zaburzenia funkcji poznawcze

Zaburzenia funkcji poznawczych obejmują deficyty w jednym lub kilku obszarach poznawczych, takich jak pamięć, uwaga, funkcje wykonawcze, zdolności językowe, percepcja wzrokowo-przestrzenna oraz myślenie abstrakcyjne. Mogą one występować w różnym nasileniu – od łagodnych zaburzeń poznawczych (MCI) do pełnoobjawowego zespołu otępiennego.

Etiologia zaburzeń poznawczych jest wieloczynnikowa i obejmuje choroby neurodegeneracyjne (choroba Alzheimera, otępienie czołowo-skroniowe, choroba Parkinsona), zaburzenia naczyniowe, choroby metaboliczne, infekcje OUN, urazy głowy, zaburzenia psychiczne oraz działania niepożądane leków. Diagnostyka wymaga kompleksowego podejścia obejmującego wywiad kliniczny, badanie neuropsychologiczne, badania laboratoryjne oraz neuroobrazowanie.

Leczenie zaburzeń poznawczych zależy od przyczyny podstawowej i może obejmować farmakoterapię (inhibitory cholinesterazy, memantyna), interwencje niefarmakologiczne (trening poznawczy, terapia zajęciowa) oraz leczenie chorób współistniejących. Wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego postępowania ma kluczowe znaczenie dla spowolnienia progresji zaburzeń i utrzymania funkcjonalności pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl