ms), wielokrotne drogi przewodzenia, młody wiek oraz współistnienie migotania przedsionków. U dzieci objawy mogą obejmować sinicę, drażliwość i przyspieszone oddychanie, a u dorosłych – kołatanie, zawroty głowy, omdlenia i duszność.
ablacja cewnikowa, ablacja przezskórna, anomalia Ebsteina, arytmia komorowa, częstoskurcz nadkomorowy, droga dodatkowa przewodzenia, duszność, fala delta, hipotensja, kardiomiopatia przerostowa, kardiowersja, kołatanie serca, lek przeciwarytmiczny, migotanie komór, migotanie przedsionków, nagła śmierć sercowa, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność serca, odstęp PR, okres refrakcji, omdlenie, rytm serca, sinica, tachyarytmia, trzepotanie przedsionków, węzeł przedsionkowo-komorowy, wypadanie zastawki mitralnej, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie krążenia, zespół QRS, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół wolffa-parkinsona-white’a (wpw) – Zapobieganie i profilaktyka
Zespół Wolffa-Parkinsona-White’a (WPW) to wrodzona anomalia układu przewodzącego serca, charakteryzująca się obecnością dodatkowej drogi przewodzenia między przedsionkami a komorami, co predysponuje do częstoskurczów nadkomorowych i innych arytmii. U pacjentów bezobjawowych leczenie nie jest rutynowo wskazane, jednak szczególną uwagę należy zwrócić na osoby wykonujące zawody wysokiego ryzyka, dzieci i młodych dorosłych uprawiających sport wyczynowy oraz osoby starsze aktywne fizycznie lub planujące zabiegi chirurgiczne. Wskazaniem do profilaktycznej ablacji cewnikowej drogi dodatkowej, która cechuje się skutecznością na poziomie 95-98%, są cechy wysokiego ryzyka wykryte w badaniu elektrofizjologicznym. Ablacja ta eliminuje ryzyko nagłej śmierci sercowej i umożliwia powrót do pełnej aktywności fizycznej, w tym sportów wyczynowych.
ablacja cewnikowa, arytmia, badanie elektrofizjologiczne, bloker kanału sodowego, częstoskurcz, droga dodatkowa, droga dodatkowa przewodzenia, lek przeciwarytmiczny, manewr Valsalvy, migotanie przedsionków, nagła śmierć sercowa, nerw błędny, odruch wymiotny, stratyfikacja ryzyka, układ przewodzący serca, węzeł przedsionkowo-komorowy, zaburzenie rytmu serca