nadaktywność gruczołów łojowych
Nadaktywność gruczołów łojowych (seborrhea) to stan dermatologiczny charakteryzujący się zwiększoną produkcją sebum przez gruczoły łojowe znajdujące się w skórze. Stan ten jest związany z nadmierną aktywnością androgenów, która stymuluje gruczoły łojowe do intensywniejszej pracy, co prowadzi do zwiększonego wydzielania sebum.
Klinicznie nadaktywność gruczołów łojowych objawia się tłustą, błyszczącą skórą, zwłaszcza w obrębie strefy T (czoło, nos, broda), a także może prowadzić do powstawania zaskórników, trądziku oraz łojotokowego zapalenia skóry. W ciężkich przypadkach może powodować blokowanie porów i tworzenie się zmian zapalnych w obrębie mieszków włosowych.
Leczenie nadaktywności gruczołów łojowych obejmuje stosowanie miejscowych preparatów przeciwłojotokowych, retinoidów, kwasu azelainowego oraz antybiotyków w przypadku towarzyszących infekcji. W terapii ogólnoustrojowej stosuje się retinoidy (izotretynoinę), leki przeciwandrogenowe oraz doustne środki antykoncepcyjne u kobiet. Istotne jest również odpowiednie oczyszczanie skóry i stosowanie bezkomidogennych kosmetyków.
Powiązane wpisy
-
Leksykon chorób i schorzeń
Łupież piersiowy (seborrheic dermatitis infantilis) jest powszechnym schorzeniem dermatologicznym u niemowląt, dotykającym do 10% dzieci poniżej 1. miesiąca życia, z maksymalną częstością występowania około 3. miesiąca życia (do 70%). Patogeneza jest wieloczynnikowa, obejmująca nadaktywność gruczołów łojowych stymulowaną przez hormony matczyne (androgeny przekazane prenatalnie), co prowadzi do nadprodukcji sebum i zaburzenia złuszczania naskórka. Istotną rolę odgrywa również kolonizacja skóry drożdżakami Malassezia (zwłaszcza M. globosa i M. restricta), które metabolizują sebum, generując nienasycone kwasy tłuszczowe wywołujące stan zapalny i łuszczenie. W patogenezie uwzględnia się także predyspozycje genetyczne, zaburzenia układu odpornościowego oraz czynniki środowiskowe, takie jak warunki klimatyczne, stosowanie agresywnych środków myjących czy antybiotykoterapia w okresie okołoporodowym, która może zaburzać mikroflorę skóry i przewodu pokarmowego.
atopowe zapalenie skóry, bariera ochronna skóry, biotyna, drożdżak Malassezia, egzema, gruczoł łojowy, korneocyt, lek przeciwgrzybiczny, łojotokowe zapalenie skóry niemowląt, łupież piersiowy, Malassezia globosa, Malassezia restricta, martwa komórka naskórka, mikroflora skóry, nadaktywność gruczołów łojowych, odpowiedź immunologiczna, preparat przeciwgrzybiczny, reakcja zapalna, sebum, stan zapalny, Staphylococcus aureus, zaburzenie układu odpornościowego, zakażenie grzybicze, złuszczanie naskórka -
Leksykon chorób i schorzeń
Łupież piersiowy (pityriasis capitis) to przewlekła, niezapalna dermatoza niemowlęca, manifestująca się rumieniowymi płytkami pokrytymi tłustymi, żółtawymi łuskami, pojawiająca się między 3. tygodniem a 3. miesiącem życia. Etiologia jest wieloczynnikowa, z dominującą rolą przekazywanych przez łożysko androgenów matczynych, które stymulują nadmierną aktywność gruczołów łojowych i prowadzą do hyperseborrheae. Nadprodukcja sebum powoduje przyleganie martwych korneocytów, co skutkuje charakterystycznym złuszczaniem. Istotną rolę odgrywa kolonizacja drożdżakami z rodzaju Malassezia (szczególnie M. globosa i M. restricta), które metabolizują sebum, wywołując miejscową reakcję zapalną i przyspieszone odnowienie naskórka. W badaniach ketokonazol wykazał skuteczność kliniczną u około 66% leczonych niemowląt, co potwierdza udział komponenty grzybiczej w patogenezie.
atopowe zapalenie skóry, bariera ochronna skóry, ciemieniucha, dysbakterioza jelitowa, hormony matczyne, infekcja grzybicza, ketokonazol, korneocyty, leczenie przeciwgrzybicze, łojotokowe zapalenie skóry, łupież piersiowy, Malassezia, Malassezia furfur, Malassezia globosa, Malassezia restricta, nadaktywność gruczołów łojowych, Pityrosporum ovale, reakcja zapalna, rumień skórny, sebum, SIBO, zakażenie bakteryjne, złuszczanie naskórka, złuszczanie skóry -
Leksykon leków
Szampon leczniczy ZDRÓJ zawiera 58,8 g 2,1% wody chlorkowo-sodowej (solanki), siarczkowej i jodkowej z odwiertu Szyb Solecki w 100 g preparatu. Preparat jest wskazany w leczeniu łojotokowego zapalenia skóry głowy, łuszczycy skóry głowy oraz nasilonego łojotoku owłosionej skóry głowy. Działa przeciwzapalnie, keratolitycznie oraz normalizuje pracę gruczołów łojowych, co przekłada się na redukcję nadmiernego złuszczania naskórka i regulację wydzielania sebum. Szampon jest również rekomendowany do regularnego stosowania u pacjentów z przetłuszczającymi się włosami, co pomaga w utrzymaniu prawidłowego stanu skóry głowy.
choroba zapalna skóry, dermatoza zapalna, działanie keratolityczne, działanie przeciwzapalne, gruczoł łojowy, łojotok skóry głowy, łojotokowe zapalenie skóry głowy, łuszczyca skóry głowy, nadaktywność gruczołów łojowych, rumień, solanka, terapia uzupełniająca, woda chlorkowo-sodowa, woda jodkowa, woda siarczkowa, wydzielanie sebum, złuszczanie naskórka, zmiany rumieniowo-złuszczające
