nietolerancja sacharozy-izomaltazy
Nietolerancja sacharozy-izomaltazy (SI) to rzadkie zaburzenie wchłaniania węglowodanów, spowodowane niedoborem lub brakiem enzymu sacharozy-izomaltazy (kompleksu sacharazy-izomaltazy) w nabłonku jelita cienkiego. Enzym ten odpowiada za rozkład dwucukrów, takich jak sacharoza (cukier stołowy) i izomaltoza na proste cukry, które mogą być wchłaniane przez organizm.
Nietolerancja sacharozy-izomaltazy najczęściej ujawnia się we wczesnym dzieciństwie, kiedy do diety wprowadzane są produkty zawierające sacharozę. Główne objawy obejmują biegunkę, wzdęcia, bóle brzucha, nudności i wymioty po spożyciu pokarmów zawierających sacharozę, maltozę lub dekstryny. U niektórych pacjentów może prowadzić do niedożywienia i zaburzeń rozwoju.
Diagnostyka nietolerancji sacharozy-izomaltazy obejmuje testy oddechowe z wodorem, testy tolerancji sacharozy oraz badanie biopsyjne błony śluzowej jelita cienkiego z oznaczeniem aktywności enzymatycznej. Leczenie polega głównie na modyfikacji diety poprzez ograniczenie spożycia sacharozy i innych cukrów, których trawienie zależy od tego enzymu. W niektórych przypadkach stosuje się enzymy zastępcze jako suplementy diety.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Septolete 1 mg
Pastylki twarde Septolete zawierają 1 mg chlorku benzalkoniowego jako substancję czynną i są przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na chlorek benzalkoniowy lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, w tym laktozę jednowodną (218,1 mg), sorbitol (152,7 mg), glukozę ciekłą (174,5 mg) oraz sacharozę (632 mg) w jednej pastylce. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z nietolerancją laktozy, fruktozy, cukrzycą oraz zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy lub glukozy-fruktozy, ze względu na potencjalne ryzyko nasilenia objawów lub konieczność modyfikacji diety. Produkt nie jest zalecany u osób z trudnościami w połykaniu, np. z zaburzeniami przełykania lub u małych dzieci, ze względu na postać farmaceutyczną pastylek twardych o średnicy i kształcie mogącym utrudniać aplikację.
chlorek benzalkoniowy, cukrzyca, dysfagia, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, nietolerancja fruktozy, nietolerancja laktozy, nietolerancja sacharozy-izomaltazy, obrzęk naczynioruchowy, pastylka twarda, podrażnienie błony śluzowej, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, reakcja nadwrażliwości, zaburzenie połykania, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-fruktozy - Leksykon substancji czynnych
Męczennica – Przeciwwskazania stosowania
Męczennica (Passiflora incarnata L.) jest składnikiem preparatów uspokajających i nasennych, jednak jej stosowanie wymaga uwzględnienia licznych przeciwwskazań. Podstawowym jest nadwrażliwość na męczennicę lub inne składniki ziołowe, takie jak kozłek lekarski, chmiel czy głóg, które mogą wywoływać reakcje alergiczne od łagodnych do anafilaktycznych. Preparaty te zawierają także substancje pomocnicze, które mogą stanowić przeciwwskazania: sorbitol (Valused) u pacjentów z dziedziczną nietolerancją fruktozy, etanol (Neospasmina noc do 10% V/V, Valused 55-65% V/V) u osób z chorobami wątroby, alkoholizmem, padaczką lub chorobami OUN, glukozę (Valused Noc Plus 84 mg/tabletkę) u pacjentów z zaburzeniami wchłaniania glukozy i galaktozy oraz sacharozę (Neospasmina noc 10 g/15 ml) u pacjentów z nietolerancją sacharozy-izomaltazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
alkoholizm, charakterystyka produktu leczniczego, choroba alkoholowa, choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba wątroby, działanie nasenne, dziedziczna nietolerancja fruktozy, etanol, kozłek lekarski, męczennica, nadwrażliwość na substancję czynną, nalewka z ziela męczennicy, napięcie nerwowe, niedobór sacharazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja sacharozy-izomaltazy, nietolerancja waleriany, owoc głogu, padaczka, preparat uspokajający, psychoterapia, reakcja anafilaktyczna, substancja pomocnicza, szyszki chmielu, tabletka powlekana, technika relaksacyjna, terapia zaburzeń snu, wyciąg płynny złożony, wyciąg suchy z ziela męczennicy, wywiad alergologiczny, zaburzenie wchłaniania glukozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sinupret –
Lek Sinupret w postaci tabletek drażowanych stosowany jest doustnie, z dawkowaniem zależnym od wieku pacjenta. Dorośli i młodzież powyżej 12 lat przyjmują 2 tabletki 3 razy na dobę (łącznie 6 tabletek/dobę), natomiast dzieci w wieku 6-11 lat 1 tabletkę 3 razy na dobę (3 tabletki/dobę). Stosowanie u dzieci poniżej 6 lat nie jest zalecane z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. W uzasadnionych przypadkach klinicznych dawkę można zwiększyć dwukrotnie, jednak decyzja powinna opierać się na ocenie stanu klinicznego i odpowiedzi na standardową terapię. Tabletki należy połykać w całości, nie rozgryzać ani nie dzielić, popijając niewielką ilością wody.
