mdłości i wymioty
Mdłości i wymioty to objawy często występujące razem, będące reakcją obronną organizmu na różne bodźce. Mdłości to nieprzyjemne, subiektywne uczucie potrzeby wymiotowania, lokalizowane zwykle w gardle lub nadbrzuszu. Wymioty natomiast to gwałtowne wydalenie treści żołądkowej przez jamę ustną, będące złożonym procesem fizjologicznym koordynowanym przez ośrodek wymiotny w rdzeniu przedłużonym.
Etiologia mdłości i wymiotów jest bardzo zróżnicowana. Mogą być one wywołane przez choroby przewodu pokarmowego (zapalenie żołądka, niedrożność jelit, zapalenie trzustki), zaburzenia metaboliczne i endokrynologiczne (ciąża, mocznica, kwasica ketonowa), choroby ośrodkowego układu nerwowego (migrena, guzy mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych), infekcje, zatrucia, a także jako działanie niepożądane wielu leków, szczególnie chemioterapeutyków, opioidów czy antybiotyków.
Diagnostyka przyczyn mdłości i wymiotów powinna obejmować dokładny wywiad (czas trwania, charakter wymiotów, towarzyszące objawy), badanie fizykalne oraz badania dodatkowe dostosowane do podejrzewanej etiologii. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę, ale często obejmuje również farmakoterapię przeciwwymiotną z zastosowaniem antagonistów receptora dopaminowego, serotoninowego czy leków przeciwhistaminowych. Istotne jest także zapobieganie powikłaniom wymiotów, takim jak odwodnienie czy zaburzenia elektrolitowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Poranne mdłości – Epidemiologia
Poranne mdłości w ciąży (NVP) dotyczą 70-90% kobiet ciężarnych, z 80% doświadczających objawów mdłości i/lub wymiotów, a 0,3-2% rozwija ciężką postać – hyperemesis gravidarum (HG). Występowanie NVP i HG wykazuje zróżnicowanie etniczne i geograficzne, z wyższym ryzykiem u kobiet rasy kaukaskiej oraz u matek pochodzących z Indii i Sri Lanki (częstość HG do 3,2%). Czynniki ryzyka obejmują niższe wykształcenie, starszy wiek, ciążę mnogą, płeć żeńską płodu (zwiększającą ryzyko NVP nawet o 50-80%), a także choroby współistniejące, takie jak nadczynność tarczycy czy cukrzyca. HG charakteryzuje się ciężkimi wymiotami prowadzącymi do zaburzeń elektrolitowych, niedożywienia i utraty masy ciała, stanowiąc najczęstszą przyczynę hospitalizacji we wczesnej ciąży (ok. 60 000 hospitalizacji rocznie w USA). Etiologia HG ma silny komponent genetyczny, a zakażenie Helicobacter pylori oraz podwyższony poziom hormonu GDF15 są istotnie powiązane z patogenezą tego stanu.
badanie kliniczno-kontrolne, ciąża zaśniadowa, Growth Differentiation Factor 15, hormon GDF15, hyperemesis gravidarum, mdłości i wymioty, nadczynność tarczycy, niedobory żywieniowe, niska masa urodzeniowa, NVP, ograniczenie wzrostu płodu, poranne mdłości, przedwczesny poród, rejestr medyczny, skala PUQE, stan przedrzucawkowy, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia oddechowe, zaburzenia ze spektrum autyzmu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zakażenie Helicobacter pylori - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dulcobis 5 mg
Lek Dulcobis zawiera 5 mg bisakodylu w formie tabletek dojelitowych i posiada szereg przeciwwskazań, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględnie nie powinien być stosowany u pacjentów z ostrymi stanami jamy brzusznej wymagającymi interwencji chirurgicznej, takimi jak mechaniczna lub czynnościowa niedrożność jelit, zapalenie wyrostka robaczkowego oraz ostre choroby zapalne jelit, ze względu na ryzyko maskowania objawów lub pogorszenia stanu klinicznego. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkim odwodnieniem, gdyż bisakodyl może nasilać utratę wody i elektrolitów. Należy także unikać stosowania u osób z nadwrażliwością na bisakodyl lub inne składniki preparatu, w tym laktozę (33,2 mg) i sacharozę (23,4 mg), co wyklucza pacjentów z rzadkimi chorobami genetycznymi, takimi jak nietolerancja galaktozy, niedobór laktazy typu Lapp, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, nietolerancja fruktozy oraz niedobór sacharazy-izomaltazy.
bisakodyl, ból brzucha, ciężkie odwodnienie, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, dolny odcinek przewodu pokarmowego, działanie przeczyszczające, indeks terapeutyczny, mdłości i wymioty, mechanizm działania bisakodylu, nadwrażliwość na składniki, niedobór laktazy, niedobór sacharazy-izomaltazy, niedrożność jelit, niedrożność przewodu pokarmowego, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, ostra choroba zapalna jelit, pasaż jelitowy, preparat dojelitowy, tabletka dojelitowa, utrata wody i elektrolitów, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zapalenie wyrostka robaczkowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy