działanie beta-mimetyczne

Działanie beta-mimetyczne (β-mimetyczne) odnosi się do efektów farmakologicznych wywoływanych przez substancje, które aktywują receptory beta-adrenergiczne. Receptory te są częścią układu współczulnego i występują w trzech głównych podtypach: β1 (dominujące w sercu), β2 (w płucach, naczyniach krwionośnych i mięśniach gładkich) oraz β3 (w tkance tłuszczowej).

Leki o działaniu beta-mimetycznym, zwane również agonistami receptorów beta-adrenergicznych, wywołują efekty podobne do adrenaliny i noradrenaliny. W zależności od selektywności wobec poszczególnych podtypów receptorów, mogą powodować różne efekty kliniczne. Stymulacja receptorów β1 prowadzi do zwiększenia częstości i siły skurczów serca, natomiast aktywacja receptorów β2 powoduje rozkurcz mięśni gładkich oskrzeli, naczyń krwionośnych i macicy.

W praktyce klinicznej leki beta-mimetyczne znajdują zastosowanie w leczeniu astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (β2-mimetyki jak salbutamol, formoterol), niewydolności serca (dobutamina), a także w położnictwie do hamowania przedwczesnej czynności skurczowej macicy (β2-mimetyki jak fenoterol). Należy pamiętać, że stosowanie tych leków wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, takich jak tachykardia, drżenie mięśniowe, hipokaliemia czy hiperglikemia.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl