terapia memantyną

Terapia memantyną to forma leczenia farmakologicznego stosowana głównie w chorobie Alzheimera o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego. Memantyna jest antagonistą receptora NMDA (N-metylo-D-asparaginianu), który moduluje transmisję glutaminergiczną w ośrodkowym układzie nerwowym.

Mechanizm działania memantyny polega na blokowaniu receptorów NMDA, co zapobiega nadmiernemu napływowi jonów wapnia do neuronów i związanej z tym ekscytotoksyczności. Poprzez ten mechanizm memantyna zmniejsza neurodegenerację i poprawia funkcje poznawcze pacjentów z chorobą Alzheimera, jednocześnie nie wpływając na fizjologiczną aktywność glutaminergiczną niezbędną do procesów uczenia się i pamięci.

W praktyce klinicznej terapia memantyną wykazuje korzystny wpływ na funkcje poznawcze, zdolności wykonywania codziennych czynności oraz ogólne funkcjonowanie pacjentów. Lek może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z inhibitorami acetylocholinesterazy, co daje efekt synergistyczny. Standardowy schemat dawkowania obejmuje stopniowe zwiększanie dawki do 20 mg na dobę (zwykle 10 mg dwa razy dziennie).

Memantyna charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa i tolerancji w porównaniu do innych leków stosowanych w demencji. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zawroty głowy, ból głowy, zaparcia i senność, jednak występują one stosunkowo rzadko. Przeciwwskazania do stosowania memantyny to głównie nadwrażliwość na substancję aktywną oraz ciężkie zaburzenia czynności nerek.

Poza chorobą Alzheimera, terapia memantyną jest badana w kontekście innych schorzeń neurologicznych, w tym demencji z ciałami Lewy’ego, demencji naczyniowej, choroby Parkinsona i stwardnienia zanikowego bocznego, choć w tych wskazaniach stosowanie leku ma charakter off-label.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl