pierścień β-laktamowy

Pierścień β-laktamowy stanowi kluczowy element strukturalny wielu antybiotyków, w tym penicylin, cefalosporyn, monobaktamów i karbapenemów. Jest to czteroczłonowy heterocykliczny układ zawierający azot, charakteryzujący się obecnością grupy amidowej (C=O-N) w pozycji beta, od której wywodzi swoją nazwę.

Mechanizm działania antybiotyków β-laktamowych opiera się na zaburzeniu syntezy ściany komórkowej bakterii poprzez wiązanie się z białkami wiążącymi penicylinę (PBP). Pierścień β-laktamowy kowalencyjnie łączy się z serynową resztą aktywnego centrum tych enzymów, co uniemożliwia tworzenie wiązań poprzecznych w peptydoglikanie i prowadzi do zaburzenia integralności ściany komórkowej bakterii.

Oporność bakterii na antybiotyki β-laktamowe najczęściej wynika z produkcji enzymów β-laktamaz, które hydrolizują pierścień β-laktamowy, inaktywując antybiotyk. Modyfikacje strukturalne wokół tego pierścienia w nowszych generacjach antybiotyków mają na celu zwiększenie oporności na działanie β-laktamaz oraz poszerzenie spektrum przeciwbakteryjnego.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl