oparzenie częściowej grubości
Oparzenie częściowej grubości (oparzenie II stopnia) to uraz termiczny obejmujący naskórek i część skóry właściwej. Charakteryzuje się obecnością pęcherzy wypełnionych płynem surowiczym oraz silnym bólem z powodu ekspozycji zakończeń nerwowych. Ten typ oparzenia dzieli się na oparzenia powierzchowne częściowej grubości (IIa) i głębokie częściowej grubości (IIb).
Oparzenia powierzchowne częściowej grubości goją się zwykle w ciągu 7-14 dni bez powstawania znaczących blizn, ponieważ pozostają zachowane przydatki skóry (mieszki włosowe, gruczoły). Oparzenia głębokie częściowej grubości wymagają 14-35 dni do wygojenia i często pozostawiają blizny. W przypadku oparzeń obejmujących ponad 10% powierzchni ciała lub zlokalizowanych w miejscach wrażliwych (twarz, dłonie, stopy, krocze) zalecana jest konsultacja specjalistyczna.
Leczenie obejmuje chłodzenie bieżącą wodą przez 10-20 minut, oczyszczanie rany, stosowanie opatrunków hydrokoloidowych lub zawierających srebro oraz odpowiednie nawodnienie pacjenta. W przypadku głębokich oparzeń częściowej grubości może być konieczne leczenie chirurgiczne, w tym przeszczepy skóry. Kluczowe jest zapobieganie zakażeniom, które mogą pogłębić stopień oparzenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Poparzenia kwasowe i chemiczne – Objawy
Oparzenia chemiczne i kwasowe są wynikiem kontaktu z substancjami żrącymi, takimi jak kwasy, zasady czy kwas fluorowodorowy (HF), i charakteryzują się uszkodzeniem tkanek zależnym od rodzaju, stężenia, czasu ekspozycji oraz objętości czynnika. Oparzenia kwasowe prowadzą do martwicy skrzepowej, ograniczającej penetrację, natomiast zasadowe wywołują martwicę rozpływną, penetrując głębiej i powodując poważniejsze uszkodzenia. Szczególnie niebezpieczne są oparzenia HF, które oprócz miejscowego uszkodzenia tkanek mogą wywołać ogólnoustrojowe zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokalcemia, hipomagnezemia i hiperkaliemia, zagrażające życiu. Objawy miejscowe obejmują zaczerwienienie, ból, pęcherze i martwicę skóry, a w przypadku oczu – obrzęk, ból, łzawienie i ryzyko ślepoty. Połknięcie substancji żrących może skutkować bólem jamy ustnej, gardła, trudnościami w przełykaniu, perforacjami oraz objawami ogólnoustrojowymi, w tym wstrząsem i niewydolnością wielonarządową.
bliznowacenie, chemiczne zapalenie płuc, duszność, dysfagia, dysfonia, hiperkaliemia, hipokalcemia, hipomagnezemia, hipotensja, jaskra, krwioplucie, kwas fluorowodorowy, kwas siarkowy, martwica rozpływna, martwica skrzepowa, niekardiogenny obrzęk płuc, obrzęk, oparzenie chemiczne i kwasowe, oparzenie częściowej grubości, oparzenie drugiego stopnia, oparzenie pełnej grubości, oparzenie pierwszego stopnia, oparzenie rogówki, oparzenie trzeciego stopnia, owrzodzenie rogówki, perforacja przełyku, perforacja rogówki, perforacja żołądka, przeszczep rogówki, przeszczep skóry, rozstrzenie oskrzeli, sinica, substancja żrąca, uszkodzenie rogówki, wodorotlenek sodu, wstrząs, zaćma, zespół reaktywnej dysfunkcji dróg oddechowych, zespół suchego oka, zwężenie przełyku, zwłóknienie płuc - Leksykon chorób i schorzeń
Poparzenia kwasowe i chemiczne – Diagnostyka i diagnoza
Oparzenia chemiczne stanowią poważne uszkodzenia tkanek wywołane przez substancje żrące, których ciężkość zależy od pH (kwasy <7, zasady >7), stężenia, czasu kontaktu, ilości i postaci fizycznej substancji oraz miejsca ekspozycji (skóra, oczy, błony śluzowe). Diagnostyka obejmuje szczegółowe badanie fizykalne z oceną bólu, głębokości i charakteru uszkodzeń (koagulacja martwicza dla kwasów, martwica rozpływna dla zasad), a w przypadku kontaktu z oczami – pomiar pH i ocenę okulistyczną z użyciem fluoresceiny. Połknięcie substancji wymaga endoskopii przełyku i żołądka do 48-96 godzin od zdarzenia, klasyfikacji oparzeń (powierzchowne, śródścienne, przezmurowe) oraz badań laboratoryjnych dostosowanych do rodzaju toksycznej substancji (np. wapń, magnez, potas, EKG przy kwasie fluorowodorowym). Obrazowanie (RTG, TK) jest niezbędne do wykrycia perforacji i oceny uszkodzeń wewnętrznych.
endoskopia przełyku, ezofagogastroduodenoskopia, fenol, hiperkaliemia, hipokalcemia, hipomagnezemia, intubacja dotchawicza, klasyfikacja Roper-Hall, kwas fluorowodorowy, kwas szczawiowy, martwica rozpływna, obrzęk górnych dróg oddechowych, odma śródpiersia, oparzenie chemiczne, oparzenie chemiczne oka, oparzenie częściowej grubości, oparzenie kwasowe, oparzenie pełnej grubości, oparzenie powierzchowne, perforacja przełyku, substancja żrąca, zwężenie przełyku - Leksykon chorób i schorzeń
Oparzenia – Objawy
Oparzenia klasyfikuje się na podstawie głębokości uszkodzenia tkanek na cztery stopnie: I stopień obejmuje naskórek, charakteryzuje się zaczerwienieniem, bólem i suchą skórą, gojąc się w 7-10 dni bez blizn; II stopień (częściowej grubości) obejmuje naskórek i dermis, manifestuje się pęcherzami, intensywnym bólem, wilgotną skórą i obrzękiem, gojenie trwa od 2 do ponad 3 tygodni, z ryzykiem bliznowacenia w głębokich przypadkach; III stopień niszczy wszystkie warstwy skóry, objawia się woskowym, białym lub zwęglonym wyglądem, brakiem bólu z powodu uszkodzenia nerwów, wymaga interwencji chirurgicznej; IV stopień sięga tkanek głębokich, mięśni i kości, zagraża życiu i wymaga natychmiastowej pomocy. Progresja oparzenia w ciągu pierwszych 24-48 godzin jest istotna klinicznie, gdyż oparzenia mogą pogłębiać się wskutek skurczu naczyń, stanu zapalnego, apoptozy i niedrożności mikronaczyń, co wpływa na decyzje terapeutyczne. Reakcja ogólnoustrojowa pojawia się przy oparzeniach >20% TBSA, prowadząc do utraty płynów, obrzęku śródmiąższowego i dysfunkcji narządów.
apoptoza, bliznowacenie, duszność, faza proliferacyjna, faza przebudowy, faza zapalna, jaskra, naskórek, niewydolność oddechowa, obrzęk dróg oddechowych, oparzenie chemiczne, oparzenie częściowej grubości, oparzenie dróg oddechowych, oparzenie drugiego stopnia, oparzenie elektryczne, oparzenie okrężne, oparzenie pełnej grubości, oparzenie pierwszego stopnia, oparzenie powierzchowne, oparzenie słoneczne, oparzenie trzeciego stopnia, przeszczep skóry, przykurcz, sepsa, skóra właściwa, ślepota, tkanka ziarninowa, uszkodzenie wolnorodnikowe, wstrząs oparzeniowy, zaćma, zakażenie rany oparzeniowej, zespół stresu pourazowego, zespół wstrząsu toksycznego