samoistne niedociśnienie wewnątrzczaszkowe
Samoistne niedociśnienie wewnątrzczaszkowe (ang. spontaneous intracranial hypotension, SIH) to stan chorobowy charakteryzujący się niskim ciśnieniem płynu mózgowo-rdzeniowego, najczęściej spowodowany wyciekiem płynu mózgowo-rdzeniowego przez niewielkie uszkodzenia opony twardej rdzenia kręgowego.
Głównym objawem SIH jest ortostyczny ból głowy, który nasila się w pozycji pionowej, a zmniejsza lub ustępuje w pozycji leżącej. Pacjenci mogą również doświadczać nudności, wymiotów, zaburzeń słuchu (szum w uszach, przytłumienie dźwięków), zawrotów głowy oraz objawów wegetatywnych. W zaawansowanych przypadkach mogą wystąpić objawy neurologiczne związane z obniżeniem struktur mózgowych.
Diagnostyka samoistnego niedociśnienia wewnątrzczaszkowego opiera się na badaniach obrazowych, głównie rezonansie magnetycznym (MRI) z kontrastem, który może uwidocznić wzmocnienie opon mózgowych, obniżenie struktur tylnego dołu czaszki czy poszerzenie żył mózgowych. Mielografia MR lub CT może pomóc w lokalizacji miejsca wycieku płynu mózgowo-rdzeniowego.
Leczenie SIH zaczyna się od postępowania zachowawczego, które obejmuje odpoczynek w pozycji leżącej, nawodnienie oraz podawanie kofeiny. W przypadkach nieustępujących objawów stosuje się autologiczną krew do wykonania tzw. blood patch (plastry krwi) w miejscu wycieku lub w okolicy lędźwiowej. W przypadkach opornych na leczenie zachowawcze może być konieczna interwencja chirurgiczna w celu zamknięcia miejsca wycieku.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekłe codzienne bóle głowy – Diagnostyka i diagnoza
Codzienny przewlekły ból głowy (CDH) definiowany jest jako ból głowy występujący ≥15 dni w miesiącu przez minimum 3 miesiące i obejmuje różnorodne pierwotne i wtórne zaburzenia bólowe. Diagnostyka CDH opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu neurologicznym oraz wykluczeniu tzw. czerwonych flag wskazujących na wtórne przyczyny, takich jak nowy początek po 50. roku życia, objawy neurologiczne, gorączka czy historia urazów. W diagnostyce pomocne są badania obrazowe, przede wszystkim rezonans magnetyczny (MRI) oraz angiografia rezonansu magnetycznego (MRA), a także podstawowe badania laboratoryjne i ewentualne nakłucie lędźwiowe. Kluczowe jest rozróżnienie pierwotnych postaci CDH, takich jak przewlekła migrena (≥15 dni/miesiąc, z ≥8 dniami migrenowymi), przewlekły ból głowy typu napięciowego, hemikrania ciągła, nowy codzienny uporczywy ból głowy (NDPH) oraz ból głowy z nadużywania leków (MOH). NDPH charakteryzuje się nagłym, dobrze zapamiętanym początkiem i ciągłym bólem trwającym >3 miesiące, bez innych przyczyn wtórnych.
angiografia rezonansu magnetycznego, badanie neurologiczne, ból głowy szyjnopochodny, ból głowy z nadużywania leków, czerwone flagi, hemikrania ciągła, infekcja ośrodkowego układu nerwowego, krwotok podpajęczynówkowy, malformacja Chiari, manewr Valsalvy, nadciśnienie śródczaszkowe, nakłucie lędźwiowe, niedociśnienie śródczaszkowe, nowy codzienny uporczywy ból głowy, płyn mózgowo-rdzeniowy, pourazowe uszkodzenie mózgu, przewlekła migrena, przewlekły ból głowy typu napięciowego, punkcja lędźwiowa, rezonans magnetyczny, rozwarstwienie tętnicy, rozwarstwienie tętnicy szyjnej, rzekomy guz mózgu, samoistne niedociśnienie wewnątrzczaszkowe, tętniak, tomografia komputerowa, tryptan, zakrzepica żył mózgowych, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie tętnic skroniowych - Leksykon chorób i schorzeń
Wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego (CSF leak) charakteryzuje się bardzo dobrym rokowaniem, z około 98% pacjentów powracających do zdrowia niezależnie od etiologii. Skuteczność leczenia zależy od przyczyny i lokalizacji wycieku oraz zastosowanej metody terapeutycznej. Endoskopowa naprawa CSF wykazuje wysoką skuteczność, z odsetkiem powodzeń sięgającym 90% przy pierwszej próbie i nawet 98% ogólnie. W przypadku samoistnych wycieków z kręgosłupa oraz tych związanych z nakłuciem lędźwiowym, około 57,1% pacjentów reaguje na 4-dniowe leczenie zachowawcze, natomiast w wyciekach pourazowych 90,9% wymaga interwencji chirurgicznej. Skuteczność plastra krwi (epidural blood patch, EBP) jest wyższa przy mniejszych defektach opony twardej, jednak 97% pacjentów doświadcza niepowodzenia początkowego EBP, a ogólny wskaźnik niepowodzeń leczenia wynosi 10,9%.
badanie MRI, drenaż lędźwiowy, nakłucie lędźwiowe, naprawa chirurgiczna, niedociśnienie wewnątrzczaszkowe, płynotok nosowy, podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, przepuklina oponowa, samoistne niedociśnienie wewnątrzczaszkowe, samoistny wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego, wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego, zapalenie opon mózgowych, zatoka klinowa, zespół pustego siodła