lek uspokajający i przeciwlękowy

Leki uspokajające i przeciwlękowe stanowią grupę preparatów farmaceutycznych stosowanych w terapii stanów lękowych, zaburzeń snu, napięcia psychicznego oraz objawów agitacji. Najczęściej stosowane grupy to benzodiazepiny, azapirony, pochodne hydroksyzyny oraz leki przeciwdepresyjne o działaniu przeciwlękowym.

Benzodiazepiny (np. diazepam, alprazolam, lorazepam) działają poprzez nasilenie efektu hamującego kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) w ośrodkowym układzie nerwowym. Zapewniają szybkie działanie przeciwlękowe, lecz niosą ryzyko uzależnienia przy długotrwałym stosowaniu i wymagają stopniowego odstawiania.

Niebenzodiazepinowe leki przeciwlękowe, takie jak buspiron (azapiron), selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) czy inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI), są często preferowane w długotrwałej terapii zaburzeń lękowych ze względu na mniejsze ryzyko uzależnienia i tolerancji.

Wybór odpowiedniego leku uspokajającego i przeciwlękowego powinien uwzględniać specyfikę objawów, historię choroby pacjenta, potencjalne interakcje z innymi lekami oraz profil działań niepożądanych. Leczenie powinno być monitorowane przez lekarza, szczególnie pod kątem skuteczności terapeutycznej i występowania efektów ubocznych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl