Właściwości farmakodynamiczne
Runrapiq 300 mg

Landiolol, substancja czynna leku Runrapiq 300 mg, jest wysoce selektywnym beta1-adrenolitykiem (selektywność 255-krotnie wyższa względem beta2), stosowanym w leczeniu tachyarytmii nadkomorowych. Mechanizm działania polega na hamowaniu dodatniego efektu chronotropowego katecholamin, co skutkuje zmniejszeniem częstości akcji serca, spowolnieniem przewodzenia w układzie bodźco-przewodzącym oraz wydłużeniem okresu refrakcji w węźle przedsionkowo-komorowym. Landiolol charakteryzuje się szybkim początkiem i krótkim czasem działania, co potwierdzono w badaniach klinicznych obejmujących ponad 4400 pacjentów, w tym 1369 z tachyarytmiami nadkomorowymi oraz 3039 w profilaktyce okołooperacyjnego migotania przedsionków i kontroli hemodynamiki podczas procedur inwazyjnych. Efektywność leczenia oceniano na podstawie redukcji częstości akcji serca i konwersji do rytmu zatokowego, a także stabilizacji ciśnienia tętniczego.

Pobierz ChPL PDF Runrapiq – Proszek do sporządzania roztworu do infuzji – 300 mg
  1. Właściwości farmakodynamiczne leku
    1. Mechanizm działania
    2. Działanie farmakodynamiczne
  2. Skuteczność kliniczna
    1. Tachyarytmie nadkomorowe
    2. Zastosowanie profilaktyczne i inne wskazania
  3. Stosowanie u dzieci i młodzieży
    1. Przypadki kliniczne stosowania u dzieci
    2. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. częstoskurcz nadkomorowy
  2. migotanie przedsionków
  3. niewyrównany częstoskurcz zatokowy
  4. trzepotanie przedsionków
Substancja czynna
  1. landiolol
Kategoria leku
  1. beta-adrenolityki
  2. leki przeciwarytmiczne

Właściwości farmakodynamiczne leku

Landiolol, substancja czynna produktu leczniczego Runrapiq 300 mg, należy do grupy farmakoterapeutycznej wybiórczych beta-adrenolityków (kod ATC: C07AB14). Lek ten charakteryzuje się specyficznym profilem farmakodynamicznym, który determinuje jego zastosowanie kliniczne w leczeniu zaburzeń rytmu serca.1

Mechanizm działania

Landiolol jest wysoce wybiórczym antagonistą receptorów beta1-adrenergicznych, którego selektywność dla blokady receptorów beta1 jest 255 razy większa niż dla blokady receptorów beta2. Dzięki tej właściwości lek działa głównie na serce, gdzie zlokalizowana jest większość receptorów beta1-adrenergicznych. Mechanizm działania landiololu polega na hamowaniu dodatniego działania chronotropowego amin katecholowych (adrenaliny i noradrenaliny).2

Działanie farmakodynamiczne

Podobnie jak inne beta-adrenolityki, landiolol wykazuje działanie poprzez zmniejszanie aktywności układu współczulnego, co skutkuje:

  • Zmniejszeniem częstości akcji serca
  • Zmniejszeniem spontanicznej aktywności ognisk ektopowych
  • Spowolnieniem przewodzenia w układzie bodźco-przewodzącym serca
  • Wydłużeniem okresu refrakcji węzła przedsionkowo-komorowego

Badania kliniczne potwierdziły, że landiolol charakteryzuje się bardzo krótkotrwałą kontrolą częstoskurczu, z szybkim początkiem i równie szybkim zakończeniem działania po przerwaniu podawania. Ponadto wykazano, że lek ma działanie przeciwniedokrwienne i kardioprotekcyjne.3

Skuteczność kliniczna

Skuteczność kliniczna landiololu została potwierdzona w licznych badaniach klinicznych, które objęły łącznie ponad 4400 pacjentów. Badania te koncentrowały się na następujących wskazaniach:

Tachyarytmie nadkomorowe

Skuteczność landiololu w leczeniu tachyarytmii nadkomorowych została potwierdzona na podstawie danych z 21 opublikowanych badań klinicznych obejmujących 1369 pacjentów z okołooperacyjnymi lub napadowymi tachyarytmiami nadkomorowymi (SVT). W tych badaniach efektywność leczenia definiowano jako zmniejszenie częstości akcji serca i/lub konwersję do rytmu zatokowego w leczeniu częstoskurczu zatokowego lub SVT.4

Zastosowanie profilaktyczne i inne wskazania

Landiolol był również stosowany u 3039 pacjentów w następujących sytuacjach klinicznych:

  • Profilaktyka okołooperacyjnego migotania przedsionków
  • Leczenie niekorzystnych efektów hemodynamicznych związanych z procedurami inwazyjnymi
  • Profilaktyka reakcji na swoiste bodźce związane z procedurami inwazyjnymi

W tych badaniach głównymi parametrami oceny skuteczności były kontrola częstości akcji serca oraz ciśnienia tętniczego. U pacjentów leczonych landiololem obserwowano znaczące zmniejszenie częstości akcji serca lub zapobieganie nagłemu wzrostowi częstości akcji serca w odpowiedzi na bodźce proceduralne.5

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Runrapiq w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu lub profilaktyce arytmii nadkomorowych.6

Dane dotyczące stosowania landiololu w leczeniu tachyarytmii nadkomorowych u dzieci są ograniczone i opierają się na opublikowanej literaturze. Dostępne są następujące doniesienia przypadków:

Przypadki kliniczne stosowania u dzieci

Wiek pacjentów Liczba pacjentów Wskazanie Dawkowanie Efekt kliniczny Działania niepożądane
3 miesiące 1 Pooperacyjny ektopowy częstoskurcz węzłowy 4 μg/kg mc./min (ciągła infuzja) Zmniejszenie częstości akcji serca i przywrócenie rytmu zatokowego Nie raportowano
14 dni – 2 lata 4 Okołooperacyjny ektopowy częstoskurcz węzłowy 1,0-10,0 μg/kg mc./min Skuteczna kontrola częstości akcji serca Nie obserwowano (bradykardia, niedociśnienie tętnicze, hipoglikemia)
4 dni – 9 lat 12 Tachyarytmie pooperacyjne Średnia dawka: 6,8 ± 0,9 μg/kg mc./min Zwolnienie akcji serca (100% pacjentów), konwersja do rytmu zatokowego (70% przypadków), średni czas do zwolnienia akcji serca: 2,3 ± 0,5 h Bradykardia u 1 pacjenta (dawka 10 μg/kg mc./min)

Powyższe doniesienia wskazują na potencjalną skuteczność landiololu w pediatrycznej populacji pacjentów. U niemowlęcia 3-miesięcznego ciągła infuzja landiololu w dawce 4 mikrogramów/kg masy ciała na minutę zmniejszyła częstość akcji serca i przywróciła prawidłowy rytm zatokowy w pooperacyjnym ektopowym częstoskurczu węzłowym.7

W grupie czworga dzieci w wieku od 14 dni do 2 lat z okołooperacyjnym ektopowym częstoskurczem węzłowym, landiolol w zakresie dawek 1,0-10,0 mikrogramów/kg masy ciała na minutę pozwolił na skuteczną kontrolę częstości akcji serca. W tej grupie nie obserwowano działań niepożądanych, takich jak bradykardia, niedociśnienie tętnicze czy hipoglikemia.8

Retrospektywna analiza 12 pacjentów pediatrycznych (wiek od 4 dni do 9 lat) z rozpoznaniem tachyarytmii pooperacyjnych wykazała, że leczenie landiololem w średniej dawce podtrzymującej 6,8 ± 0,9 mikrogramów/kg masy ciała na minutę prowadziło do zwolnienia akcji serca lub konwersji do rytmu zatokowego. Konwersję do rytmu zatokowego uzyskano w 70,0% przypadków, a średni czas potrzebny do osiągnięcia zwolnienia akcji serca wynosił 2,3 ± 0,5 godziny. W tej grupie u jednego pacjenta, który otrzymywał landiolol w dawce 10 mikrogramów/kg masy ciała na minutę, wystąpiła bradykardia jako działanie niepożądane.9

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl