zwyrodnienie cewkowe

Zwyrodnienie cewkowe (łac. degeneratio tubularis) to patologiczny proces dotyczący nerek, polegający na uszkodzeniu i zaburzeniu funkcji cewek nerkowych. W warunkach prawidłowych cewki nerkowe odpowiadają za reabsorpcję i sekrecję różnych substancji, co jest kluczowe dla utrzymania homeostazy organizmu.

Proces zwyrodnieniowy może obejmować różne odcinki nefronu – cewki proksymalne, dystalne lub pętlę Henlego. Zmiany morfologiczne charakteryzują się obrzękiem komórek nabłonka cewek, wakuolizacją cytoplazmy, utratą rąbka szczoteczkowego w cewkach proksymalnych, a w zaawansowanych przypadkach – martwicą komórek i przerwaniem ciągłości błony podstawnej.

Etiologia zwyrodnienia cewkowego jest wieloczynnikowa. Do najczęstszych przyczyn należą: niedokrwienie nerek, działanie substancji nefrotoksycznych (m.in. niektórych antybiotyków, NLPZ, metali ciężkich), ostre zakażenia, zaburzenia metaboliczne oraz choroby autoimmunologiczne. Klinicznie może manifestować się zaburzeniami elektrolitowymi, kwasicą metaboliczną i upośledzeniem funkcji wydalniczej nerek.

Diagnostyka obejmuje ocenę parametrów nerkowych w surowicy i moczu, badania obrazowe oraz w niektórych przypadkach biopsję nerki. Leczenie zależy od przyczyny i polega na usunięciu czynnika uszkadzającego, wyrównaniu zaburzeń wodno-elektrolitowych oraz wdrożeniu terapii nefroprotekcyjnej. Wczesne rozpoznanie i leczenie ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania nieodwracalnym uszkodzeniom nerek i rozwojowi przewlekłej choroby nerek.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl