penicylina wrażliwa na β-laktamazę

Penicylina wrażliwa na β-laktamazę to termin opisujący antybiotyki β-laktamowe, które tracą swoją aktywność przeciwbakteryjną w obecności enzymów β-laktamaz wytwarzanych przez niektóre bakterie. Enzymy te rozszczepiają pierścień β-laktamowy, który jest kluczowym elementem strukturalnym i funkcjonalnym tych antybiotyków.

Do penicylin wrażliwych na β-laktamazę należą m.in. benzylopenicylina (penicylina G), fenoksymetylopenicylina (penicylina V) oraz aminopenicyliny (np. ampicylina, amoksycylina). Bakterie produkujące β-laktamazy, takie jak szczepy Staphylococcus aureus wytwarzające penicylinazę, szczepy Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis czy niektóre szczepy Escherichia coli i innych Enterobacterales, wykazują oporność na te antybiotyki.

W praktyce klinicznej problem oporności związanej z produkcją β-laktamaz można przezwyciężyć stosując inhibitory β-laktamaz (np. kwas klawulanowy, sulbaktam, tazobaktam) w połączeniu z wrażliwą penicyliną lub wybierając penicyliny oporne na działanie β-laktamaz (np. metycylina, oksacylina, kloksacylina, dikloksacylina) bądź inne antybiotyki β-laktamowe niewrażliwe na te enzymy.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl