cierpnięcie

Cierpnięcie to objaw neurologiczny charakteryzujący się uczuciem mrowienia, drętwienia lub pieczenia określonej części ciała. W terminologii medycznej zjawisko to określane jest jako parestezja. Może występować przejściowo lub przewlekle i dotyczyć różnych obszarów ciała, najczęściej kończyn – dłoni, stóp, palców, choć może także obejmować twarz czy inne partie ciała.

Przyczyny cierpnięcia mogą być różnorodne – od łagodnych i przejściowych, jak ucisk na nerw obwodowy (np. podczas niewłaściwej pozycji ciała), po poważniejsze schorzenia neurologiczne. Wśród najczęstszych przyczyn wymienia się: neuropatie obwodowe, zespoły uciskowe nerwów (np. zespół cieśni nadgarstka), choroby demielinizacyjne (np. stwardnienie rozsiane), niedobory witamin z grupy B (szczególnie B12), niedokrwienie, cukrzycę, choroby naczyniowe czy urazy.

Diagnostyka cierpnięcia obejmuje dokładny wywiad lekarski, badanie neurologiczne oraz – w zależności od podejrzenia klinicznego – badania dodatkowe, takie jak badania laboratoryjne (morfologia, poziom glukozy, witamin), elektrofizjologiczne (EMG, przewodnictwo nerwowe) czy obrazowe (MRI). Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę podstawową i może obejmować farmakoterapię, fizjoterapię, suplementację witamin czy interwencje chirurgiczne w przypadku zespołów uciskowych.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Ergotamina – Przedawkowanie

Przedawkowanie ergotaminy, alkaloidu sporyszu o działaniu agonistycznym na receptory α-adrenergiczne i 5-HT1, stanowi poważne zagrożenie ze względu na wywoływanie długotrwałego skurczu naczyń obwodowych i ciężkiego niedokrwienia tkanek. Toksyczność pojawia się zwykle po dawkach przekraczających 15 mg w ciągu 24 godzin lub 40 mg w ciągu kilku dni. Objawy zatrucia obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), neurologiczne (dezorientacja, depresja, senność, splątanie, drgawki), sercowo-naczyniowe (tachykardia, bradykardia, nadciśnienie lub niedociśnienie tętnicze) oraz objawy niedokrwienia kończyn (cierpnięcie, drętwienie, bóle mięśniowe). W ciężkich przypadkach może dojść do wstrząsu, utraty przytomności i śmierci. W preparatach złożonych, takich jak Bellergot, Coffecorn forte i Coffecorn mite, objawy przedawkowania są bardziej złożone ze względu na toksyczność fenobarbitalu, atropiny i kofeiny.
alkaloid sporyszu, atropina, biegunka, ból mięśniowy kończyn, bradykardia, cierpnięcie, dekstran, delirium, depresja, dezorientacja, dializa, diazepam, drętwienie palców, drgawki, ergotamina, fenobarbital, heparyna, kofeina, lek rozszerzający naczynia, majaczenie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie kończyn, niedokrwienie tkanek, niewydolność krążeniowo-oddechowa, nitroprusydek sodu, nudności, objawy toksyczne, omamy, ostre przedawkowanie, płukanie żołądka, podwójne widzenie, poszerzenie źrenic, preparat złożony, przedawkowanie ergotaminy, receptor serotoninergiczny 5-HT1, receptor α-adrenergiczny, skurcz naczyń obwodowych, skurcz naczyniowy, śpiączka, splątanie, świąd, światłowstręt, tachykardia, tolazolina, utrata przytomności, wstrząs, wymioty, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie oddychania, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zespół cholinolityczny
Leksykon substancji czynnych
Fenobarbital – Przedawkowanie

Fenobarbital, przy dawce maksymalnej dobowej 600 mg i dawce nasennej 100-200 mg, wykazuje wąski margines bezpieczeństwa, a jego przedawkowanie może prowadzić do ciężkich objawów toksycznych, w tym śpiączki, niewydolności oddechowo-krążeniowej oraz zgonu. Dawka 1 g podana doustnie dorosłemu pacjentowi wywołuje ciężkie zatrucia, natomiast dawka 2-10 g może być śmiertelna. Klinicznie obserwuje się hamowanie ośrodkowego układu nerwowego i oddechowego, objawy neurologiczne (ciężkie splątanie, senność, zaburzenia mowy i ruchów gałek ocznych), zaburzenia rytmu serca, oddechu (w tym oddech Cheyne’a-Stokesa), zapaść naczyniową oraz powikłania takie jak obrzęk i zapalenie płuc. Przewlekłe przedawkowanie manifestuje się drażliwością, zaburzeniami snu i oceny sytuacji. W przypadku preparatu Bellergot, zawierającego fenobarbital, winian ergotaminy i atropinę, ryzyko toksyczności jest zwiększone ze względu na synergistyczne działanie trzech substancji, co komplikuje obraz kliniczny i wymaga szczególnej uwagi diagnostycznej i terapeutycznej.
alkalizacja moczu, bezdech, bradykardia, cierpnięcie, dawka śmiertelna, drętwienie palców, drgawki, gospodarka wodno-elektrolitowa, hamowanie ośrodkowego układu nerwowego, hemodializa, hemoperfuzja, hipotermia, niedociśnienie, niedotlenienie, niewydolność krążeniowo-oddechowa, niewydolność oddechowa, objawy neurologiczne, obrzęk płuc, oddech Cheyne’a-Stokesa, oddychanie wspomagane, ostre przedawkowanie, ostre zatrucie, płukanie żołądka, przedawkowanie fenobarbitalu, przewlekłe przedawkowanie, rurka dotchawicza, skąpomocz, śpiączka, śpiączka barbituranowa, splątanie, światłowstręt, tachykardia, uszkodzenie nerek, węgiel aktywny, winian ergotaminy, wymuszona diureza, wywołanie wymiotów, zaburzenia oddychania, zapaść krążeniowa, zapaść naczyniowa, zespół cholinolityczny, zespół wstrząsowy

cierpnięcie

Powiązane wpisy

Ergotamina – Przedawkowanie

Fenobarbital – Przedawkowanie