potliwość
Potliwość (łac. hyperhidrosis) to zjawisko fizjologiczne polegające na wydzielaniu potu przez gruczoły potowe znajdujące się w skórze. Proces ten pełni kluczową rolę w termoregulacji organizmu, umożliwiając ochłodzenie ciała poprzez parowanie wody z powierzchni skóry. W warunkach prawidłowych pot składa się głównie z wody (99%), a także soli mineralnych, mocznika, amoniaku i innych substancji.
Nadmierna potliwość (hyperhidrosis) występuje jako pierwotna (idiopatyczna) lub wtórna, będąca objawem innych chorób. Postać pierwotna najczęściej dotyczy pach, dłoni, stóp i twarzy, a jej nasilenie nie zależy od temperatury otoczenia. Nadpotliwość wtórna może towarzyszyć zaburzeniom endokrynologicznym (nadczynność tarczycy, guz chromochłonny, menopauza), neuropsychiatrycznym, infekcjom lub być efektem ubocznym farmakoterapii.
Diagnostyka nadmiernej potliwości obejmuje wywiad medyczny, badanie fizykalne oraz testy laboratoryjne wykluczające przyczyny wtórne. W terapii stosuje się preparaty miejscowe zawierające sole glinu, jonoforezę, toksyna botulinowa, leki antycholinergiczne, a w przypadkach opornych na leczenie – interwencje chirurgiczne, takie jak sympatektomia lub usunięcie gruczołów potowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Olejek szałwiowy – Przedawkowanie
Olejek szałwiowy (Salvia officinalis L., aetheroleum) jest składnikiem preparatu Salviasept w stężeniu 0,2 g/100 g, przeznaczonego wyłącznie do sporządzania roztworu do płukania gardła, bez wskazań do stosowania doustnego. Przedawkowanie olejków eterycznych, w tym szałwiowego, może prowadzić do poważnych objawów klinicznych, takich jak depresja ośrodkowego układu nerwowego (spowolnienie psychoruchowe, sedacja, utrata przytomności), zaburzenia układu moczowego (oliguria, anuria, wzrost kreatyniny i mocznika), kwasica z luką anionową, pogorszenie funkcji wątroby (wzrost ALT, AST, bilirubiny), śpiączka, drgawki oraz hipoglikemia. Szczególną ostrożność należy zachować u dzieci poniżej 2 roku życia, u których doustne spożycie nawet 5-10 ml olejku goździkowego (obecnego w preparacie w stężeniu 2%) może wywołać stany zagrażające życiu.
anuria, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki, drgawki ogniskowe, działanie neurotoksyczne, enzymy wątrobowe, hipoglikemia, koncentrat do sporządzania roztworu, kreatynina i mocznik, kwasica z luką anionową, leczenie objawowe, N-acetylocysteina, napad toniczno-kloniczny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, odtrutka, olejek eteryczny, olejek goździkowy, olejek szałwiowy, oliguria, parametry biochemiczne krwi, pogorszenie funkcji wątroby, potliwość, sedacja, śpiączka, spowolnienie psychoruchowe, stężenie bilirubiny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia oddechowe, zaburzenia orientacji, zaburzenia układu moczowego, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Gliclada 30 mg
Przedawkowanie gliklazydu (Gliclada) 30 mg, leku z grupy sulfonylomoczników o zmodyfikowanym uwalnianiu, prowadzi do nadmiernego wydzielania insuliny i ryzyka hipoglikemii, która może mieć przebieg od umiarkowanego do ciężkiego. Umiarkowana hipoglikemia charakteryzuje się objawami adrenergicznymi (drżenie, potliwość, tachykardia), głodem, niepokojem i brakiem utraty świadomości oraz objawów neurologicznych. W takich przypadkach zaleca się doustne podanie węglowodanów, modyfikację dawki leku i diety oraz ścisłe monitorowanie pacjenta do ustabilizowania glikemii.
białka osocza, ciężka hipoglikemia, dializoterapia, drgawki, glikemia, gliklazyd, hipoglikemia, komórki beta trzustki, objawy adrenergiczne, objawy neurologiczne, pochodna sulfonylomocznika, podanie węglowodanów, potliwość, roztwór glukozy, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu, tachykardia, umiarkowana hipoglikemia, wydzielanie insuliny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Infacetamol 50 mg
Infacetamol to preparat zawierający paracetamol w dawce 50 mg w postaci czopków, klasyfikowany w grupie innych leków przeciwbólowych i przeciwgorączkowych (ATC: N02BE01). Paracetamol wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, nie posiada natomiast właściwości przeciwzapalnych. Mechanizm jego działania opiera się na selektywnym hamowaniu izoenzymu COX-3 w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do zmniejszenia syntezy prostaglandyn i podwyższenia progu bólowego. Efekt przeciwgorączkowy wynika z obniżenia stężenia prostaglandyn w podwzgórzu, co wpływa na termoregulację organizmu.
anilid, COX-3, cyklooksygenaza kwasu arachidonowego, działanie niepożądane, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwzapalne, efekt przeciwbólowy, efekt przeciwgorączkowy, lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, obwodowy układ krążenia, ośrodek termoregulacji, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, paracetamolum, podwzgórze, potliwość, próg bólowy, prostaglandyna, przewód pokarmowy, rozszerzenie naczyń krwionośnych - Leksykon substancji czynnych
L-glutaminowy kwas – Przedawkowanie
Kwas L-glutaminowy, obecny w preparatach do żywienia pozajelitowego takich jak Vamin 18 Electrolyte-Free (5,6 g/l) oraz Vaminolact (7,1 g/l), może ulec przedawkowaniu przy podawaniu z prędkością przekraczającą zalecenia producenta. Przedawkowanie manifestuje się głównie objawami ze strony układu pokarmowego i autonomicznego, w tym nudnościami, wymiotami, poceniem się oraz uderzeniami gorąca. Szczególnie w przypadku Vamin 18 Electrolyte-Free, podawanie do żył obwodowych z nadmierną szybkością może prowadzić do zakrzepowego zapalenia żył. Warto podkreślić, że ryzyko wystąpienia tych działań niepożądanych jest ściśle związane z przekroczeniem zalecanej szybkości infuzji.
aminokwas, infuzja, infuzja roztworu, kwas glutaminowy, kwas L-glutaminowy, leczenie objawowe, nudność, parametry życiowe, pocenie, potliwość, przedawkowanie, reakcja autonomiczna, roztwór do infuzji, toksyczność, uderzenie gorąca, wymioty, zaczerwienienie skóry, zakrzepowe zapalenie żył, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Apenal 80 mg
Paracetamol, substancja czynna leku Apenal dostępnego w czopkach o dawkach 50 mg i 80 mg, należy do grupy anilidów (kod ATC: N02BE01) i wykazuje działanie przeciwbólowe oraz przeciwgorączkowe, bez właściwości przeciwzapalnych. Mechanizm jego działania opiera się na selektywnym hamowaniu izoenzymu COX-3 w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do zmniejszenia syntezy prostaglandyn w OUN, podwyższenia progu bólowego oraz obniżenia gorączki poprzez wpływ na ośrodek termoregulacji w podwzgórzu. Paracetamol nie wpływa istotnie na izoformy COX obecne w tkankach obwodowych, co tłumaczy brak działania przeciwzapalnego w przeciwieństwie do NLPZ.
COX-3, cyklooksygenaza kwasu arachidonowego, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwzapalne, izoenzym cyklooksygenazy, izoforma cyklooksygenazy, kontrola bólu, lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, obwodowe naczynia krwionośne, ośrodek termoregulacji, ośrodkowy układ nerwowy, OUN, paracetamol, podwzgórze, potliwość, próg bólowy, prostaglandyna, przepływ krwi, stan gorączkowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Glimepiride Aurovitas
Glimepiride Aurovitas, jako pochodna sulfonylomocznika, niesie ryzyko hipoglikemii, szczególnie przy nieregularnym spożywaniu posiłków lub ich pomijaniu. Objawy hipoglikemii obejmują zaburzenia neurologiczne (bóle głowy, dezorientacja, drgawki), psychiczne (niepokój, agresja), oraz objawy układu adrenergicznego (potliwość, tachykardia, nadciśnienie). W przypadku wystąpienia objawów należy natychmiast podać węglowodany, a w ciężkich przypadkach zapewnić interwencję lekarską. Ryzyko hipoglikemii zwiększają m.in. zaburzenia czynności wątroby i nerek, niedobór G6PD, nieprawidłowe odżywianie, spożywanie alkoholu oraz interakcje lekowe. Zaleca się regularne monitorowanie glikemii, HbA1c, funkcji wątroby oraz morfologii krwi, a w przypadku ciężkich zaburzeń czynności narządów rozważyć zmianę terapii na insulinę.
afazja, arytmia serca, cukrzyca, dławica piersiowa, drgawki mózgowe, HbA1c, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, liczba leukocytów, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, niedobór G6PD, niedobór laktazy, niedokrwistość hemolityczna, nietolerancja galaktozy, niewydolność kory nadnerczy, palpitacje serca, płytki krwi, pochodna sulfonylomocznika, potliwość, poziom glukozy, tachykardia, układ adrenergiczny, wstrząs hipoglikemiczny, zaburzenie czucia, zaburzenie czynności tarczycy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Pioglitazone Bioton 15 mg
Przedawkowanie pioglitazonu, dostępnego w dawkach 15 mg, 30 mg i 45 mg (maksymalna zalecana dawka dobowa 45 mg), choć rzadko wiąże się z poważnymi objawami klinicznymi, wymaga szczególnej uwagi. W badaniach klinicznych odnotowano przypadki przyjmowania dawek do 120 mg/dobę przez 4 dni, a następnie 180 mg/dobę przez 7 dni bez wystąpienia istotnych działań niepożądanych. Najważniejszym ryzykiem jest hipoglikemia, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu pioglitazonu z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną, co może prowadzić do nadmiernego obniżenia poziomu glukozy i objawów takich jak zaburzenia świadomości, drżenia, potliwość czy tachykardia. W przypadku przedawkowania konieczne jest monitorowanie glikemii i podtrzymanie funkcji życiowych, gdyż brak jest specyficznego antidotum.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Hascosept smak miętowy 3 mg
Przedawkowanie chlorowodorku benzydaminy, substancji czynnej pastylek Hascosept smak miętowy (3 mg), stanowi istotne zagrożenie zdrowotne, zwłaszcza u dzieci. Objawy toksyczne pojawiają się po spożyciu dawek około 300 mg (około 100 pastylek), co jest dawką stukrotnie przekraczającą pojedynczą pastylkę. Klinicznie obserwuje się pobudzenie psychoruchowe, drgawki, potliwość, niezborność, drżenie oraz wymioty. W literaturze medycznej przypadki przedawkowania są bardzo rzadkie i dotyczą głównie populacji pediatrycznej, brak jest danych o skutkach u dorosłych, co może wynikać z lepszej edukacji i stosowania leku w tej grupie.
benzydamina, chlorowodorek benzydaminy, drgawki, drżenie, leczenie objawowe, lek przeciwdrgawkowy, nawodnienie organizmu, niezborność, obserwacja medyczna, odwodnienie, płukanie żołądka, pobudzenie, potliwość, prowokowanie wymiotów, wymioty, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramapar 37,5 mg + 325 mg
Produkt leczniczy Tramapar, zawierający tramadol chlorowodorek (37,5 mg) i paracetamol (325 mg), charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, z których najczęściej (>10%) występują nudności, zawroty głowy oraz senność. Zaburzenia układu nerwowego obejmują bardzo często zawroty głowy i senność, często ból głowy, drżenia, kurcze mięśni, zaburzenia czucia i szumy uszne, a rzadziej ataksję i drgawki. Zespół serotoninowy, choć o nieznanej częstości, stanowi poważne zagrożenie. Zaburzenia psychiczne, takie jak splątanie, zmienność nastrojów, zaburzenia snu, a także depresja i omamy, mogą występować z różną częstością, a ryzyko uzależnienia od leku jest istotne przy długotrwałej terapii. Układ pokarmowy jest szczególnie narażony na działania niepożądane, z bardzo częstymi nudnościami oraz częstymi wymiotami, zaparciami, suchością w jamie ustnej i smolistymi stolcami. Często obserwuje się również nadciśnienie tętnicze, kołatanie serca, tachykardię i zaburzenia rytmu serca.
agranulocytoza, albuminuria, anafilaksja, astma, ataksja, bezsenność, białkomocz, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból klatki piersiowej, bradykardia, czas protrombinowy, czkawka, depresja, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dreszcze, drgawki, drżenie, duszność, dyspepsja, hipoprothrombinemia, kołatanie serca, koszmary senne, kurcz mięśni, lęk, nadciśnienie tętnicze, napad paniki, nerwowość, niedociśnienie ortostatyczne, nieostre widzenie, niepokój, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, osłabienie mięśni, paracetamol, parestezje, pobudzenie, pobudzenie ruchowe, podwyższone aminotransferazy, potliwość, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcje skórne, senność, skurcz oskrzeli, splątanie, stolec smolisty, suchość jamy ustnej, świąd, szum uszny, tachykardia, tramadol chlorowodorek, trombocytopenia, uderzenia gorąca, utrata pamięci, uzależnienie lekowe, wymioty, wzdęcia, zaburzenia czucia, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia oddychania, zaburzenia przełykania, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia snu, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, zmienność nastroju - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Apenal 50 mg
Paracetamol, będący substancją czynną czopków Apenal w dawkach 50 mg i 80 mg, należy do grupy anilidów o działaniu przeciwbólowym i przeciwgorączkowym, bez właściwości przeciwzapalnych (kod ATC: N02BE01). Mechanizm jego działania opiera się na selektywnym hamowaniu izoenzymu COX-3 w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do zahamowania syntezy prostaglandyn i podwyższenia progu bólowego. Działanie przeciwgorączkowe wynika ze zmniejszenia stężenia prostaglandyn w podwzgórzu, co wpływa na centralny mechanizm termoregulacji, skutkując obniżeniem temperatury ciała.
cyklooksygenaza kwasu arachidonowego, czopki doodbytnicze, działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, działanie przeciwgorączkowe, leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, naczynia obwodowe, naczynia skórne, niesteroidowe leki przeciwzapalne, obwodowe naczynia krwionośne, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, potliwość, próg bólowy, prostaglandyny w podwzgórzu, przepływ krwi, stan gorączkowy, substancja czynna, synteza prostaglandyn, temperatura ciała, termoregulacja, utrata ciepła, właściwości przeciwzapalne, wskazania terapeutyczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Paracetamol Aristo 1000 mg
Stosowanie paracetamolu w dawce 1000 mg w formie tabletek musujących wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania obejmują hepatotoksyczność, nefrotoksyczność, zaburzenia hematologiczne, hipoglikemię oraz reakcje nadwrażliwości skórnej. Częstość występowania działań niepożądanych jest zróżnicowana, z większością z nich klasyfikowanych jako bardzo rzadkie (<1/10 000), w tym małopłytkowość, agranulocytoza, leukopenia, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, duszność, wysypka, pokrzywka, wstrząs anafilaktyczny, hipoglikemia, ciężkie reakcje skórne, jałowy ropomocz oraz nefrotoksyczność. Rzadziej występują niedociśnienie oraz podwyższona aktywność aminotransferaz (ALT, AST), wskazujące na uszkodzenie hepatocytów.
agranulocytoza, ciężka reakcja skórna, duszność, hepatotoksyczność, hipoglikemia, jałowy ropomocz, leukopenia, małopłytkowość, nefrotoksyczność, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, paracetamol, pokrzywka, potliwość, reakcja nadwrażliwości, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenie hematologiczne, zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Acarbose Aurovitas 50 mg
Bezpieczeństwo pacjentów stosujących akarbozę w kontekście prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn jest ściśle związane z profilem farmakodynamicznym tego inhibitora α-glukozydazy. W monoterapii akarboza nie wywołuje hipoglikemii, gdyż jej mechanizm działania polega na opóźnianiu wchłaniania węglowodanów bez bezpośredniego obniżania glikemii poniżej wartości fizjologicznych. W związku z tym, nie obserwuje się istotnego wpływu na zdolności psychomotoryczne pacjentów, co eliminuje konieczność wprowadzania specjalnych ograniczeń dotyczących prowadzenia pojazdów czy obsługi urządzeń mechanicznych. Hipoglikemia, będąca głównym czynnikiem ryzyka w tym zakresie, nie występuje przy stosowaniu akarbozy jako monoterapii, co potwierdzają dotychczasowe dane kliniczne.
akarboza, cukrzyca, drżenie rąk, działanie hipoglikemizujące, hipoglikemia, inhibitor alfa-glukozydazy, insulina, komórki beta trzustki, lek przeciwcukrzycowy, mechanizm działania, metformina, monitorowanie glikemii, monitorowanie stężenia glukozy, monoterapia akarbozą, objawy hipoglikemii, obniżenie stężenia glukozy, pochodne sulfonylomocznika, potliwość, spowolnienie reakcji, sprawność psychomotoryczna, stężenie glukozy we krwi, terapia skojarzona, utrata przytomności, wchłanianie węglowodanów, wydzielanie insuliny, zaburzenia koncentracji, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tantum Verde Smak miodowo-pomarańczowy 3 mg
Przedawkowanie benzydaminy chlorowodorku, substancji czynnej w produkcie leczniczym Tantum Verde Smak miodowo-pomarańczowy (3 mg na pastylkę), jest rzadko obserwowane, głównie w populacji pediatrycznej. Przedawkowanie na poziomie około 300 mg (około 100-krotność dawki pojedynczej pastylki) może wywołać objawy neurologiczne i gastroenterologiczne, takie jak pobudzenie, drgawki, potliwość, niezborność, drżenie oraz wymioty. Objawy te wynikają z toksycznego działania benzydaminy na ośrodkowy układ nerwowy i układ współczulny, co wymaga szybkiej interwencji medycznej.
Postępowanie w przypadku przedawkowania obejmuje usunięcie niewchłoniętego leku poprzez wywołanie wymiotów (do 30 minut od spożycia) lub płukanie żołądka w warunkach szpitalnych, a także monitorowanie funkcji życiowych i stanu neurologicznego pacjenta. Leczenie objawowe powinno być ukierunkowane na kontrolę drgawek (leki przeciwdrgawkowe), uspokojenie pacjenta oraz zapewnienie bezpieczeństwa przy zaburzeniach koordynacji. Kluczowe jest również odpowiednie nawodnienie, zarówno doustne, jak i dożylne, z monitorowaniem bilansu płynów i elektrolitów. Ze względu na ryzyko poważnych objawów neurologicznych, hospitalizacja i obserwacja pacjentów z podejrzeniem przedawkowania benzydaminy są wskazane do czasu ustąpienia symptomów.
ataksja, benzydaminy chlorowodorek, bilans płynów i elektrolitów, drgawki, drżenie, lek przeciwdrgawkowy, lek uspokajający, nawodnienie organizmu, niezborność, objawy gastroenterologiczne, objawy neurologiczne, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie, potliwość, przedawkowanie benzydaminy, usunięcie niewchłoniętego leku, wymioty, zatrucie - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Jansitin 25 mg
Produkt leczniczy Jansitin, zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg lub 100 mg, stosowany w terapii cukrzycy, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Profil bezpieczeństwa sytagliptyny charakteryzuje się niskim ryzykiem działań niepożądanych wpływających na sprawność psychomotoryczną. Niemniej jednak, podczas leczenia mogą wystąpić działania niepożądane takie jak zawroty głowy i senność, które mogą zaburzać równowagę i wydłużać czas reakcji. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipoglikemii, zwłaszcza w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną, które mogą prowadzić do zaburzeń świadomości, widzenia oraz spowolnienia reakcji, stanowiąc poważne zagrożenie podczas prowadzenia pojazdów.
cukrzyca, drżenie rąk, działania niepożądane, hipoglikemia, insulina, kontrola glikemii, monoterapia, pochodne sulfonylomocznika, potliwość, senność, stężenie glukozy, sytagliptyna, utrata przytomności, wydzielanie insuliny, zaburzenia koncentracji, zaburzenia świadomości, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tantum Verde Smak miętowy 3 mg
Przedawkowanie benzydaminy chlorowodorku, substancji czynnej w pastylkach Tantum Verde Smak miętowy (3 mg, odpowiadające 2,68 mg benzydaminy), może wywołać poważne objawy kliniczne, zwłaszcza u dzieci. Objawy zatrucia pojawiają się przy dawkach około 300 mg (około 100-krotność dawki terapeutycznej jednej pastylki) i obejmują pobudzenie psychoruchowe, drgawki, wzmożoną potliwość, niezborność ruchową, drżenie oraz wymioty. W literaturze medycznej przypadki przedawkowania benzydaminy u dzieci są rzadkie, jednak wymagają natychmiastowej interwencji medycznej ze względu na ryzyko powikłań neurologicznych i autonomicznych.
aspartam, ataksja, autonomiczny układ nerwowy, benzydaminy chlorowodorek, butylohydroksyanizol, dawka terapeutyczna, drgawka, drżenie, eliminacja toksyn, interwencja medyczna, izomalt, leczenie objawowe, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwwymiotny, napad padaczkowy, nawodnienie, niezborność ruchowa, objawy kliniczne, odwodnienie, płukanie żołądka, pobudzenie, postępowanie terapeutyczne, potliwość, sedacja, wymioty, zaburzenia koordynacji, zatrucie