zaburzenia percepcji smaku

Zaburzenia percepcji smaku (dysgeusje) to nieprawidłowości w odczuwaniu smaku, które mogą obejmować całkowitą utratę smaku (ageuzja), zmniejszoną zdolność odczuwania smaku (hipogeuzja) lub zniekształcone odczuwanie smaku (parageuzja). Mogą one wpływać na jedną lub więcej z pięciu podstawowych jakości smakowych: słodki, słony, kwaśny, gorzki i umami.

Etiologia zaburzeń smaku jest zróżnicowana i obejmuje schorzenia neurologiczne (urazy głowy, choroby neurodegeneracyjne), infekcje górnych dróg oddechowych (w tym COVID-19), choroby endokrynologiczne (niedoczynność tarczycy, cukrzyca), niedobory żywieniowe (szczególnie cynku i witamin z grupy B), skutki uboczne farmakoterapii oraz stany zapalne jamy ustnej. Istotnym czynnikiem jest również proces starzenia się, który naturalnie zmniejsza liczbę kubków smakowych.

Diagnostyka zaburzeń percepcji smaku obejmuje dokładny wywiad, badanie przedmiotowe, testy smakowe (elektrogustometria, testy chemiczne), a także badania obrazowe (MRI, CT) w przypadku podejrzenia patologii w obrębie OUN. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę podstawową – od korekty niedoborów żywieniowych, przez modyfikację farmakoterapii, po leczenie chorób podstawowych. Długotrwałe zaburzenia smaku mogą prowadzić do istotnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak niedożywienie, utrata masy ciała i obniżenie jakości życia.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl