letarg
Letarg to stan głębokiego uśpienia lub ospałości, charakteryzujący się znacznym obniżeniem aktywności fizycznej i psychicznej. W kontekście medycznym letarg jest objawem, który może towarzyszyć różnym schorzeniom neurologicznym, metabolicznym lub infekcyjnym.
Pacjent w stanie letargu wykazuje znaczną senność, spowolnienie psychoruchowe, zmniejszoną reaktywność na bodźce zewnętrzne oraz trudności w utrzymaniu świadomości. Stan ten różni się od śpiączki tym, że pacjent w letargu może być wybudzony przy zastosowaniu odpowiednio silnych bodźców, choć po ustaniu stymulacji zazwyczaj powraca do stanu senności.
Letarg może być objawem wielu poważnych stanów klinicznych, w tym encefalopatii wątrobowej, zaburzeń elektrolitowych, ciężkich infekcji, chorób neurodegeneracyjnych, udarów mózgu czy guzów mózgu. Wystąpienie letargu wymaga pilnej diagnostyki medycznej w celu ustalenia przyczyny i wdrożenia odpowiedniego leczenia, ponieważ nieleczony może prowadzić do pogłębienia zaburzeń świadomości.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Varilrix nie mniej niż 10^3,3 PFU wirusa ospy wietrznej, szczep Oka/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Przedawkowanie szczepionki Varilrix, zawierającej żywy atenuowany wirus ospy wietrznej szczepu Oka w dawce nie mniejszej niż 10³,³ PFU na 0,5 ml, może prowadzić do różnorodnych objawów klinicznych. W analizowanych przypadkach zgłaszano przede wszystkim letarg oraz drgawki jako istotne działania niepożądane, choć w wielu sytuacjach przedawkowanie przebiegało bezobjawowo. Szczepionka zawiera również śladowe ilości neomycyny, 6 mg sorbitolu oraz 331 mikrogramów fenyloalaniny na dawkę, co może potencjalnie zwiększać ryzyko działań niepożądanych przy nadmiernym podaniu preparatu.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Absenor 300 mg
Sodu walproinian, substancja czynna leku Absenor, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, które wymagają szczegółowego monitorowania podczas terapii. Do najczęstszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość, trombocytopenia i leukopenia, które zwykle ustępują po odstawieniu leku, oraz bardzo częste drżenia i nudności. Istotne jest ryzyko ciężkich powikłań hematologicznych, w tym niewydolności szpiku kostnego i zespołu mielodysplastycznego, a także hepatotoksyczność, szczególnie u dzieci poniżej 3. roku życia, co wymaga regularnej kontroli funkcji wątroby. Ponadto, lek może powodować zaburzenia neurologiczne (np. encefalopatia, śpiączka), psychiatryczne (agresja, pobudzenie), metaboliczne (hiperamonemia, hiponatremia) oraz dermatologiczne, w tym rzadkie, ale ciężkie reakcje skórne jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka.
agranulocytoza, aplazja czysto czerwonokrwinkowa, ataksja, bezpłodność, biegunka, ból głowy, bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki, czas częściowej tromboplastyny, czas krwawienia, czas protrombinowy, czas trombinowy, drgawki, drżenie, encefalopatia, głuchota, hiperamonemia, hiperandrogenizm, hiponatremia, INR, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, krwawienie, letarg, leukopenia, limfopenia, makrocytoza, nadwrażliwość, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niedokrwistość makrocytyczna, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność szpiku kostnego, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, omamy, osteoporoza, otępienie, pancytopenia, parestezje, parkinsonizm, podwójne widzenie, przewlekła encefalopatia, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, sodu walproinian, spastyczność, śpiączka, splątanie, stupor, szumy uszne, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, uszkodzenie trzustki, uszkodzenie wątroby, wymioty, wysięk opłucnowy, wysypka, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia pamięci, zaburzenia pozapiramidowe, zapalenie jamy ustnej, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Fanconiego, zespół mielodysplastyczny, zespół niewłaściwego wydzielania wazopresyny, zespół policystycznych jajników, zespół Stevensa-Johnsona, złamania patologiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Apiprax 15 mg
Przedawkowanie arypiprazolu, substancji czynnej Apiprax 15 mg, może prowadzić do szeregu objawów klinicznych, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. U dorosłych, dawki do 1260 mg wywołują letarg, wzrost ciśnienia tętniczego, senność, tachykardię (>100 uderzeń/min), nudności, wymioty oraz biegunkę. W populacji pediatrycznej, przy dawkach do 195 mg, obserwuje się senność, przejściową utratę świadomości oraz objawy pozapiramidowe, takie jak drżenie, sztywność mięśniowa, dystonia i akatyzja. Pomimo wysokich dawek, nie odnotowano zgonów w obu grupach wiekowych. Diagnostyka powinna uwzględniać możliwość współistniejącego przedawkowania innych leków, które mogą modyfikować obraz kliniczny.
akatyzja, arypiprazol, drożność dróg oddechowych, drżenie, dystonia, elektrokardiografia, hemodializa, leczenie podtrzymujące, letarg, nadciśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, objawy przedawkowania, populacja pediatryczna, przedawkowanie arypiprazolu, stężenie leku w osoczu, sztywność mięśniowa, tachykardia, utrata świadomości, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Icatibant Medical Valley 30 mg
Podczas terapii lekiem Icatibant Medical Valley (30 mg ikatybantu w postaci roztworu do wstrzykiwań, 3 mL ampułko-strzykawka, pH ~5,5, osmolalność ~300 mOsm/kg) istotne jest poinformowanie pacjenta o możliwym wpływie na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Lek może wywoływać objawy niepożądane takie jak zmęczenie, letarg, senność oraz zawroty głowy, które znacząco obniżają zdolność psychomotoryczną. Objawy te mogą wynikać zarówno z działania leku, jak i z samego napadu dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego (HAE), co wymaga szczególnej uwagi podczas oceny ryzyka prowadzenia pojazdów w trakcie terapii.
ampułko-strzykawka, charakterystyka produktu leczniczego, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, letarg, napad dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego, napad HAE, objaw niepożądany, octan ikatybantu, osmolalność, reakcja psychomotoryczna, roztwór do wstrzykiwań, senność, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Escitalopram Grindeks 20 mg
Stosowanie escytalopramu w okresie ciąży wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane kliniczne oraz wykazany toksyczny wpływ na reprodukcję w badaniach na zwierzętach. Lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko. Szczególnie w trzecim trymestrze istnieje ryzyko wystąpienia u noworodków zespołu objawów odstawiennych lub serotoninergicznych, obejmujących zaburzenia oddechowe, neurologiczne, metaboliczne (hipoglikemia), termoregulacji, zachowania oraz pokarmowe. Ponadto, ekspozycja na SSRI w ciąży zwiększa ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) do około 5 przypadków na 1000 ciąż, w porównaniu do 1-2 na 1000 w populacji ogólnej. Istotne jest także zwiększone, choć mniej niż dwukrotne, ryzyko krwotoku poporodowego po stosowaniu SSRI/SNRI w miesiącu przed porodem.
drżączka, działanie serotoninergiczne, hiperrefleksja, hipoglikemia, krwotok poporodowy, lek przeciwdepresyjny, letarg, napad drgawkowy, objawy odstawienne, PPHN, reakcja odstawienia, SSRI/SNRI, terapia escytalopramem, trzeci trymestr ciąży, zaburzenie oddechowe, zaburzenie termoregulacji, zespół przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków, zmiana napięcia mięśniowego - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Icatibant Zentiva 30 mg
Personel medyczny powinien być świadomy, że Icatibant Zentiva (30 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce), stosowany w terapii dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego (HAE), może wywoływać działania niepożądane wpływające na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Do najistotniejszych objawów należą zmęczenie, letarg, senność oraz zawroty głowy, które mogą obniżać czujność, czas reakcji oraz zdolność oceny sytuacji na drodze. Wpływ ten, choć określany jako niewielki, wymaga uwzględnienia podczas konsultacji lekarskich, gdyż objawy te mogą wynikać zarówno z działania leku, jak i samego napadu HAE.
ampułko-strzykawka, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, ikatybant, letarg, napad dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego, objaw niepożądany, roztwór do wstrzykiwań, senność, zaburzenie percepcji, zaburzenie równowagi, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Epistatus 2,5 mg
Przedawkowanie midazolamu, zawartego w leku Epistatus (dostępnego w dawkach 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg oraz 10 mg w postaci roztworu do stosowania w jamie ustnej), stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia, szczególnie u pacjentów z niewydolnością oddechową, niewydolnością serca lub stosujących jednocześnie inne leki działające depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), w tym alkohol. Objawy przedawkowania obejmują spektrum od łagodnej senności, splątania i letargu, przez ciężką ataksję, zmniejszone napięcie mięśniowe, niedociśnienie tętnicze i zahamowanie czynności oddechowej, aż po zagrażającą życiu śpiączkę i rzadkie przypadki zgonu. W preparacie Epistatus istotne jest także uwzględnienie zawartości etanolu (49–197 mg na dawkę), który może nasilać depresję OUN w synergii z midazolamem.
antagonista receptorów benzodiazepinowych, aspiracja treści żołądkowej, ataksja, benzodiazepina, depresja oddechowa, dysfagia, Epistatus, flumazenil, letarg, midazolam, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, płukanie żołądka, roztwór do stosowania w jamie ustnej, senność, śpiączka, splątanie, węgiel aktywowany, zaburzenie hemodynamiczne, zahamowanie czynności oddechowej, zahamowanie ośrodkowego układu nerwowego, zmniejszone napięcie mięśniowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Paroxetine Aurovitas 20 mg
Paroksetyna stosowana u kobiet w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, wiąże się z nieznacznym wzrostem ryzyka wrodzonych wad sercowo-naczyniowych u płodu (około 2/100 vs. 1/100 w populacji ogólnej). Lekarz powinien rozważyć alternatywne metody leczenia u kobiet planujących ciążę lub będących w ciąży, unikając nagłego odstawienia paroksetyny ze względu na ryzyko objawów odstawiennych u matki i płodu. Noworodki eksponowane na paroksetynę w trzecim trymestrze wymagają szczególnej obserwacji pod kątem zaburzeń oddechowych, neurologicznych, metabolicznych, żołądkowo-jelitowych oraz zachowania, które pojawiają się zwykle w ciągu pierwszych 24 godzin życia. Ponadto stosowanie paroksetyny w późnej ciąży może zwiększać ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) do około 5/1000 ciąż (w populacji 1-2/1000) oraz nieznacznie podnosi ryzyko krwotoku poporodowego po ekspozycji na SSRI/SNRI w ostatnim miesiącu ciąży.
bezdech, drażliwość, drgawki, drżączka, drżenie, działanie serotoninergiczne, hiperrefleksja, hipertonia, hipoglikemia, hipotonia, krwotok poporodowy, leki SNRI, leki SSRI, letarg, objawy odstawienne, paroksetyna, pierwszy trymestr ciąży, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, sinica, toksyczność paroksetyny, trudności w karmieniu, trzeci trymestr ciąży, ubytek przegrody międzykomorowej, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, wada układu sercowo-naczyniowego, wymioty, zaburzenia oddechowe, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Prograf 5 mg/ml
Przedawkowanie takrolimusu (Prograf) stanowi poważne wyzwanie kliniczne, manifestujące się głównie zaburzeniami neurologicznymi (drżenie mięśniowe, bóle głowy, letarg), pokarmowymi (nudności, wymioty), immunologicznymi (zwiększona podatność na zakażenia) oraz skórnymi (pokrzywka). Biochemicznie obserwuje się wzrost stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny oraz aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT), co wskazuje na uszkodzenie funkcji nerek i hepatocytów. Ze względu na fizykochemiczne właściwości takrolimusu, takie jak duża masa cząsteczkowa i silne wiązanie z białkami osocza i erytrocytami, standardowa dializa jest nieskuteczna w eliminacji leku z organizmu.
aminotransferaza alaninowa, azot mocznikowy, badanie laboratoryjne, białko osocza, ból głowy, drżenie mięśniowe, enzym wątrobowy, erytrocyt, funkcje życiowe, hemodiafiltracja, hemofiltracja, immunosupresja, kreatynina w surowicy, lek immunosupresyjny, letarg, metoda dializacyjna, nudności, płukanie żołądka, pokrzywka, przewód pokarmowy, stężenie leku w osoczu, substancja adsorbująca, takrolimus, węgiel aktywowany, wymioty, zakażenie - Leksykon substancji czynnych
Megestrolu octan – Działania niepożądane
Megestrol octan, stosowany m.in. w preparacie Cachexan (40 mg/ml, zawiesina doustna), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia), skórne (wysypka), układu rozrodczego (krwawienia z macicy, impotencja) oraz ogólne (osłabienie, ból, obrzęki). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko niedoczynności nadnerczy, wymagającej czasem suplementacji glikokortykosteroidami, oraz poważne zagrożenia zakrzepowo-zatorowe, w tym zatorowość płucną i zakrzepowe zapalenie żył, które mogą mieć przebieg śmiertelny. Ponadto, megestrol octan może indukować zaburzenia endokrynologiczne, takie jak zespół Cushinga i objawy mu towarzyszące, a także zaburzenia metaboliczne (cukrzyca, hiperglikemia, zwiększone łaknienie) oraz niewydolność krążenia i nadciśnienie tętnicze.
cukrzyca, częstomocz, duszność, glikokortykosteroid, hiperglikemia, impotencja, krwawienie z macicy, letarg, łysienie, megestrol octan, nabyty zespół niedoboru odporności, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność nadnerczy, niewydolność krążenia, obrzęk, szybki przyrost masy guza, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenie tolerancji glukozy, zakrzepowe zapalenie żył, zaparcie, zatorowość płucna, zespół cieśni nadgarstka, zespół Cushinga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aribit ODT 10 mg
Przedawkowanie arypiprazolu, substancji czynnej preparatu Aribit ODT, może prowadzić do szeregu objawów klinicznych, które różnią się w zależności od grupy wiekowej. U dorosłych dawki sięgały nawet 1260 mg, a objawy obejmowały letarg, nadciśnienie tętnicze, senność, tachykardię (>100 uderzeń/min), nudności, wymioty oraz biegunkę. W populacji pediatrycznej maksymalna odnotowana dawka wynosiła 195 mg, a objawy obejmowały senność, przemijającą utratę świadomości oraz objawy pozapiramidowe, takie jak drżenie, sztywność, dystonia i akatyzja. Pomimo wysokich dawek, nie odnotowano przypadków śmiertelnych związanych z przedawkowaniem samego arypiprazolu.
AUC, biegunka, dotlenianie, drożność dróg oddechowych, elektrokardiografia, hemodializa, hipoksemia, letarg, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wtórne, nudności, objaw kliniczny, objaw pozapiramidowy, objaw zagrażający życiu, postępowanie medyczne, przedawkowanie arypiprazolu, przedawkowanie leku, senność, stężenie leku w osoczu, substancja czynna, tachykardia, terapia nerkozastępcza, utrata świadomości, węgiel aktywny, wentylacja mechaniczna, wiązanie z białkami osocza, wymioty, zaburzenie motoryczne, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ketokaps Max 50 mg
Przedawkowanie ketoprofenu, szczególnie w dawkach sięgających 2,5 g (co odpowiada pięćdziesięciokrotności standardowej dawki terapeutycznej 50 mg), stanowi poważne zagrożenie kliniczne. Objawy przedawkowania dzielą się na łagodne, obejmujące letarg, senność, nudności, wymioty oraz ból w nadbrzuszu, oraz ciężkie, takie jak niedociśnienie tętnicze, zatrzymanie oddechu i krwawienia z przewodu pokarmowego. W przypadku dawek powyżej 2,5 g ryzyko powikłań zagrażających życiu znacząco wzrasta. Brak swoistej odtrutki wymusza stosowanie leczenia objawowego i podtrzymującego, w tym płukanie żołądka (do 1-2 godzin od przyjęcia), podanie węgla aktywnego oraz monitorowanie funkcji nerek i równowagi kwasowo-zasadowej.
ból nadbrzusza, dawka terapeutyczna, funkcja nerek, hemodializa, interwencja medyczna, ketoprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, letarg, monitoring medyczny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, nudności, parametry życiowe, perfuzja narządowa, płukanie żołądka, przedawkowanie ketoprofenu, równowaga kwasowo-zasadowa, równowaga wodno-elektrolitowa, senność, stan świadomości, węgiel aktywny, wstrząs hipowolemiczny, wymioty, zatrzymanie oddechu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ayupil 100 mg
Przedawkowanie klozapiny (substancji czynnej leku Ayupil) stanowi poważne zagrożenie życia, z odnotowaną śmiertelnością około 12%, głównie z powodu niewydolności serca lub zachłystowego zapalenia płuc po dawkach >2000 mg. Istotne jest, że dawki już od 400 mg u dorosłych, zwłaszcza u osób nieprzyjmujących wcześniej klozapiny, mogą wywołać stany śpiączkowe z ryzykiem zgonu. U dzieci dawki 50-200 mg powodują silne działanie uspokajające lub śpiączkę, bez zgonów. Przedawkowanie manifestuje się szerokim spektrum objawów neurologicznych (senność, śpiączka, drgawki), psychiatrycznych (majaczenie, pobudzenie), autonomicznych (ślinotok, zaburzenia termoregulacji), ocznych (mydriaza, zaburzenia akomodacji), sercowo-naczyniowych (hipotensja, tachykardia, arytmie) oraz oddechowych (zachłystowe zapalenie płuc, depresja ośrodka oddechowego). Objawy te mogą występować w różnym nasileniu i kombinacjach, zależnie od dawki i indywidualnej wrażliwości pacjenta.
arefleksja, arytmia serca, aspiracja treści pokarmowej, depresja ośrodka oddechowego, dializa otrzewnowa, drgawki, dyzartria, hemodializa, hiperrefleksja, hipertermia, hipoksemia, hipotensja, klozapina, letarg, mydriaza, napad drgawkowy, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, objawy pozapiramidowe, płukanie żołądka, ślinotok, śpiączka, sztywność mięśniowa, tachykardia, tachykardia zatokowa, węgiel aktywny, zaburzenia akomodacji, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia termoregulacji, zachłystowe zapalenie płuc, zapaść - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aripiprazole Sandoz 15 mg
Przedawkowanie arypiprazolu u dorosłych, przy dawkach sięgających do 1260 mg, manifestuje się letargiem, podwyższonym ciśnieniem tętniczym, sennością, tachykardią (>100 uderzeń/min) oraz objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak nudności, wymioty i biegunka. W populacji pediatrycznej, przy dawkach do 195 mg, obserwuje się przede wszystkim senność, przemijającą utratę przytomności oraz objawy pozapiramidowe (dystonia, akatyzja, drżenie, parkinsonizm). Nie odnotowano zgonów związanych z przedawkowaniem w tej grupie wiekowej. Diagnostyka i leczenie powinny obejmować monitorowanie funkcji życiowych, w tym ciągłe EKG, oraz uwzględniać możliwość współistniejącego przedawkowania innych leków.
akatyzja, AUC, biegunka, depresja oddechowa, drożność dróg oddechowych, drżenie, dystonia, EKG, hemodializa, leczenie podtrzymujące, letarg, monitorowanie układu krążenia, nadciśnienie tętnicze, nudności, objawy pozapiramidowe, parkinsonizm, przedawkowanie arypiprazolu, senność, stężenie leku w osoczu, tachykardia, utrata przytomności, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, wymioty, zaburzenia rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Arypiprazol – Przedawkowanie
Arypiprazol, stosowany w leczeniu schizofrenii i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych, w przypadku przedawkowania wywołuje szereg objawów klinicznych, takich jak letarg, zwiększenie ciśnienia tętniczego, senność, tachykardia, nudności, wymioty oraz biegunka u dorosłych, a u dzieci dodatkowo objawy pozapiramidowe i przejściowa utrata świadomości. Zgłaszano przypadki przedawkowania do 1260 mg u dorosłych (około 42-krotność dawki terapeutycznej 15-30 mg/dobę) oraz do 195 mg u dzieci, które nie zakończyły się zgonem. Nasilenie objawów waha się od łagodnego do ciężkiego, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej i ścisłej obserwacji pacjenta.
arypiprazol, AUC, ciśnienie tętnicze krwi, Cmax, dawka terapeutyczna, drożność dróg oddechowych, funkcje życiowe, hemodializa, interwencja medyczna, leczenie podtrzymujące, letarg, maksymalne stężenie w osoczu, objawy pozapiramidowe, pole pod krzywą stężenie-czas, przejściowa utrata świadomości, schizofrenia, tachykardia, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zapis EKG, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aripsan 15 mg
Przedawkowanie arypiprazolu, zarówno u dorosłych (dawki do 1260 mg), jak i u dzieci (dawki do 195 mg), może prowadzić do szeregu poważnych objawów klinicznych, takich jak letarg, senność, tachykardia (>100 uderzeń/min), wzrost ciśnienia tętniczego, nudności, wymioty, biegunka oraz u dzieci dodatkowo przejściowa utrata świadomości i objawy pozapiramidowe (drżenia, dystonie, akatyzje). Mimo wysokich dawek odnotowanych w praktyce, nie stwierdzono zgonów, jednak wymagana jest szybka i kompleksowa interwencja medyczna. Diagnostyka powinna uwzględniać monitorowanie funkcji układu krążenia, w tym ciągły zapis EKG, ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca oraz potencjalne interakcje farmakologiczne z innymi lekami.
akatyzja, arypiprazol, bradykinezja, dystonia, hemodializa, interwencja medyczna, leczenie przedawkowania, letarg, monitorowanie układu krążenia, nadciśnienie, nadciśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, objawy żołądkowo-jelitowe, parametry farmakokinetyczne, przedawkowanie arypiprazolu, senność patologiczna, sztywność mięśniowa, tachykardia, utrata świadomości, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia motoryki, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia rytmu serca, zapis EKG - Leksykon chorób i schorzeń
Guzy wilmsa – Objawy
Guz Wilmsa (nerczak zarodkowy) jest najczęstszym nowotworem nerki u dzieci, diagnozowanym średnio w wieku 3-4 lat (jednostronne) lub 2-3 lat (obustronne). Charakterystycznym objawem jest bezbolesna masa w jamie brzusznej, występująca u około 80% pacjentów, często zauważana przez rodziców jako powiększenie brzucha. Inne objawy to ból brzucha (30-40%), nadciśnienie tętnicze (25%), krwiomocz makroskopowy (około 18%) i mikroskopowy (około 24%). Guz może osiągać masę około 0,5 kg przed pojawieniem się symptomów. Zaawansowanie choroby klasyfikuje się w pięć stadiów, od ograniczonego guza (stadium 1, 40-45% przypadków) do rozprzestrzenienia się na odległe narządy (stadium 4, 10%) oraz obustronnego zajęcia nerek (stadium 5, 5%). Obustronne guzy występują u 5-10% pacjentów, częściej u dzieci z predyspozycjami genetycznymi.
anemia, ból głowy, ból w klatce piersiowej, chemioterapia, doksorubicyna, duszność, gorączka, guz Wilmsa, histologia anaplastyczna, infekcja dróg moczowych, krwawienie do oka, krwiomocz, krwioplucie, letarg, masa w jamie brzusznej, nadciśnienie tętnicze, nephroblastoma, nudności i wymioty, powiększenie brzucha, przerzut do mózgu, przerzut do płuca, przerzut do wątroby, radioterapia, spadek masy ciała, układ renina-angiotensyna, utrata apetytu, zaburzenia świadomości, zaparcie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Hydrochlorothiazide Aurovitas 12,5 mg
Przedawkowanie hydrochlorotiazydu prowadzi do istotnych zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej, manifestujących się objawami takimi jak wzmożone pragnienie, osłabienie, zawroty głowy, wymioty, bóle i skurcze mięśni (szczególnie łydek), tachykardia, niedociśnienie oraz niedociśnienie ortostatyczne. W ciężkich przypadkach dochodzi do hipowolemii i odwodnienia, co może skutkować zagęszczeniem krwi, drgawkami, letargiem, splątaniem, zapaścią oraz ostrą niewydolnością nerek. Hipokaliemia, będąca częstym następstwem przedawkowania, objawia się zmęczeniem, osłabieniem mięśni, parestezjami, niedowładem, apatią, wzdęciami, zaparciami oraz zaburzeniami rytmu serca, a w ciężkich przypadkach może prowadzić do porażennej niedrożności jelit, utraty przytomności i śpiączki hipokaliemicznej.
drgawki, hipokaliemia, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, letarg, niedociśnienie ortostatyczne, ostra niewydolność nerek, parestezje, porażenna niedrożność jelit, pozycja Trendelenburga, śpiączka hipokaliemiczna, splątanie, substytucja potasu, tachykardia, terapia przeciwwstrząsowa, utrata płynów i elektrolitów, węgiel aktywowany, zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, zaburzenia rytmu serca, zagęszczenie krwi - Leksykon leków
Działania niepożądane – Betaxolol Medreg 20 mg
Betaxolol Medreg w dawce 20 mg, zawierający betaksololu chlorowodorek, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości występowania, które wymagają uważnego monitorowania w trakcie terapii. Do najczęstszych należą zaburzenia ze strony układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy), układu sercowo-naczyniowego (bradykardia, ziębnięcie kończyn) oraz przewodu pokarmowego (ból żołądka, biegunka, nudności, wymioty). Rzadziej obserwuje się depresję, niewydolność serca, skurcz oskrzeli, reakcje alergiczne skórne oraz zaburzenia psychiczne, takie jak omamy czy dezorientacja. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z cukrzycą ze względu na ryzyko hipoglikemii i hiperglikemii (bardzo rzadko), a także u osób z chorobami obturacyjnymi dróg oddechowych i chorobami naczyń obwodowych. Impotencja jest częstym działaniem niepożądanym wpływającym na jakość życia mężczyzn. W trakcie leczenia mogą pojawić się przeciwciała przeciwjądrowe, które rzadko wywołują objawy toczniopodobne i ustępują po zakończeniu terapii.
alergiczna reakcja skórna, beta-adrenolityk, betaksolol, bezpieczeństwo farmakoterapii, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, ból żołądka, bradykardia, chromanie przestankowe, depresja, dezorientacja, hiperglikemia, hipoglikemia, impotencja, koszmary senne, letarg, łysienie, monitorowanie działań niepożądanych, nadmierne pocenie, niewydolność serca, nudności, obniżenie ciśnienia tętniczego, obturacyjna choroba dróg oddechowych, omamy, parestezja obwodowa, pokrzywka, przeciwciała przeciwjądrowe, skurcz oskrzeli, stężenie glukozy, świąd, toczeń rumieniowaty układowy, wykwit łuszczycopodobny, wymioty, zaburzenia widzenia, zahamowanie zatokowe, zaostrzenie łuszczycy, zawroty głowy, zespół Raynauda, ziębnięcie kończyn - Leksykon leków
Przedawkowanie – Arpixor 10 mg
Przedawkowanie arypiprazolu, substancji czynnej leku Arpixor, może prowadzić do poważnych objawów klinicznych, które różnią się w zależności od wieku pacjenta oraz dawki. U dorosłych, przy dawkach sięgających do 1260 mg, najczęściej obserwuje się letarg, senność, tachykardię, podwyższone ciśnienie tętnicze oraz objawy żołądkowo-jelitowe takie jak nudności, wymioty i biegunka. U dzieci, przy dawkach do 195 mg, dominują senność, przejściowa utrata świadomości oraz objawy pozapiramidowe, w tym zaburzenia ruchowe i dyskineza. W każdym przypadku przedawkowania konieczne jest wdrożenie kompleksowego leczenia podtrzymującego, obejmującego zabezpieczenie drożności dróg oddechowych, odpowiednie dotlenienie, wspomaganie wentylacji oraz leczenie objawowe dostosowane do manifestacji klinicznych.
arypiprazol, białka osocza, biegunka, dyskineza, elektrokardiogram, hemodializa, lek Arpixor, letarg, nadciśnienie tętnicze, nieprawidłowe napięcie mięśniowe, nudności, objawy pozapiramidowe, senność, stężenie maksymalne leku, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, utrata świadomości, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia ruchowe, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Melatonina Biofarm 5 mg
Melatonina Biofarm w dawkach 2 mg, 3 mg oraz 5 mg wykazuje relatywnie korzystny profil bezpieczeństwa, z działaniami niepożądanymi występującymi głównie z częstością niezbyt częstą (≥ 1/1000 do <1/100). Najczęściej zgłaszane objawy obejmują zaburzenia ze strony układu nerwowego (bóle głowy, migreny, letarg, zawroty głowy, senność), układu sercowo-naczyniowego (dławica piersiowa, kołatanie serca, tachykardia, nadciśnienie tętnicze) oraz zaburzenia psychiczne (drażliwość, nerwowość, niepokój, bezsenność, nietypowe sny, koszmary senne, lęk). Rzadziej obserwuje się leukopenię i małopłytkowość, co wymaga monitorowania morfologii krwi, zwłaszcza u pacjentów z chorobami hematologicznymi lub stosujących leki mielosupresyjne. Ponadto, mogą wystąpić zaburzenia metaboliczne, takie jak hipertriglicerydemia, hipokalcemia, hiponatremia oraz hiperbilirubinemia, wskazujące na konieczność kontroli parametrów biochemicznych i funkcji wątroby.
astenia, białkomocz, ból neuralgiczny, cukromocz, dławica piersiowa, dyspepsja, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, ginekomastia, hiperbilirubinemia, hipertriglicerydemia, hipokalcemia, hiponatremia, kołatanie serca, letarg, leukopenia, małopłytkowość, melatonina, migrena, mlekotok, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, owrzodzenie jamy ustnej, parametr biochemiczny krwi, pobudzenie psychoruchowe, półpasiec, priapizm, reakcja nadwrażliwości, tachykardia, zapalenie gruczołu krokowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sanval 10 mg
Przedawkowanie winianu zolpidemu (Sanval, 10 mg) prowadzi do istotnego zahamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego (OUN), manifestującego się spektrum objawów od senności, letargu, splątania, aż do utraty przytomności, depresji oddechowej, zaburzeń krążenia i śpiączki. Objawy neurologiczne obejmują zaburzenia widzenia, dyzartrię, dystonię, ataksję oraz osłabienie mięśni. Występują również reakcje paradoksalne, takie jak niepokój ruchowy i omamy. Przedawkowanie w połączeniu z innymi substancjami depresyjnymi OUN, zwłaszcza alkoholem, zwiększa ryzyko ciężkich powikłań, w tym zgonu. Zolpidem nie jest dializowalny, co ogranicza możliwości eliminacji leku z organizmu.
ataksja, bradykardia, depresja oddechowa, drgawka, dystonia, dyzartria, flumazenil, hipotensja, letarg, niepokój ruchowy, omam, osłabienie mięśni, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, reakcja paradoksalna, śpiączka, splątanie, utrata przytomności, węgiel aktywowany, winian zolpidemu, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zaburzenie widzenia, zahamowanie czynności OUN, zahamowanie ośrodka oddechowego, zatrucie lekiem nasennym - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ketonal Duo 150 mg
Przedawkowanie ketoprofenu, opisywane w dawkach sięgających do 2,5 g, zazwyczaj manifestuje się objawami o umiarkowanym nasileniu, które nie zagrażają bezpośrednio życiu pacjenta. Dominują symptomy ze strony ośrodkowego układu nerwowego i przewodu pokarmowego, takie jak letarg, senność, nudności, wymioty oraz ból w nadbrzuszu. Warto podkreślić, że dawki te znacznie przekraczają maksymalną zalecaną dawkę dobową Ketonal DUO, wynoszącą 150 mg. Brak swoistej odtrutki wymaga stosowania leczenia objawowego i podtrzymującego, z uwzględnieniem monitorowania funkcji nerek oraz równowagi kwasowo-zasadowej.
ból nadbrzusza, hemodializa, Ketonal DUO, ketoprofen, kwasica, letarg, nawodnienie pacjenta, niewydolność nerek, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, perfuzja narządowa, płukanie żołądka, przedawkowanie ketoprofenu, przewód pokarmowy, równowaga kwasowo-zasadowa, senność, węgiel aktywny, wydalanie moczu, wymioty - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tacrolimus STADA 0,5 mg
Przedawkowanie takrolimusu, leku immunosupresyjnego o wąskim indeksie terapeutycznym, wiąże się z występowaniem licznych objawów klinicznych, w tym zaburzeń neurologicznych (drżenia mięśniowe, bóle głowy, letarg), dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz zmian skórnych (pokrzywka). Ponadto obserwuje się zwiększone ryzyko zakażeń oportunistycznych z powodu nasilonej immunosupresji. W badaniach laboratoryjnych typowe są podwyższone wartości azotu mocznikowego i kreatyniny (wskaźniki nefrotoksyczności) oraz aminotransferazy alaninowej (AlAT), co wskazuje na uszkodzenie nerek i potencjalną hepatotoksyczność. Leczenie jest objawowe i podtrzymujące, gdyż brak jest specyficznego antidotum; w przypadku niedawnego przedawkowania stosuje się dekontaminację przewodu pokarmowego (płukanie żołądka, węgiel aktywowany).
aminotransferaza alaninowa, aminotransferazy, antidotum, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drżenie mięśniowe, fosfataza alkaliczna, hemodiafiltracja, hemofiltracja, hepatotoksyczność, immunosupresja, indeks terapeutyczny, infekcja oportunistyczna, kreatynina, lek immunosupresyjny, lek przeciwdrobnoustrojowy, letarg, mielosupresja, nefrotoksyczność, nudności, płukanie żołądka, pokrzywka, przedawkowanie takrolimusu, takrolimus, węgiel aktywowany - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aryfrenix 15 mg
Przedawkowanie arypiprazolu, choć rzadko śmiertelne, może prowadzić do szeregu istotnych klinicznie objawów, różniących się w zależności od wieku pacjenta i dawki. U dorosłych, przy dawkach sięgających do 1260 mg, obserwuje się letarg, wzrost ciśnienia tętniczego, senność, tachykardię, nudności, wymioty oraz biegunkę. W populacji pediatrycznej, przy dawkach do 195 mg, występują senność, przejściowa utrata świadomości oraz objawy pozapiramidowe, które mogą mieć poważne implikacje medyczne. W każdym przypadku przedawkowania konieczne jest natychmiastowe wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego, obejmującego utrzymanie drożności dróg oddechowych, dotlenienie, a w ciężkich przypadkach wentylację mechaniczną oraz leczenie objawowe.
akatyzja, arypiprazol, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, drożność dróg oddechowych, dyskineza, dystonia, hemodializa, letarg, monitorowanie EKG, nadciśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, przedawkowanie leku, saturacja krwi, stężenie leku, tachykardia, utrata świadomości, węgiel aktywny, wentylacja mechaniczna, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Olmesartan LEK-AM 20 mg
Olmesartan medoksomil, składnik leku przeciwnadciśnieniowego Olmesartan LEK-AM, wykazuje niewielki do umiarkowanego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, głównie poprzez działania niepożądane takie jak zawroty głowy (częstość 2,5% vs 0,9% placebo), zmęczenie (częste), ból głowy (7,7%) oraz rzadkie niedociśnienie tętnicze, które u osób starszych może występować częściej. Zawroty głowy, zarówno ośrodkowe, jak i błędnikowe, oraz zmęczenie znacząco obniżają szybkość reakcji i koordynację, co stanowi istotne ryzyko podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn wymagających koncentracji. Lekarz powinien szczególnie zwrócić uwagę na pacjentów w podeszłym wieku, osoby zawodowo prowadzące pojazdy, pacjentów z chorobami neurologicznymi oraz stosujących leki o działaniu ośrodkowym, ze względu na zwiększone ryzyko nasilenia działań niepożądanych wpływających na zdolności psychomotoryczne.
ból głowy, lek hipotensyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, letarg, niedociśnienie tętnicze, objawy grypopodobne, olmesartan, olmesartan medoksomil, omdlenie, zaburzenie koordynacji, zaburzenie równowagi, zaburzenie szybkości reakcji, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zmęczenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Neurontin 100 100 mg
Przedawkowanie gabapentyny, substancji czynnej Neurontinu, stanowi istotne wyzwanie kliniczne, choć ryzyko ostrych, zagrażających życiu działań toksycznych jest stosunkowo niskie. Opisano przypadki przyjęcia dawek nawet do 49 000 mg bez śmiertelnych skutków, co tłumaczy mechanizm zmniejszonego wchłaniania leku przy wysokich dawkach. Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, diplopię, dyzartrię, ospałość, letarg, utratę przytomności) oraz żołądkowo-jelitowe (łagodna biegunka). Szczególnie niebezpieczne jest łączenie gabapentyny z lekami przeciwdepresyjnymi, zwiększające ryzyko śpiączki. Leczenie opiera się głównie na postępowaniu wspomagającym, a hemodializa jest zarezerwowana dla pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, gdzie eliminacja leku jest upośledzona.
ataksja, badanie toksykologiczne, biegunka, diplopia, dyzartria, działanie toksyczne, gabapentyna, hemodializa, leczenie wspomagające, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpadaczkowy, letarg, Neurontin, niewydolność nerek, niewyraźna mowa, opadanie powieki, ospałość, podwójne widzenie, problemy z oddychaniem, ptoza, śpiączka, utrata przytomności, wchłanianie leku, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bromocorn 2,5 mg
Przedawkowanie bromokryptyny, substancji czynnej w preparacie Bromocorn 2,5 mg, stanowi poważny stan kliniczny manifestujący się objawami ze strony układu pokarmowego (wymioty, mdłości), układu krążenia (niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, częstoskurcz) oraz ośrodkowego układu nerwowego (omamy, letarg, senność). Objawy te wynikają z nadmiernej stymulacji receptorów dopaminergicznych oraz zaburzeń funkcji autonomicznych i ośrodkowych mechanizmów regulacyjnych. W populacji pediatrycznej charakterystyczna jest triada: wymioty, senność i gorączka, przy czym przypadki te często ustępują po leczeniu objawowym bez konieczności hospitalizacji.
bromokryptyna, częstoskurcz, gorączka, leczenie objawowe, letarg, mdłości, metoklopramid, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, okres półtrwania, omamy, ośrodek wymiotny, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie u dzieci, receptor dopaminergiczny, receptor dopaminowy, senność, strefa wyzwalająca, układ autonomiczny, układ krążenia, układ pokarmowy, układ przedsionkowy, układ sercowo-naczyniowy, układ siatkowaty pnia mózgu, węgiel aktywny, wymioty, zatrucie ostre, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Arpixor 20 mg
Przedawkowanie arypiprazolu, odnotowane u dorosłych przy dawkach sięgających 1260 mg oraz u dzieci do 195 mg, manifestuje się głównie zaburzeniami neurologicznymi i sercowo-naczyniowymi, takimi jak letarg, senność, tachykardia, wzrost ciśnienia tętniczego, nudności, wymioty, biegunka oraz objawy pozapiramidowe. W populacji pediatrycznej dominują zaburzenia świadomości i funkcji motorycznych. Pomimo wysokich dawek, w dokumentacji medycznej nie odnotowano zgonów bezpośrednio związanych z przedawkowaniem arypiprazolu. Objawy te wymagają natychmiastowej oceny stanu klinicznego i monitorowania funkcji życiowych, ze szczególnym uwzględnieniem ciągłego zapisu EKG i parametrów hemodynamicznych.
akatyzja, algorytm postępowania medycznego, badania farmakokinetyczne, bezpieczeństwo farmakoterapii, ciśnienie tętnicze krwi, dystonia, hemodializa, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, letarg, monitorowanie kardiologiczne, objawy pozapiramidowe, parkinsonizm jatrogenny, pole pod krzywą stężenia, przedawkowanie arypiprazolu, stężenie w osoczu, tachykardia, utrata świadomości, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia rytmu serca, zapis EKG - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Betesda 10 mg
Escytalopram, substancja czynna leku Betesda (10 mg, tabletki powlekane), wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na rozród. Lek powinien być stosowany w ciąży jedynie wtedy, gdy korzyści przewyższają ryzyko, z zachowaniem najniższej skutecznej dawki. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko powikłań u noworodka, takich jak zespół objawów serotoninergicznych lub odstawiennych pojawiających się w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie, obejmujących m.in. zaburzenia oddechowe, napady drgawek, hipoglikemię, zaburzenia napięcia mięśniowego oraz objawy neurologiczne i behawioralne. Ponadto, stosowanie escytalopramu w trzecim trymestrze zwiększa ryzyko zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN) do około 5 przypadków na 1000 ciąż, w porównaniu do 1-2 na 1000 w populacji ogólnej.
bezdech, cytalopram, drgawki, drżączka, drżenie, działanie serotoninergiczne, escytalopram, hiperrefleksja, hipertonia mięśniowa, hipoglikemia, hipotonia mięśniowa, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jakość nasienia, krwotok poporodowy, letarg, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, sinica, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia termoregulacji, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xanconalon 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Xanconalon zawiera oksykodon chlorowodorek (10 mg) oraz nalokson chlorowodorek (5 mg) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Ze względu na farmakologiczne właściwości oksykodonu, stosowanie leku wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych charakterystycznych dla opioidów, takich jak depresja oddechowa, zwężenie źrenic, skurcz oskrzeli, skurcz mięśni gładkich oraz zahamowanie odruchu kaszlowego. Częstość działań niepożądanych jest zróżnicowana i obejmuje m.in. zaburzenia psychiczne (bezsenność, splątanie, depresja, uzależnienie), neurologiczne (zawroty głowy, ból głowy, senność, drgawki), żołądkowo-jelitowe (zaparcia, nudności, wymioty, biegunka), a także reakcje nadwrażliwości i anafilaktyczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko rozwoju zespołu odstawienia, tolerancji oraz poważnych powikłań oddechowych, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu oddechowego oraz u noworodków matek stosujących Xanconalon w ciąży.
depresja oddechowa, dławica piersiowa, drgawki, dyzuria, hipogonadyzm, kolka żółciowa, letarg, nadwrażliwość, naloksonu chlorowodorek, niedrożność jelit, oksykodonu chlorowodorek, omamy, owrzodzenie jamy ustnej, parestezja, reakcja anafilaktyczna, skurcz mięśni gładkich, skurcz oskrzeli, splątanie, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, tolerancja lekowa, uzależnienie lekowe, zaburzenia koordynacji, zaburzenia psychiczne, zaburzenia układu nerwowego, zahamowanie odruchu kaszlowego, zastój żółci, zatrzymanie moczu, zespół abstynencyjny noworodków, zespół odstawienny, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przedawkowanie – Acatar Acti-Tabs 60 mg + 2,5 mg
Przedawkowanie leku Acatar Acti-Tabs, zawierającego pseudoefedrynę chlorowodorek (60 mg) oraz triprolidynę chlorowodorek (2,5 mg), stanowi poważny stan kliniczny z objawami obejmującymi ośrodkowy układ nerwowy (senność, letarg, pobudzenie, drgawki), układ sercowo-naczyniowy (tachykardia, nadciśnienie tętnicze) oraz inne układy (suchość skóry, zatrzymanie moczu, hipertermia). Objawy neurologiczne mogą obejmować zarówno depresję, jak i pobudzenie OUN, a także ciężkie powikłania, takie jak drgawki i obniżone napięcie mięśniowe. Występują również zaburzenia oddychania, które mogą prowadzić do niewydolności oddechowej i hipoksji.
cewnikowanie pęcherza moczowego, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa, drgawki, drożność dróg oddechowych, dysuria, efekt przeciwcholinergiczny, hipertermia, hipoksja, intubacja dotchawicza, lek przeciwdrgawkowy, letarg, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na bodźce, niewydolność oddechowa, niezborność ruchowa, obniżone napięcie mięśniowe, ośrodkowy układ nerwowy, ostre przedawkowanie, płukanie żołądka, pseudoefedryny chlorowodorek, senność, suchość błon śluzowych, tachykardia, triprolidyny chlorowodorek, układ sercowo-naczyniowy, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxyduo 40 mg + 20 mg
Oxyduo w dawce 40 mg oksykodonu chlorowodorku (36 mg oksykodonu) i 20 mg naloksonu chlorowodorku (21,8 mg naloksonu chlorowodorku dwuwodnego, odpowiadającego 18 mg naloksonu) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu wykazuje szeroki profil działań niepożądanych obejmujący liczne układy i narządy. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy, senność), przewodu pokarmowego (ból brzucha, zaparcia, biegunka, nudności, wymioty), układu krążenia (dławica piersiowa, kołatanie serca, uderzenia gorąca), układu oddechowego (duszność, kaszel) oraz skóry (świąd, reakcje skórne, nadmierne pocenie się). Wśród działań o częstości niezbyt częstej wymienia się m.in. drgawki, zaburzenia psychiczne (lęk, depresja, uzależnienie), tachykardię, depresję oddechową, zaburzenia wątroby (wzrost enzymów wątrobowych) oraz zaburzenia układu moczowo-płciowego (parcie na pęcherz, zatrzymanie moczu, zaburzenia erekcji). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko uzależnienia od oksykodonu, które może wystąpić nawet przy stosowaniu dawek terapeutycznych i jest zależne od indywidualnych czynników ryzyka, dawkowania oraz czasu terapii opioidami.
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, choroba wieńcowa, depresja, depresja oddechowa, dławica piersiowa, drgania mięśni, drgawki, drżenie, duszność, kaszel, kołatanie serca, kolka żółciowa, koszmary senne, letarg, nadmierne pocenie się, nadwrażliwość, niepokój ruchowy, niestrawność, nudności, obrzęk obwodowy, omamy, omdlenie, osłabienie, parcie na pęcherz, reakcja skórna, senność, skurcz mięśni, stan euforii, stan splątania, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, uderzenia gorąca, uzależnienie od leku, wyciek wodnisty z nosa, wymioty, wzdęcia z oddawaniem wiatrów, wzdęcie brzucha, zaburzenia erekcji, zaburzenia koncentracji uwagi, zaburzenia mowy, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół ośrodkowego bezdechu sennego, ziewanie, zmęczenie, zmniejszenie apetytu, zmniejszenie libido, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aprepitant Sandoz 80 mg; 125 mg
Aprepitant Sandoz, dostępny w kapsułkach 80 mg i 125 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa oceniany na podstawie danych od około 6500 dorosłych oraz 184 pacjentów pediatrycznych. U dorosłych poddawanych chemioterapii o wysokim ryzyku wymiotów (HEC) najczęstsze działania niepożądane to czkawka (4,6% vs. 2,9%), wzrost aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) (2,8% vs. 1,1%), niestrawność (2,6% vs. 2,0%), zaparcie (2,4% vs. 2,0%), ból głowy (2,0% vs. 1,8%) oraz zmniejszenie łaknienia (2,0% vs. 0,5%). W chemioterapii o umiarkowanym ryzyku (MEC) najczęściej zgłaszano zmęczenie (1,4% vs. 0,9%). U dzieci i młodzieży najczęstsze działania to czkawka (3,3% vs. 0,0%) i zaczerwienienie twarzy (1,1% vs. 0,0%). Profil działań niepożądanych obejmuje także rzadkie, ale istotne reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, oraz zaburzenia laboratoryjne, zwłaszcza podwyższenie enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT).
AlAT, aminotransferaza alaninowa, aprepitant, AspAT, ból głowy, ból jamy ustnej, bradykardia, chemioterapia o umiarkowanym ryzyku wymiotów, chemioterapia o wysokim ryzyku wymiotów, czkawka, działania niepożądane produktów leczniczych, fosfataza zasadowa, glukozuria, gorączka neutropeniczna, hiponatremia, kołatanie serca, krwinkomocz, letarg, nadmierne pragnienie, neutropenia, niedokrwistość, niedrożność przepuszczająca, niestrawność, osłabienie mięśni, perforacja wrzodu dwunastnicy, pokrzywka, pooperacyjne nudności i wymioty, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja nadwrażliwości na światło, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, skurcze mięśni, świąd, szum w uszach, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trudności w oddawaniu moczu, uderzenia gorąca, wielomocz, zaburzenia poznawcze, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia smaku, zaczerwienienie twarzy, zakażenie drożdżakowe, zakażenie gronkowcowe, zapalenie jamy ustnej, zapalenie spojówek, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zmęczenie, zmniejszenie łaknienia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Clozapine Aristo 25 mg
Przedawkowanie klozapiny stanowi poważny stan kliniczny z wysokim ryzykiem powikłań i śmiertelności sięgającej około 12%, zwłaszcza przy dawkach przekraczających 2000 mg. Objawy przedawkowania obejmują szerokie spektrum zaburzeń neurologicznych (senność, śpiączka, drgawki), psychiatrycznych (splątanie, omamy, majaczenie), pozapiramidowych (sztywność mięśni, drżenia), sercowo-naczyniowych (niedociśnienie, zapaść, częstoskurcz, arytmie) oraz oddechowych (zachłystowe zapalenie płuc, niewydolność oddechowa). Szczególnie niebezpieczne są dawki powyżej 2000 mg, choć u osób nieprzyjmujących wcześniej klozapiny objawy śpiączkowe mogą wystąpić już po 400 mg. U dzieci dawki 50-200 mg mogą wywołać silne działanie uspokajające lub śpiączkę, choć bez zgonów. Charakterystyka kliniczna jest silnie zindywidualizowana i zależy od wcześniejszej ekspozycji na lek.
arefleksja, arytmia serca, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa otrzewnowa, drgawki, duszność, halucynacje, hemodializa, hipertermia, hipoksemia, hipotermia, letarg, majaczenie, nadmierne wydzielanie śliny, niedociśnienie, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, objawy neurologiczne, objawy oddechowe, objawy pozapiramidowe, objawy psychiatryczne, objawy sercowo-naczyniowe, płukanie żołądka, przedawkowanie klozapiny, równowaga elektrolitowa, rozszerzenie źrenic, śpiączka, splątanie, stan śpiączkowy, węgiel aktywny, wiązanie leku z białkami, zaburzenia termoregulacji, zachłystowe zapalenie płuc, zapaść