zahamowanie czynności serca
Zahamowanie czynności serca to stan, w którym dochodzi do nagłego zatrzymania mechanicznej aktywności mięśnia sercowego, prowadzący do natychmiastowego ustania przepływu krwi i dostarczania tlenu do narządów, w tym mózgu. Może przebiegać jako asystolia (brak jakiejkolwiek elektrycznej aktywności serca), migotanie komór lub pulseless electrical activity (PEA).
Najczęstsze przyczyny zahamowania czynności serca obejmują chorobę niedokrwienną serca, zawał mięśnia sercowego, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zatorowość płucną, tamponadę serca, hipoksję oraz uraz. W populacji pediatrycznej dominują przyczyny oddechowe i urazowe.
Rozpoznanie zahamowania czynności serca opiera się na stwierdzeniu braku przytomności, braku prawidłowego oddechu oraz braku tętna na dużych tętnicach. Niezwłoczne podjęcie resuscytacji krążeniowo-oddechowej (RKO) jest kluczowe dla przeżycia pacjenta. Wytyczne zalecają rozpoczęcie od uciśnięć klatki piersiowej, następnie prowadzenie RKO w schemacie 30:2 (uciśnięcia:oddechy) oraz wczesną defibrylację w przypadku rytmów defibrylacyjnych.
Rokowanie w zahamowaniu czynności serca zależy od wielu czynników, w tym od czasu do rozpoczęcia RKO, dostępności automatycznego defibrylatora zewnętrznego (AED), rodzaju rytmu początkowego oraz przyczyny zatrzymania krążenia. Przeżywalność jest znacząco wyższa w przypadkach zaobserwowanego zatrzymania krążenia z natychmiastowym podjęciem RKO.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Runrapiq 300 mg
Landiolol, selektywny beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z różnymi grupami leków, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne są interakcje z antagonistami wapnia (np. nifedypina), które zwiększają ryzyko niedociśnienia tętniczego i niewydolności serca, oraz z lekami przeciwarytmicznymi (werapamil, diltiazem, amiodaron, glikozydy naparstnicy), które mogą prowadzić do nadmiernego zahamowania czynności serca i zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego. W przypadku jednoczesnego stosowania z insuliną lub doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi istnieje ryzyko maskowania objawów hipoglikemii, co wymaga regularnego monitorowania glikemii. Podczas indukcji i zakończenia znieczulenia landiolol zmniejsza ryzyko arytmii, jednak może nasilać hipotensję, zwłaszcza w połączeniu ze środkami znieczulającymi i lekami zwalniającymi czynność serca, takimi jak chlorek suksametonium, który zwiększa stężenie landiololu w osoczu o około 20% i wydłuża blokadę nerwowo-mięśniową.
antagonista wapnia, beta-adrenolityk, blokada beta-adrenergiczna, blokada nerwowo-mięśniowa, chlorek suksametonium, działanie addytywne, glikozyd naparstnicy, landiolol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek sympatykomimetyczny, lek wypłukujący aminy katecholowe, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obniżenie ciśnienia tętniczego, pochodna dihydropirydyny, receptor beta-adrenergiczny, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zahamowanie czynności serca