gen czynnika VIII
Gen czynnika VIII (F8) znajduje się na długim ramieniu chromosomu X i koduje białko czynnika VIII krzepnięcia krwi. To duży gen składający się z 26 eksonów, rozciągający się na około 186,000 par zasad DNA. Ekspresja genu F8 zachodzi głównie w wątrobie, gdzie produkowane jest białko krążące następnie w osoczu.
Mutacje w genie czynnika VIII są przyczyną hemofilii A, dziedziczonej recesywnie choroby sprzężonej z chromosomem X. Najczęstszą mutacją powodującą ciężką postać hemofilii A jest inwersja intronu 22, odpowiadająca za około 40-50% przypadków ciężkiej hemofilii. Innymi typami mutacji są delecje, insercje, mutacje nonsensowne i missensowne, wpływające na strukturę i funkcję białka czynnika VIII.
Diagnostyka molekularna genu F8 ma kluczowe znaczenie w potwierdzaniu rozpoznania hemofilii A, identyfikacji nosicielek mutacji oraz w diagnostyce prenatalnej. Badania genetyczne obejmują sekwencjonowanie DNA, analizę MLPA (Multiplex Ligation-dependent Probe Amplification) oraz specjalistyczne techniki wykrywania inwersji intronu 22 i intronu 1.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Feiba NF 500 j.m. = 500 j. FEIBA
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku FEIBA NF, zawierającego kompleks czynników krzepnięcia przeciw inhibitorowi czynnika VIII, wykazały, że głównym ryzykiem jest nadkrzepliwość, wynikająca z farmakologicznego mechanizmu działania preparatu. Badania ostrej toksyczności przeprowadzono na modelach zwierzęcych (myszy z hemofilią A, zdrowe myszy oraz szczury) przy dawkach przekraczających 200 j./kg masy ciała, co odpowiada maksymalnej dawce dobowej u ludzi. Ze względu na specyfikę leku, zawierającego ludzkie białka, nie przeprowadzono standardowych badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, gdyż indukcja przeciwciał przeciw heterologicznym białkom uniemożliwia wiarygodną ocenę.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Feiba NF 1000 j. (1000 j. FEIBA), 50 j./ml
Badania przedkliniczne leku FEIBA NF, zawierającego zespół czynników krzepnięcia przeciw inhibitorowi czynnika VIII, opierają się na badaniach toksyczności ostrej przeprowadzonych na modelach zwierzęcych, w tym na myszach z hemofilią A oraz zdrowych myszach i szczurach. Stosowano dawki przekraczające 200 j./kg masy ciała, czyli powyżej maksymalnej dawki dobowej rekomendowanej dla ludzi. Wyniki wskazują, że głównym ryzykiem jest nadkrzepliwość wynikająca z prokoagulacyjnych właściwości preparatu. Ze względu na reakcje immunologiczne zwierząt na ludzkie białka krzepnięcia, nie jest możliwe przeprowadzenie wiarygodnych badań toksyczności po podaniu wielokrotnym.
aktywowany czynnik VII, antygen koagulacyjny czynnika VIII, czynniki krzepnięcia, czynniki krzepnięcia II IX X, gen czynnika VIII, hemofilia A, inhibitor czynnika VIII, nadkrzepliwość, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przeciwciała przeciwko heterologicznym białkom, reakcja immunologiczna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ kalikreina-kinina, właściwości prokoagulacyjne, zespół czynników krzepnięcia