działanie niepożądane, dziedziczna nietolerancja fruktozy, glukoza ciekła, laktoza jednowodna, modyfikacja terapii, nietolerancja laktozy, nietolerancja sacharozy-izomaltazy, otoczka drażowana, podanie doustne, przeciwwskazanie wiekowe, sacharoza, sorbitol, stan kliniczny, substancja pomocnicza, tabletka drażowana, weryfikacja rozpoznania, wywiad medyczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Ziele rumianku – Przeciwwskazania stosowania
Ziele rumianku (Chamomillae herbae extractum siccum) w preparacie Urosept jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na tę substancję czynną oraz u osób uczulonych na rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae), do której należą m.in. arnika, bylica, nagietek, chryzantema, mniszek lekarski i słonecznik, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Ponadto, preparat zawiera substancje pomocnicze takie jak laktoza i sacharoza, które stanowią przeciwwskazanie u pacjentów z nietolerancją tych cukrów. Zaleca się ostrożność lub odroczenie stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek i wątroby, a także u osób z nierozpoznanymi dolegliwościami układu moczowego oraz u pacjentów z historią alergii na inne rośliny astrowate.
asteraceae, choroba autoimmunologiczna, działanie immunomodulujące, działanie moczopędne, ekstrakt ziela rumianku, farmakodynamika, farmakokinetyka, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, nietolerancja sacharozy, nietolerancja sacharozy-izomaltazy, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, rodzina astrowatych, substancja pomocnicza, Urosept, wyciąg suchy, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, ziele rumianku - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Calperos Osteo 1000 mg + 880 IU
Calperos Osteo, zawierający 1000 mg węglanu wapnia oraz 880 IU (22 µg) cholekalcyferolu w jednej tabletce, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, hiperkalcemią, hiperkalciurią, kamicą nerkową, nefrokalcynozą oraz ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Szczególną uwagę należy zwrócić na choroby predysponujące do hiperkalcemii, takie jak szpiczak mnogi, przerzuty nowotworowe do kości, pierwotny hiperparatyroidyzm oraz długotrwałe unieruchomienie. Hiperwitaminoza D stanowi bezwzględne przeciwwskazanie ze względu na ryzyko powikłań takich jak hiperkalcemia, zwapnienia tkanek miękkich i zaburzenia sercowo-naczyniowe. Ze względu na wysoką dawkę witaminy D, preparat nie jest zalecany u dzieci i młodzieży, aby uniknąć ryzyka hiperkalcemii i hiperkalciurii.
cholekalcyferol, długotrwałe unieruchomienie, elektrokardiogram, fenyloketonuria, glikozyd nasercowy, gospodarka fosforanowa, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hiperwitaminoza D, hipofosfatemia, kamica nerkowa, nadwrażliwość, nefrokalcynoza, nietolerancja fruktozy, nietolerancja sacharozy-izomaltazy, przerzut nowotworowy do kości, resorpcja kostna, równowaga wapniowo-fosforanowa, szpiczak mnogi, węglan wapnia, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy