lęk napadowy z agorafobią
Lęk napadowy z agorafobią to zaburzenie charakteryzujące się występowaniem niespodziewanych, nawracających ataków paniki, którym towarzyszy lęk przed przebywaniem w miejscach lub sytuacjach, z których ucieczka może być trudna lub zawstydzająca, lub w których pomoc może być niedostępna w przypadku wystąpienia ataku.
Ataki paniki objawiają się intensywnym lękiem, któremu towarzyszą objawy somatyczne takie jak: kołatanie serca, duszność, zawroty głowy, drżenie, pocenie się, uczucie dławienia, nudności, parestezje oraz lęk przed utratą kontroli, śmiercią lub „zwariowaniem”. Agorafobia prowadzi do unikania miejsc publicznych, tłumu, transportu publicznego czy przebywania poza domem bez osoby towarzyszącej.
W leczeniu lęku napadowego z agorafobią stosuje się terapię poznawczo-behawioralną (CBT), która obejmuje psychoedukację, techniki relaksacyjne, restrukturyzację poznawczą oraz ekspozycję na sytuacje lękowe. Farmakoterapia najczęściej opiera się na lekach przeciwdepresyjnych (SSRI, SNRI), które wykazują również działanie przeciwlękowe. W początkowej fazie leczenia można stosować benzodiazepiny, jednak z uwagi na ryzyko uzależnienia jedynie krótkoterminowo.
Nieleczony lęk napadowy z agorafobią może prowadzić do znacznego pogorszenia jakości życia, izolacji społecznej, depresji oraz nadużywania substancji psychoaktywnych. Wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia znacząco poprawia rokowanie i umożliwia pacjentom powrót do normalnego funkcjonowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Venlafaxine Teva 37,5 mg
Venlafaxine Teva to preparat zawierający wenlafaksynę w formie chlorowodorku, dostępny w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu. Lek jest wskazany przede wszystkim w leczeniu epizodów dużej depresji (MDD), wykazując skuteczność w łagodzeniu objawów takich jak obniżony nastrój, zaburzenia snu, łaknienia, poczucie winy oraz myśli samobójcze. Ponadto, Venlafaxine Teva jest stosowany w profilaktyce nawrotów depresji oraz w terapii uogólnionych zaburzeń lękowych (GAD), fobii społecznej oraz lęku napadowego z agorafobią lub bez niej. Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu zapewniają stabilne stężenie leku, co minimalizuje wahania nastroju i ryzyko działań niepożądanych.
agorafobia, chlorowodorek, epizod dużej depresji, fobia społeczna, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, lęk napadowy z agorafobią, myśl samobójcza, napad lęku, objaw lękowy, obniżenie nastroju, profilaktyka nawrotów, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SNRI, SSRI, uogólnione zaburzenie lękowe, wenlafaksyna, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lęku społecznego, zaburzenie psychiczne, zaburzenie snu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Escipram 5 mg
Escipram, zawierający escytalopram w formie szczawianu, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) dostępnym w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg w postaci tabletek powlekanych. Lek znajduje zastosowanie przede wszystkim w leczeniu epizodów ciężkiej depresji, zarówno pierwszego epizodu, jak i nawracających zaburzeń depresyjnych, charakteryzujących się objawami takimi jak obniżenie nastroju, anhedonia, zaburzenia snu, apetytu oraz funkcji poznawczych. Ponadto Escipram jest skuteczny w terapii szerokiego spektrum zaburzeń lękowych, w tym lęku napadowego z agorafobią lub bez, fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego (GAD) oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD). Tabletki o dawkach 10 mg, 15 mg i 20 mg posiadają linię podziału, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta.
agorafobia, anhedonia, duszność, epizod ciężkiej depresji, escytalopram, fobia społeczna, funkcja poznawcza, kołatanie serca, lęk napadowy z agorafobią, lek z grupy SSRI, monoterapia, napad paniki, napięcie mięśniowe, objaw odstawienny, psychoterapia, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tabletka powlekana, terapia poznawczo-behawioralna, zaburzenie depresyjne nawracające, zaburzenie lękowe, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie snu, zawrót głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Citronil 10 mg
Citronil, zawierający 10 mg cytalopramu bromowodorku, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) stosowanym przede wszystkim w leczeniu epizodów ciężkiej depresji, lęku napadowego z agorafobią lub bez niej oraz w profilaktyce nawrotów depresji. Lek jest wskazany u pacjentów z ciężkimi objawami depresyjnymi, które znacząco upośledzają funkcjonowanie, a także u osób doświadczających nawracających ataków paniki z towarzyszącymi objawami somatycznymi. Kontynuacja terapii cytalopramem po uzyskaniu remisji ma na celu zmniejszenie ryzyka nawrotu epizodów depresyjnych, szczególnie u pacjentów z historią nawracających epizodów. Decyzja o zastosowaniu leku powinna opierać się na dokładnej diagnozie klinicznej oraz ocenie stosunku korzyści do ryzyka, uwzględniając wcześniejsze reakcje na leczenie SSRI oraz obecność czynników ryzyka sercowo-naczyniowego.
agorafobia, anhedonia, atak paniki, cytalopram bromowodorek, derealizacja, duszność, epizod ciężkiej depresji, hiponatremia, kołatanie serca, lęk napadowy, lęk napadowy z agorafobią, myśl samobójcza, nawracający atak paniki, remisja objawów, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tabletka powlekana, zaburzenie depresyjne, zaburzenie psychiczne, zaburzenie snu, zawrót głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Efectin ER 37,5 37,5 mg
Lek Efectin ER, zawierający wenlafaksynę chlorowodorek w dawkach odpowiadających 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg wenlafaksyny w postaci wolnej zasady, jest wskazany przede wszystkim w leczeniu epizodów dużej depresji (MDD). Mechanizm działania opiera się na zwiększeniu stężenia serotoniny i noradrenaliny w przestrzeni synaptycznej, co skutkuje redukcją objawów takich jak obniżenie nastroju, anhedonia, zaburzenia snu, apetytu, koncentracji oraz myśli samobójcze. Ponadto, Efectin ER jest stosowany w terapii podtrzymującej zapobiegającej nawrotom MDD, co jest szczególnie istotne u pacjentów z nawracającymi epizodami depresyjnymi. Lek znajduje także zastosowanie w leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych (GAD), fobii społecznej (SAD) oraz lęku napadowego z agorafobią lub bez, poprawiając funkcjonowanie pacjentów poprzez łagodzenie objawów lękowych i somatycznych.
atak paniki, epizod dużej depresji, fobia społeczna, leczenie podtrzymujące, lęk napadowy z agorafobią, myśl samobójcza, napięcie mięśniowe, nawracający epizod depresyjny, neuroprzekaźnik, objaw odstawienny, przedłużone uwalnianie, remisja objawów, serotonina i noradrenalina, uogólnione zaburzenie lękowe, utrata zainteresowań, wenlafaksyna, współpraca pacjenta, zaburzenie apetytu, zaburzenie koncentracji, zaburzenie lękowe, zaburzenie snu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Betesda 20 mg/ml
Lek Betesda zawiera escytalopram w stężeniu 20 mg/ml w postaci kropli doustnych, gdzie każda kropla odpowiada 1 mg substancji czynnej, co umożliwia precyzyjne dawkowanie. Preparat jest wskazany w leczeniu epizodów ciężkiej depresji oraz szerokiego spektrum zaburzeń lękowych, takich jak lęk napadowy z agorafobią lub bez, fobia społeczna, zaburzenia lękowe uogólnione oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (OCD). Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), cechuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa i skutecznością terapeutyczną, co czyni go lekiem pierwszego wyboru w terapii tych schorzeń.
agorafobia, atak intensywnego lęku, choroba wątroby, ciężki epizod depresyjny, dysfagia, dysfagia neurologiczna, epizod ciężkiej depresji, escytalopram, fobia społeczna, kołatanie serca, lęk napadowy z agorafobią, OCD, padaczka, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, uzależnienie od alkoholu, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Oriven 37,5 mg
Wenlafaksyna (Oriven) jest psychoanaleptykiem z grupy innych leków przeciwdepresyjnych (ATC: N06AX16), działającym poprzez hamowanie zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny oraz słabsze hamowanie wychwytu dopaminy w ośrodkowym układzie nerwowym. Jej aktywny metabolit, O-demetylowenlafaksyna (ODV), wykazuje podobne właściwości farmakodynamiczne. Lek charakteryzuje się niskim powinowactwem do receptorów muskarynowych, cholinergicznych, H1-histaminowych oraz α1-adrenergicznych, co ogranicza działania niepożądane, takie jak efekty przeciwcholinergiczne, sedacja czy wpływ na układ sercowo-naczyniowy. Wenlafaksyna nie hamuje monoaminooksydazy (MAO) i nie wykazuje powinowactwa do receptorów opioidowych i benzodiazepinowych, co potwierdzono w badaniach in vitro.
działanie przeciwcholinergiczne, działanie przeciwdepresyjne, działanie sedatywne, elektrofizjologia mięśnia sercowego, epizod dużej depresji, fobia społeczna, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, komorowe zaburzenia rytmu serca, lęk napadowy z agorafobią, lek przeciwdepresyjny, monoaminooksydaza, neuroprzekaźnictwo, O-demetylowenlafaksyna, odpowiedź beta-adrenergiczna, powinowactwo do receptorów, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, psychoanaleptyk, receptor alfa1-adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor cholinergiczny, receptor H1-histaminowy, receptor muskarynowy, receptor opioidowy, torsades de pointes, wenlafaksyna, wychwyt zwrotny dopaminy, wychwyt zwrotny noradrenaliny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zapobieganie nawrotom - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Escitalopram Bluefish 20 mg
Escitalopram Bluefish to preparat zawierający escytalopram, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), dostępny w dawkach 10 mg (12,775 mg escytalopramu szczawianu) oraz 20 mg (25,550 mg escytalopramu szczawianu) w formie tabletek powlekanych. Lek jest wskazany w leczeniu epizodów dużej depresji o umiarkowanym do ciężkiego nasileniu, charakteryzujących się objawami takimi jak obniżony nastrój, anhedonia, zaburzenia snu i łaknienia, zmniejszona energia oraz deficyty koncentracji utrzymujące się co najmniej dwa tygodnie i powodujące istotne upośledzenie funkcjonowania. Ponadto, Escitalopram Bluefish znajduje zastosowanie w terapii zaburzeń lękowych, w tym lęku napadowego z agorafobią lub bez niej, fobii społecznej oraz uogólnionych zaburzeń lękowych, a także w leczeniu zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD), gdzie objawy znacząco wpływają na codzienne funkcjonowanie pacjenta.
atak paniki, epizod dużej depresji, escytalopram, escytalopram szczawianu, fobia społeczna, kompulsja, lęk napadowy z agorafobią, nasilenie depresji, objawy depresyjne, obsesja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, substancja czynna, tabletka powlekana, uogólnione zaburzenie lękowe, zaburzenie łaknienia, zaburzenie lękowe, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie snu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Citronil 20 mg
Citronil w dawce 20 mg (citalopram bromowodorek) jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) stosowanym przede wszystkim w leczeniu epizodów ciężkiej depresji, lęku napadowego z agorafobią lub bez niej oraz w profilaktyce nawrotów depresji. Lek wykazuje skuteczność w łagodzeniu objawów takich jak obniżony nastrój, anhedonia, zaburzenia snu, zmiany apetytu oraz zmniejszenie energii życiowej. W terapii lęku napadowego zaleca się rozpoczęcie od dawki 10 mg, stopniowo zwiększając do 20 mg, co pozwala ograniczyć początkowe nasilenie objawów lękowych. W profilaktyce nawrotów dawka podtrzymująca wynosi zwykle 20 mg na dobę, a leczenie powinno trwać minimum 6 miesięcy po ustąpieniu objawów, aby zmniejszyć ryzyko nawrotu.
agorafobia, anhedonia, atak paniki, bromowodorek, cytalopram, epizod ciężkiej depresji, kołatanie serca, laktoza jednowodna, leczenie podtrzymujące, lęk napadowy, lęk napadowy z agorafobią, nawracający epizod depresji, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obniżony nastrój, profilaktyka nawrotów depresji, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tabletka powlekana, zaburzenie snu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Escipram 10 mg
Escipram, zawierający escytalopram w formie szczawianu, jest dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, z maksymalną bezpieczną dawką dobową wynoszącą 20 mg. W leczeniu epizodów ciężkiej depresji zaleca się dawkę początkową 10 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do 20 mg w zależności od odpowiedzi pacjenta; efekt terapeutyczny pojawia się zwykle po 2-4 tygodniach, a leczenie powinno trwać minimum 6 miesięcy po ustąpieniu objawów. W zaburzeniach lękowych, takich jak lęk napadowy z agorafobią, fobia społeczna, zaburzenia lękowe uogólnione oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, dawki początkowe i standardowe wahają się od 5 mg do 10 mg na dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg, a czas leczenia jest dostosowany do specyfiki schorzenia, od kilku miesięcy do długotrwałej terapii. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (zwłaszcza przy klirensie kreatyniny <30 ml/min) i wątroby oraz u osób wolno metabolizujących leki przez CYP2C19, gdzie zaleca się niższe dawki początkowe (5 mg). Escipram nie jest wskazany dla osób poniżej 18 roku życia, a u pacjentów powyżej 65 lat dawka początkowa wynosi 5 mg z możliwością zwiększenia do 10 mg.
agorafobia, działanie przeciwdepresyjne, epizod ciężkiej depresji, escytalopram, fobia społeczna, izoenzym CYP2C19, klirens kreatyniny, lęk napadowy, lęk napadowy z agorafobią, nagłe odstawienie, objaw odstawienia, odpowiedź terapeutyczna, podanie doustne, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Asertin 50 50 mg
Lek Asertin zawiera sertralinę w postaci chlorowodorku, dostępny w dawkach 50 mg (tabletki owalne, 10 x 5 mm) oraz 100 mg (tabletki okrągłe, 10 mm średnicy), obie formy umożliwiające podział na równe dawki. Wskazania do stosowania obejmują epizody dużej depresji o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, profilaktykę nawrotów depresji, a także różne zaburzenia lękowe: lęk napadowy z lub bez agorafobii, zespół lęku społecznego, zespół lęku pourazowego (PTSD) oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (ZO-K) u dorosłych i dzieci w wieku 6-17 lat. Leczenie powinno być indywidualnie dostosowane, rozpoczynając od niższych dawek, z możliwością stopniowego zwiększania, a czas terapii w depresji wynosi co najmniej 6 miesięcy po ustąpieniu objawów, natomiast w zaburzeniach lękowych i ZO-K jest często dłuższy i wymaga monitorowania efektów i działań niepożądanych, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem myśli samobójczych oraz u dzieci pod kątem wzrostu i rozwoju.
agorafobia, chlorowodorek, działanie niepożądane, epizod dużej depresji, kompulsja, lęk napadowy, lęk napadowy z agorafobią, myśli natrętne, myśli samobójcze, nawracający epizod depresyjny, nawrót depresji, obsesja, sertralina, terapia poznawczo-behawioralna, zaburzenie lękowe, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół lęku społecznego, zespół odstawienny, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Escitalopram Bluefish 10 mg
Escitalopram Bluefish, będący selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o dawkach 10 mg (zawierających 12,775 mg escytalopramu szczawianu) oraz 20 mg (25,550 mg escytalopramu szczawianu). Lek znajduje zastosowanie w leczeniu epizodów dużej depresji (MDD), różnych postaci zaburzeń lękowych, w tym lęku napadowego z agorafobią lub bez, fobii społecznej, uogólnionych zaburzeń lękowych (GAD) oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD). W terapii OCD często konieczne są wyższe dawki i dłuższy czas leczenia niż w przypadku depresji. Tabletki są owalne, obustronnie wypukłe, z rowkiem dzielącym, co umożliwia podział na równe dawki.
anhedonia, atak paniki, działanie niepożądane, epizod dużej depresji, escytalopram szczawian, fobia społeczna, interakcja lekowa, kołatanie serca, kompulsja, lęk napadowy z agorafobią, major depressive disorder, myśl samobójcza, objawy depresyjne, objawy somatyczne, obsesja, parestezja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tabletka powlekana, uogólnione zaburzenie lękowe, współchorobowość psychiatryczna, zaburzenie lękowe, zaburzenie lęku społecznego, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie snu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Oroes 10 mg
Oroes zawiera escytalopram w dawce 10 mg (w postaci szczawianu) i jest stosowany doustnie w leczeniu dużych epizodów depresji, lęku napadowego z agorafobią, lęku społecznego, uogólnionego zaburzenia lękowego oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych. Dawkowanie rozpoczyna się zwykle od 5-10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 20 mg/dobę, w zależności od wskazań i odpowiedzi pacjenta. Czas do uzyskania efektu terapeutycznego wynosi od 2-4 tygodni (depresja, lęk społeczny) do około 3 miesięcy (lęk napadowy). Zalecany czas leczenia jest długoterminowy, od minimum 12 tygodni do 6 miesięcy lub dłużej, w celu utrwalenia efektu i zapobiegania nawrotom. U pacjentów w podeszłym wieku dawka początkowa wynosi 5 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg/dobę, natomiast u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia lek nie jest zalecany.
agorafobia, duży epizod depresji, efekt przeciwdepresyjny, efekt terapeutyczny, escytalopram, farmakoterapia, fobia społeczna, izoenzym CYP2C19, klirens kreatyniny, lęk napadowy z agorafobią, nawrót choroby, tabletka powlekana, uogólnione zaburzenie lękowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół odstawienny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lafactin 150 mg
Wenlafaksyna, substancja czynna leku Lafactin, dostępna jest w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg. Farmakologicznie jest inhibitorem zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, z dodatkowym słabym działaniem na wychwyt dopaminy, co potwierdzają badania niekliniczne. Aktywny metabolit O-demetylowenlafaksyna (ODV) wykazuje podobne właściwości farmakodynamiczne. Wenlafaksyna charakteryzuje się niskim powinowactwem do receptorów muskarynowych, cholinergicznych, H1-histaminowych oraz α1-adrenergicznych, co ogranicza ryzyko działań niepożądanych typowych dla innych leków przeciwdepresyjnych, takich jak efekty przeciwcholinergiczne czy sedacja. Nie hamuje monoaminooksydazy (MAO) i nie wykazuje powinowactwa do receptorów opioidowych ani benzodiazepinowych. W badaniu QT u zdrowych ochotników dawka 450 mg/dobę nie powodowała istotnego klinicznie wydłużenia odstępu QT, jednak po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki wydłużenia QTc i torsade de pointes, zwłaszcza przy przedawkowaniu lub u pacjentów z czynnikami ryzyka.
ciężki epizod depresyjny, działanie przeciwcholinergiczne, fobia społeczna, inhibitor wychwytu serotoniny, komorowe zaburzenia rytmu serca, lęk napadowy z agorafobią, lek przeciwdepresyjny, monoaminooksydaza, O-demetylowenlafaksyna, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, receptor benzodiazepinowy, receptor cholinergiczny, receptor H1-histaminowy, receptor muskarynowy, receptor opioidowy, receptor α1-adrenergiczny, torsade de pointes, układ sercowo-naczyniowy, uogólnione zaburzenie lękowe, wenlafaksyna, wychwyt dopaminy, wychwyt serotoniny i noradrenaliny, wydłużenie odstępu QTc - Leksykon substancji czynnych
Cytalopram – Wskazania do stosowania
Citalopram, będący selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), jest szeroko stosowany w psychiatrii w leczeniu zaburzeń depresyjnych o różnym nasileniu oraz etiologii, w tym depresji starczej u pacjentów geriatrycznych. Preparaty zawierające citalopram (m.in. Aurex, Cipramil, Citabax, Cital, Citalopram Vitabalans, Citaxin, Citronil, Pram) dostępne są w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg. Lek ten znajduje zastosowanie zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej, a także w profilaktyce nawrotów epizodów depresji u pacjentów z historią nawracających zaburzeń. Ponadto, citalopram jest skuteczny w leczeniu zespołu lęku napadowego (z agorafobią lub bez) oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD), szczególnie preparaty Citalopram Vitabalans i Pram. Pram dodatkowo wskazany jest w terapii dysforii związanej z depresją i objawami otępiennymi, co jest istotne w populacji geriatrycznej.
agorafobia, czynność przymusowa, depresja nawracająca, depresja oporna na leczenie, depresja starcza, depresja z lękiem, dysforia, epizod ciężkiej depresji, etiologia depresji, interakcja lekowa, lęk napadowy z agorafobią, lęk paniczny, myśl obsesyjna, napad lęku, objaw otępienny, profilaktyka nawrotów depresji, przeciwwskazanie, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, terapia cytalopramem, współchorobowość, zaburzenie depresyjne, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół lęku napadowego