niska aktywność reninowa osocza

Niska aktywność reninowa osocza (ARO) to stan, w którym stężenie reniny we krwi jest mniejsze niż wartości referencyjne. Renina jest enzymem wydzielanym przez komórki aparatu przykłębuszkowego nerek w odpowiedzi na zmniejszenie objętości krwi krążącej, spadek ciśnienia tętniczego lub zmniejszenie stężenia sodu w płynie docierającym do plamki gęstej.

Niska aktywność reninowa osocza najczęściej występuje w pierwotnym hiperaldosteronizmie (zespół Conna), hiperkortyzolemii, przewlekłej niewydolności nerek, zespole Liddle’a oraz przy nadmiernym spożyciu sodu. Może być również obserwowana u pacjentów przyjmujących niesteroidowe leki przeciwzapalne, beta-blokery lub mineralokortykoidy.

Diagnostyka niskiej aktywności reninowej osocza obejmuje oznaczenie ARO oraz stężenia aldosteronu we krwi. Wskaźnik aldosteron/renina (ARR) jest kluczowym parametrem różnicującym przyczyny nadciśnienia. Podwyższony ARR (>30) przy niskiej ARO sugeruje pierwotny hiperaldosteronizm i wymaga dalszej diagnostyki, w tym testów potwierdzających i badań obrazowych nadnerczy.

Interpretacja wyników ARO wymaga uwzględnienia czynników wpływających na wydzielanie reniny, takich jak dieta (spożycie sodu), pozycja ciała podczas pobierania próbki, pora dnia oraz przyjmowane leki. W celu uzyskania wiarygodnych wyników zaleca się standardyzację warunków badania i odstawienie leków modyfikujących układ renina-angiotensyna-aldosteron na co najmniej 2 tygodnie przed oznaczeniem, jeśli jest to klinicznie możliwe.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl