krwawienie okołordzeniowe

Krwawienie okołordzeniowe to patologiczne nagromadzenie krwi w przestrzeni wokół rdzenia kręgowego. Może występować w trzech różnych lokalizacjach anatomicznych: przestrzeni zewnątrzoponowej (krwiak nadtwardówkowy rdzenia), przestrzeni podtwardówkowej (krwiak podtwardówkowy rdzenia) lub przestrzeni podpajęczynówkowej (krwotok podpajęczynówkowy rdzenia).

Najczęstszymi przyczynami krwawienia okołordzeniowego są urazy kręgosłupa, zaburzenia krzepnięcia, malformacje naczyniowe, jatrogenne powikłania procedur medycznych (np. punkcji lędźwiowej, znieczulenia zewnątrzoponowego) oraz stosowanie leków przeciwzakrzepowych. W rzadszych przypadkach może być powikłaniem guzów rdzenia kręgowego lub infekcji.

Objawy kliniczne obejmują nagły, silny ból pleców lub szyi, zaburzenia czucia i osłabienie kończyn poniżej poziomu uszkodzenia, zaburzenia zwieraczy oraz, w ciężkich przypadkach, całkowite porażenie (paraplegia lub tetraplegia). Szybkość rozwoju objawów zależy od tempa krwawienia i lokalizacji uszkodzenia.

Diagnostyka opiera się głównie na badaniach obrazowych, przy czym metodą z wyboru jest rezonans magnetyczny (MRI), który pozwala dokładnie zlokalizować i określić zakres krwawienia. W nagłych przypadkach można wykonać tomografię komputerową.

Leczenie zależy od przyczyny, lokalizacji i nasilenia krwawienia. W przypadkach z narastającymi objawami neurologicznymi często konieczna jest interwencja neurochirurgiczna (dekompresja i ewakuacja krwiaka). W przypadkach o mniejszym nasileniu stosuje się leczenie zachowawcze, rehabilitację oraz leczenie przyczynowe (np. wyrównanie zaburzeń krzepnięcia). Rokowanie zależy od szybkości rozpoznania i wdrożenia odpowiedniego leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl