włosy korkociągowe
Włosy korkociągowe (pili torti) to rzadka anomalia struktury włosa, charakteryzująca się skręceniem włosa wokół własnej osi, co nadaje mu wygląd przypominający korkociąg. Ta patologia włosów może występować jako izolowany objaw lub towarzyszyć różnym zaburzeniom genetycznym.
W obrazie klinicznym włosy korkociągowe są kruche, łamliwe i mają tendencję do rozdwajania się na końcach. Pacjenci często zgłaszają, że włosy nie rosną poza określoną długość. W badaniu mikroskopowym widoczne jest charakterystyczne skręcenie trzonu włosa o 180 stopni w regularnych odstępach.
Etiologia włosów korkociągowych może być wrodzona (zespół Menkesa, zespół Bjoernstada) lub nabyta w wyniku działania czynników zewnętrznych, takich jak leki, chemioterapia czy mechaniczne uszkodzenia. W diagnostyce kluczowe znaczenie ma badanie mikroskopowe włosów oraz ocena towarzyszących objawów klinicznych.
Leczenie przyczynowe jest możliwe tylko w przypadkach nabytych. W postaciach wrodzonych stosuje się postępowanie objawowe – delikatną pielęgnację włosów, unikanie czynników uszkadzających i stosowanie preparatów wzmacniających strukturę włosa.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Szkorbut – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Szkorbut, będący wynikiem przewlekłego niedoboru witaminy C (kwasu askorbinowego), manifestuje się po 4-12 tygodniach niedostatecznego spożycia tej witaminy. Charakterystyczne objawy obejmują zmęczenie, osłabienie, anoreksję, drażliwość, gorączkę, tachypnoe, a w zaawansowanym stadium samoistne krwawienia (wokół mieszków włosowych i pod paznokciami), obrzęk i krwawienie dziąseł, rozchwianie zębów, bóle kończyn i stawów, wybroczyny oraz trudności w gojeniu ran. Diagnostyka opiera się na wywiadzie, badaniu fizykalnym oraz oznaczeniu poziomu witaminy C w surowicy, który u chorych jest często poniżej normy (0,4-2,0 mg/dl). Leczenie polega na suplementacji witaminy C: u dorosłych dawka wynosi 500-1000 mg/dobę (np. 250 mg 4x dziennie przez pierwszy tydzień), u dzieci 100-300 mg/dobę przez minimum 2 tygodnie. Alternatywnie u dorosłych stosuje się 1 g/dobę przez 3-5 dni, następnie 300-500 mg/dobę przez tydzień, a potem dawkę podtrzymującą około 120 mg/dobę. Poprawa kliniczna następuje zwykle w ciągu 24-72 godzin od rozpoczęcia terapii.
anemia, anoreksja, badanie fizykalne, gojenie rany, konsultacja żywieniowa, kortykosteroidy, krwawienie z dziąseł, kwas askorbinowy, letarg, morfologia krwi, niedobór witaminy C, niedokrwistość, obrzęk dziąseł, poziom witaminy C, sepsa, szkorbut, tachypnoe, tiamina, włosy korkociągowe, wstrząs septyczny, wybroczyny, wywiad medyczny, zaburzenia odżywiania - Leksykon chorób i schorzeń
Szkorbut – Objawy
Szkorbut jest chorobą wynikającą z długotrwałego, ciężkiego niedoboru witaminy C (kwasu askorbinowego), której objawy pojawiają się zwykle po 4-12 tygodniach niedoboru. Początkowo manifestuje się niespecyficznym osłabieniem, zmęczeniem, apatią, bólami mięśniowo-stawowymi oraz objawami ze strony układu oddechowego i niską gorączką. Po 1-3 miesiącach niedoboru dochodzi do charakterystycznych zmian wynikających z zaburzonej syntezy kolagenu, takich jak wybroczyny, krwawienia okołomieszkowe, włosy w kształcie korkociągu, obrzęk i krwawienie dziąseł, a także bóle i obrzęki stawów z możliwymi hemartrozami i krwawieniami podokostnowymi. W zaawansowanym stadium obserwuje się uogólnione obrzęki, hemolizę, żółtaczkę, neuropatię oraz niewydolność wielonarządową, co może prowadzić do zgonu. U dzieci objawy obejmują m.in. pseudoporażenie, zahamowanie wzrostu i wysoką gorączkę.
anasarca, bóle stawowo-mięśniowe, gnilec, hemartroza, hemoliza, kruchość naczyń, krwawienie do mózgu, krwawienie do stawów, krwawienie okołomieszkowe, krwawienie z błon śluzowych, kwas askorbinowy, neuropatia, niedobór witaminy C, niedokrwistość, niewydolność wielonarządowa, obrzęk uogólniony, rozchwianie zębów, skłonność do siniaków, stadium zaawansowane, szkorbut, włosy korkociągowe, wybroczyny, zahamowanie wzrostu, żółtaczka