zaburzenia odbioru bodźców smakowych

Zaburzenia odbioru bodźców smakowych, zwane dysgeuzją, stanowią grupę objawów polegających na nieprawidłowym odczuwaniu smaku. Mogą przybierać formę całkowitego braku odczuwania smaku (ageuzja), zmniejszonej wrażliwości na bodźce smakowe (hipogeuzja), zniekształconego odczuwania smaku (parageuzja) lub odczuwania fantomowych smaków bez obecności bodźca (fantogeuzja).

Etiologia tych zaburzeń jest zróżnicowana i obejmuje infekcje górnych dróg oddechowych (w tym COVID-19), urazy czaszkowo-mózgowe, choroby neurologiczne, zaburzenia endokrynologiczne, niedobory witamin (szczególnie z grupy B i cynku), stosowanie niektórych leków (m.in. antybiotyków, chemioterapeutyków, inhibitorów ACE) oraz stany zapalne jamy ustnej i gardła.

Diagnostyka zaburzeń smaku obejmuje szczegółowy wywiad, badanie laryngologiczne, testy smakowe (elektryczna stymulacja języka, testy chemogustometryczne), badania obrazowe OUN oraz badania laboratoryjne. Leczenie ukierunkowane jest na przyczynę podstawową, a w przypadkach idiopatycznych stosuje się suplementację cynkiem, treningi smakowe oraz farmakoterapię objawową.

Zaburzenia odbioru bodźców smakowych często współistnieją z zaburzeniami węchu (dysosmią), co znacząco wpływa na jakość życia pacjentów, prowadząc do zmniejszonego apetytu, utraty masy ciała, a w konsekwencji do niedożywienia, zwłaszcza u osób starszych. Istotne jest wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl