Interakcje leku
Runrapiq 300 mg

Landiolol, selektywny beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z różnymi grupami leków, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne są interakcje z antagonistami wapnia (np. nifedypina), które zwiększają ryzyko niedociśnienia tętniczego i niewydolności serca, oraz z lekami przeciwarytmicznymi (werapamil, diltiazem, amiodaron, glikozydy naparstnicy), które mogą prowadzić do nadmiernego zahamowania czynności serca i zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego. W przypadku jednoczesnego stosowania z insuliną lub doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi istnieje ryzyko maskowania objawów hipoglikemii, co wymaga regularnego monitorowania glikemii. Podczas indukcji i zakończenia znieczulenia landiolol zmniejsza ryzyko arytmii, jednak może nasilać hipotensję, zwłaszcza w połączeniu ze środkami znieczulającymi i lekami zwalniającymi czynność serca, takimi jak chlorek suksametonium, który zwiększa stężenie landiololu w osoczu o około 20% i wydłuża blokadę nerwowo-mięśniową.

Interakcje landiololu z innymi produktami leczniczymi

Landiolol, będący selektywnym beta-adrenolitykiem, może wchodzić w interakcje z wieloma grupami leków. Właściwe rozpoznanie potencjalnych interakcji ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa pacjenta i skuteczności terapii. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis interakcji landiololu z różnymi grupami leków1.

Antagoniści wapnia

Antagoniści wapnia, szczególnie pochodne dihydropirydyny (np. nifedypina), w połączeniu z landiololem mogą zwiększać ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego. U pacjentów z istniejącym zaburzeniem czynności serca takie połączenie może prowadzić do niewydolności serca. Aby zminimalizować ryzyko, zaleca się ostrożne zwiększanie dawki landiololu przy jednoczesnym monitorowaniu parametrów hemodynamicznych pacjenta2.

Leki przeciwarytmiczne

Szczególnej ostrożności wymaga jednoczesne stosowanie landiololu z lekami przeciwarytmicznymi, takimi jak werapamil, diltiazem, leki przeciwarytmiczne klasy I, amiodaron czy glikozydy naparstnicy. Kombinacja tych leków może prowadzić do nadmiernego zahamowania czynności serca i/lub przedsionkowo-komorowych zaburzeń przewodzenia. U pacjentów z zaburzeniami przewodzenia przedsionkowo-komorowego landiolol nie powinien być stosowany jednocześnie z werapamilem ani diltiazemem3.

Leki przeciwcukrzycowe

Jednoczesne stosowanie landiololu z insuliną lub doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi wymaga szczególnej uwagi ze względu na potencjalny wpływ na działanie hipoglikemizujące tych leków. Blokada beta-adrenergiczna może maskować objawy hipoglikemii, takie jak częstoskurcz, dlatego podczas jednoczesnego stosowania tych leków należy regularnie monitorować stężenie glukozy we krwi4.

Leki stosowane w czasie znieczulenia

Podawanie landiololu podczas indukcji znieczulenia, intubacji i zakończenia znieczulenia zmniejsza ryzyko wystąpienia arytmii. Jednak należy pamiętać, że w przypadku niepewnego statusu objętości wewnątrznaczyniowej pacjenta lub jednoczesnego stosowania innych leków przeciwnadciśnieniowych może wystąpić osłabienie częstoskurczu odruchowego oraz zwiększone ryzyko niedociśnienia tętniczego. Landiolol może nasilać hipotensyjne działanie wziewnych środków znieczulających. W takich przypadkach może być konieczna modyfikacja dawkowania tych środków dla utrzymania pożądanych parametrów hemodynamicznych5.

Landiolol należy ostrożnie dawkować przy jednoczesnym stosowaniu ze środkami znieczulającymi powodującymi zwolnienie czynności serca, substratami esterazy (np. chlorek suksametonium) lub inhibitorami cholinesterazy (np. neostygmina), ponieważ może to nasilać zwolnienie czynności serca lub wydłużać czas działania landiololu6.

Badania in vitro wykazały, że jednoczesne podawanie suksametonium może zwiększyć maksymalne stężenie chlorowodorku landiololu we krwi o około 20%. Dodatkowo może wystąpić wydłużenie czasu trwania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez chlorek suksametonium na skutek antagonistycznego hamowania7.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)

NLPZ mogą zmniejszać hipotensyjne działanie beta-adrenolityków, w tym landiololu. Szczególnie ostrożnie należy stosować floktafeninę w połączeniu z beta-adrenolitykami8.

Leki o działaniu hipotensyjnym

Jednoczesne podawanie landiololu z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, barbituranami, pochodnymi fenotiazyny i innymi lekami hipotensyjnymi może nasilać efekt obniżenia ciśnienia krwi. Aby uniknąć nieoczekiwanego niedociśnienia tętniczego, należy dokładnie dostosować dawkowanie landiololu. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku stosowania amisulprydu. Skojarzenie landiololu ze środkami blokującymi zwoje nerwowe może dodatkowo nasilać działanie hipotensyjne9.

Leki sympatykomimetyczne

Jednoczesne podawanie landiololu z lekami sympatykomimetycznymi o działaniu agonistycznym wobec receptorów beta-adrenergicznych może przeciwdziałać efektom landiololu. W takich przypadkach może być konieczne dostosowanie dawki jednego z leków w zależności od reakcji pacjenta lub zastosowanie alternatywnych środków terapeutycznych10.

Leki wypłukujące aminy katecholowe

Jednoczesne podawanie landiololu z lekami wypłukującymi aminy katecholowe lub sympatolitykami (np. rezerpina, klonidyna, deksmedetomidyna) może powodować działanie addytywne. Pacjenci leczeni jednocześnie tymi lekami powinni być ściśle obserwowani pod kątem objawów niedociśnienia tętniczego lub znacznej bradykardii11.

Jednoczesne stosowanie klonidyny i beta-adrenolityków zwiększa ryzyko „nadciśnienia z odbicia”. Mimo że efektu tego nie obserwowano po podawaniu landiololu przez 24 godziny, nie można go wykluczyć w przypadku, gdy landiolol jest stosowany w połączeniu z klonidyną12.

Heparyna

Dożylne podanie heparyny w czasie infuzji landiololu u pacjentów poddawanych zabiegom sercowo-naczyniowym może powodować 50-procentowe zmniejszenie stężenia landiololu w osoczu. Zjawisku temu towarzyszy indukowany przez heparynę spadek ciśnienia tętniczego oraz wydłużenie czasu cyrkulacji landiololu. Warto zauważyć, że częstość akcji serca nie uległa zmianie w tym przypadku13.

Inne interakcje

Reakcje anafilaktyczne wywołane przez inne leki mogą być poważniejsze u pacjentów przyjmujących beta-adrenolityki, w tym landiolol. Pacjenci ci mogą być oporni na leczenie adrenaliną w zwykłych dawkach, jednak dożylne podanie glukagonu jest skuteczne14.

Potencjalne interakcje metabolitów landiololu M1 i M2 z jednocześnie stosowanymi lekami nie są w pełni poznane. Działanie farmakodynamiczne tych metabolitów jest jednak uważane za nieistotne klinicznie15.

Interakcje landiololu z alkoholem

Chociaż bezpośrednie dane dotyczące interakcji landiololu z alkoholem nie są szczegółowo opisane w charakterystyce produktu leczniczego, należy zachować ostrożność z powodu potencjalnych interakcji typowych dla całej grupy beta-adrenolityków.

Alkohol, podobnie jak landiolol, może powodować efekt hipotensyjny. Jednoczesne stosowanie tych substancji może potencjalnie prowadzić do nasilonego obniżenia ciśnienia tętniczego. Ponadto alkohol może wpływać na parametry hemodynamiczne organizmu, co w połączeniu z działaniem landiololu może zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych związanych z układem sercowo-naczyniowym.

U pacjentów otrzymujących landiolol zaleca się unikanie spożywania alkoholu lub znaczne ograniczenie jego ilości, szczególnie w przypadku pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, ze względu na możliwość nasilenia efektów hipotensyjnych i innych działań niepożądanych.

Tabela interakcji landiololu z innymi produktami leczniczymi

Grupa leków/substancja Rodzaj interakcji Mechanizm/efekt Poziom istotności Zalecenia
Antagoniści wapnia (np. nifedypina) Farmakodynamiczna Zwiększone ryzyko niedociśnienia tętniczego i niewydolności serca Wysoki Ostrożne zwiększanie dawki landiololu, monitorowanie parametrów hemodynamicznych
Leki przeciwarytmiczne (werapamil, diltiazem, klasa I, amiodaron, glikozydy naparstnicy) Farmakodynamiczna Nadmierne zahamowanie czynności serca, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego Wysoki Ostrożne zwiększanie dawki, przeciwwskazane u pacjentów z zaburzeniami przewodzenia AV (werapamil, diltiazem)
Leki przeciwcukrzycowe (insulina, doustne leki przeciwcukrzycowe) Farmakodynamiczna Wpływ na działanie hipoglikemizujące, maskowanie objawów hipoglikemii Średni Monitorowanie stężenia glukozy we krwi
Środki znieczulające Farmakodynamiczna Nasilenie działania hipotensyjnego, zwolnienie czynności serca Średni Modyfikacja dawkowania dla utrzymania pożądanych parametrów hemodynamicznych
Chlorek suksametonium Farmakokinetyczna/ farmakodynamiczna Zwiększenie stężenia landiololu (~20%), wydłużenie blokady nerwowo-mięśniowej Średni Ostrożne dawkowanie, monitorowanie kliniczne
NLPZ Farmakodynamiczna Zmniejszenie działania hipotensyjnego landiololu Niski do średniego Szczególna ostrożność przy stosowaniu floktafeniny
Leki hipotensyjne (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, barbiturany, pochodne fenotiazyny) Farmakodynamiczna Nasilenie działania hipotensyjnego Średni Staranne dostosowanie dawkowania landiololu
Leki sympatykomimetyczne (agoniści receptorów beta) Farmakodynamiczna Przeciwdziałanie efektom landiololu Średni Dostosowanie dawki w zależności od reakcji pacjenta
Leki wypłukujące aminy katecholowe (rezerpina, klonidyna, deksmedetomidyna) Farmakodynamiczna Działanie addytywne, ryzyko niedociśnienia i bradykardii Wysoki Ścisła obserwacja pacjenta
Klonidyna Farmakodynamiczna Potencjalne ryzyko „nadciśnienia z odbicia” Średni Monitorowanie ciśnienia tętniczego przy odstawianiu klonidyny
Heparyna Farmakokinetyczna Zmniejszenie stężenia landiololu w osoczu o 50%, spadek ciśnienia tętniczego Wysoki Monitorowanie hemodynamiczne
Alkohol Farmakodynamiczna Nasilenie działania hipotensyjnego Średni Unikanie alkoholu lub znaczne ograniczenie jego spożycia
  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl