farmakokinetyka klopidogrelu

Farmakokinetyka klopidogrelu obejmuje złożony proces, w którym ten prolek wymaga dwuetapowej aktywacji metabolicznej przez enzymy cytochromu P450 w wątrobie. Po podaniu doustnym klopidogrel ulega szybkiej absorpcji, jednak jego biodostępność wynosi tylko 50% ze względu na efekt pierwszego przejścia.

Aktywacja klopidogrelu rozpoczyna się od przekształcenia w 2-okso-klopidogrel przez CYP1A2, CYP2B6 i CYP2C19, a następnie w aktywny metabolit przez CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4. Jedynie 15% leku ulega przekształceniu w aktywny metabolit, który nieodwracalnie blokuje płytkowy receptor P2Y12, hamując agregację płytek krwi.

Istotnym aspektem farmakokinetyki klopidogrelu jest zmienność genetyczna, szczególnie polimorfizmy CYP2C19. Osoby z allelem CYP2C19*2 i CYP2C19*3 (tzw. wolni metabolizerzy) wykazują obniżoną aktywność enzymatyczną, co prowadzi do zmniejszonego powstawania aktywnego metabolitu i potencjalnie niższej skuteczności przeciwpłytkowej.

Aktywny metabolit klopidogrelu charakteryzuje się krótkim okresem półtrwania (około 30 minut), jednak efekt przeciwpłytkowy jest długotrwały (7-10 dni) ze względu na nieodwracalne wiązanie z receptorem P2Y12. Eliminacja leku zachodzi głównie przez nerki (50%) i przewód pokarmowy (46%).

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Clopidogrel Bluefish 75 mg

Klopidogrel w dawce 75 mg charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie niezmienionego leku w osoczu około 2,2-2,5 ng/ml po 45 minutach. Lek podlega intensywnemu metabolizmowi w wątrobie, głównie przez izoenzymy CYP2C19, CYP1A2, CYP2B6 i CYP3A4, prowadząc do powstania aktywnego metabolitu tiolowego odpowiedzialnego za hamowanie agregacji płytek. Okres półtrwania niezmienionego klopidogrelu wynosi około 6 godzin, a głównego nieaktywnego metabolitu 8 godzin. Eliminacja odbywa się w równym stopniu przez nerki (50%) i przewód pokarmowy (46%). Skuteczność leku jest silnie zależna od aktywności enzymu CYP2C19, co determinuje różnice w ekspozycji na aktywny metabolit i działaniu przeciwpłytkowym u pacjentów z różnym genotypem CYP2C19.
aktywny metabolit klopidogrelu, allel CYP2C19, biotransformacja, ciężka choroba nerek, ciężka choroba wątroby, CYP1A2, CYP2B6, CYP2C19, CYP3A4, działanie przeciwpłytkowe, farmakogenetyka, farmakokinetyka klopidogrelu, hamowanie agregacji płytek, hydroliza przez esterazy, inhibicja agregacji płytek, intensywny metabolizm, izoenzymy cytochromu P450, klirens kreatyniny, okres półtrwania, pochodna tiolowa klopidogrelu, polimorfizm genetyczny, receptory płytek krwi, słaby metabolizm, średni metabolizm, szybkie wchłanianie, wiązanie z białkami osocza, zakrzepica w stencie, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Clopidogrel Genoptim 75 mg

Klopidogrel wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, z maksymalnym stężeniem niezmienionego leku w osoczu około 2,2-2,5 ng/ml po dawce 75 mg, osiąganym w ciągu 45 minut. Wchłanianie substancji czynnej wynosi co najmniej 50%. Lek wiąże się z białkami osocza w 98%, a jego główny nieaktywny metabolit w 94%, co nie ulega wysyceniu w szerokim zakresie stężeń. Metabolizm klopidogrelu zachodzi głównie w wątrobie, poprzez szlak esterazowy (ok. 85% metabolitów nieaktywnych) oraz oksydacyjny, w którym kluczową rolę odgrywa enzym CYP2C19, przekształcający lek do aktywnego metabolitu tiolowego odpowiedzialnego za hamowanie agregacji płytek. Po podaniu dawki nasycającej 300 mg Cmax aktywnego metabolitu jest dwukrotnie wyższe niż po dawce podtrzymującej 75 mg. Okres półtrwania klopidogrelu wynosi około 6 godzin, a nieaktywnego metabolitu 8 godzin. Eliminacja odbywa się drogą mieszaną – około 50% z moczem i 46% z kałem.
2-oksoklopidogrel, agregacja płytek krwi, allel CYP2C19, choroba nerek, CYP2C19, czas krwawienia, dawka nasycająca, działanie przeciwpłytkowe, farmakokinetyka klopidogrelu, genotyp CYP2C19, hamowanie agregacji płytek, izoenzym cytochromu P450, klirens kreatyniny, klopidogrel, metabolizm klopidogrelu, polimorfizm CYP2C19, polimorfizm genetyczny, słaby metabolizm, szlak oksydacyjny, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica w stencie, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Agregex 75 mg

Klopidogrel, podawany doustnie w dawce 75 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z osiągnięciem maksymalnego stężenia niezmienionego leku w osoczu (Cmax) około 2,2-2,5 ng/ml po 45 minutach. Wchłanianie wynosi co najmniej 50%. Lek wykazuje wysokie, odwracalne wiązanie z białkami osocza (98% dla klopidogrelu i 94% dla głównego metabolitu). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z udziałem esteraz (produkujących nieaktywny kwas karboksylowy, stanowiący 85% metabolitów) oraz cytochromu P450, zwłaszcza izoenzymu CYP2C19, który odpowiada za powstanie aktywnego metabolitu tiolowego hamującego agregację płytek. Po dawce nasycającej 300 mg Cmax aktywnego metabolitu jest dwukrotnie wyższe niż po dawce podtrzymującej 75 mg. Eliminacja odbywa się z moczem (50%) i kałem (46%), a okres półtrwania klopidogrelu wynosi około 6 godzin, a głównego metabolitu około 8 godzin.
2-okso-klopidogrel, agregacja płytek krwi, aktywny metabolit klopidogrelu, allele CYP2C19, biotransformacja leku, CYP2C19, cytochrom P450, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, dystrybucja leku, eliminacja leku, farmakogenetyka, farmakokinetyka klopidogrelu, hamowanie agregacji płytek, klirens kreatyniny, klopidogrel, metabolizm leku, okres półtrwania, pochodna kwasu karboksylowego, pochodna tiolowa klopidogrelu, polimorfizm genetyczny, powinowactwo do białek osocza, słaby metabolizm, stężenie maksymalne, substancja czynna, szlak estrazy, szybki metabolizm, tabletki powlekane, udar mózgu, wariant alleliczny, wchłanianie leku, zakrzepica w stencie, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Vixam 75 mg

Klopidogrel w dawce 75 mg charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie niezmienionego leku w osoczu (2,2-2,5 ng/ml) po około 45 minutach. Biodostępność wynosi co najmniej 50%, a lek wiąże się silnie z białkami osocza (98% dla klopidogrelu i 94% dla nieaktywnego metabolitu). Metabolizm klopidogrelu zachodzi głównie w wątrobie, gdzie esterazy przekształcają go do nieaktywnego kwasu karboksylowego (85% metabolitów), a izoenzymy cytochromu P450 (CYP3A4, CYP2C19, CYP1A2, CYP2B6) do aktywnego metabolitu tiolowego, odpowiedzialnego za hamowanie agregacji płytek. Okres półtrwania klopidogrelu wynosi około 6 godzin, a nieaktywnego metabolitu około 8 godzin. Eliminacja odbywa się zarówno przez nerki (50%), jak i z kałem (46%).
2-oksoklopidogrel, agregacja płytek krwi, aktywność enzymatyczna, badanie farmakogenetyczne, bioaktywacja leku, ciężka choroba nerek, cytochrom P450, działanie przeciwpłytkowe, esteraza, farmakodynamika leku, farmakokinetyka klopidogrelu, fenotyp metaboliczny, genotyp CYP2C19, klirens kreatyniny, klopidogrel, maksymalne stężenie, metabolit aktywny, okres półtrwania, pole pod krzywą stężenia, polimorfizm genetyczny, proces metaboliczny, reaktywność płytek, różnica etniczna, stężenie maksymalne, szybkie wchłanianie, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica w stencie, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe

farmakokinetyka klopidogrelu

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Clopidogrel Bluefish 75 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Clopidogrel Genoptim 75 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Agregex 75 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Vixam 75 mg