retrakcja błony bębenkowej
Retrakcja błony bębenkowej to stan patologiczny, w którym część lub całość błony bębenkowej jest wciągnięta w kierunku jamy bębenkowej. Zjawisko to powstaje najczęściej w wyniku dysfunkcji trąbki słuchowej, prowadzącej do podciśnienia w uchu środkowym, co z kolei powoduje zapadanie się błony bębenkowej do środka.
Retrakcje błony bębenkowej klasyfikuje się w skali Sadé, gdzie wyróżnia się cztery stopnie zaawansowania: od łagodnej retrakcji części wiotkiej lub napiętej (stopień I), poprzez dotykanie błony do kowadełka (stopień II), dotykanie do promontorium (stopień III), aż po samoistne adhezje do struktur ucha środkowego (stopień IV). Ciężkie retrakcje mogą prowadzić do powstania kieszeni retrakcyjnych, które są prekursorami perlaka.
W diagnostyce retrakcji kluczową rolę odgrywa otoskopia, tympanometria oraz audiometria. Leczenie zależy od stopnia zaawansowania i obejmuje od obserwacji i leczenia zachowawczego (np. przedmuchiwanie trąbek słuchowych, stosowanie leków zmniejszających obrzęk błony śluzowej), po interwencje chirurgiczne, takie jak tympanostomia z założeniem drenów wentylacyjnych lub tympanoplastyka.
Nieleczona retrakcja błony bębenkowej może prowadzić do przewlekłego zapalenia ucha środkowego, perlaka, uszkodzenia kosteczek słuchowych i w konsekwencji do trwałego niedosłuchu przewodzeniowego. Dlatego istotne jest wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Cholesteatoma – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Cholesteatoma to łagodny, ale ekspansywny rozrost nabłonka płaskiego i keratyny w uchu środkowym, który może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak utrata słuchu, zawroty głowy czy paraliż mięśni twarzy. Diagnostyka opiera się na badaniu otolaryngologicznym, audiometrii oraz obrazowaniu (RTG i TK wyrostka sutkowatego) w celu oceny zakresu zmian i uszkodzeń. Leczenie jest przede wszystkim chirurgiczne, obejmujące mastoidektomię i tympanoplastykę, często w dwóch etapach, z celem całkowitego usunięcia zmiany, eliminacji infekcji i zachowania lub rekonstrukcji słuchu. Przed operacją stosuje się antybiotyki miejscowe i doustne oraz dokładne oczyszczenie ucha w celu kontroli infekcji. Operacja trwa zwykle 2-3 godziny, wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym, a pacjent może być wypisany tego samego dnia lub po krótkim pobycie szpitalnym.
5-fluorouracyl, antybiotyki miejscowe, audiometria, błona bębenkowa, cholesteatoma, dysfunkcja trąbki Eustachiusza, implant ślimakowy, keratyna, krople do uszu, mastoidektomia, nabłonek płaski, nerw twarzowy, otolaryngolog, porażenie nerwu twarzowego, przewlekłe zapalenie ucha, retrakcja błony bębenkowej, tomografia komputerowa, tympanoplastyka, tympanotomia, ucho środkowe, utrata słuchu, wyrostek sutkowaty, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wyrostka sutkowatego, zawroty głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Ucho kleiste (otitis media z efuzją) – Objawy
Ucho kleiste (otitis media z efuzją, OME) charakteryzuje się obecnością lepkiego, gęstego płynu w przestrzeni środkowego ucha, co prowadzi do upośledzenia drgań błony bębenkowej i tymczasowego obniżenia słuchu. Średnia utrata słuchu wynosi około 24 dB, a w przypadku gęstszego płynu może sięgać nawet 45 dB. Objawy obejmują przytłumione słyszenie, uczucie zatkania ucha, szumy uszne, a u dzieci dodatkowo problemy z koncentracją, drażliwość i opóźnienia w rozwoju mowy. Ucho kleiste ma zwykle przebieg samoograniczający się, z ustąpieniem objawów w ciągu 3 miesięcy u większości pacjentów, jednak u około 5% dzieci może utrzymywać się ponad rok, szczególnie przy czynnikach ryzyka takich jak obustronne zajęcie, nawracające zapalenia ucha czy choroby współistniejące (np. zespół Downa, rozszczep podniebienia).
audiometria, błona bębenkowa, decybel, drażliwość, gorączka, infekcja ucha, kosteczki słuchowe, niedobór odporności, opóźnienie rozwoju mowy, ostre zapalenie ucha środkowego, otitis media z efuzją, perforacja błony bębenkowej, retrakcja błony bębenkowej, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi i podniebienia, rozwój dziecka, szumy uszne, ucho środkowe, uczucie pełności w uchu, upośledzenie słuchu, utrata słuchu, zaburzenia koncentracji, zaburzenia równowagi, zaburzenia słuchu, zaburzenia wymowy, zawroty głowy, zespół Downa - Leksykon chorób i schorzeń
Ucho kleiste (otitis media z efuzją) – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Otitis media z efuzją (ucho kleiste) to stan charakteryzujący się obecnością gęstego wysięku w uchu środkowym, często po infekcjach ucha środkowego, prowadzący do przejściowego niedosłuchu przewodzeniowego. U większości dzieci objawy ustępują samoistnie w ciągu 2-3 tygodni, jednak w przypadku utrzymywania się wysięku powyżej 3 miesięcy wskazana jest konsultacja specjalistyczna. Szczególnie narażone na przewlekłe postacie są dzieci z rozszczepem wargi i/lub podniebienia, u których ryzyko trwałego niedosłuchu przewodzeniowego sięga 50%. Wczesna obserwacja przez 3-6 miesięcy jest rekomendowana, gdyż funkcja trąbki słuchowej i stan ucha środkowego poprawiają się z wiekiem. Długotrwały wysięk może wpływać na rozwój mowy i języka, jednak po ustąpieniu stanu zapalnego większość dzieci szybko nadrabia zaległości rozwojowe.
błona bębenkowa, dreny wentylacyjne, infekcja ucha środkowego, niedosłuch, niedosłuch przewodzeniowy, otitis media z efuzją, retrakcja błony bębenkowej, rozszczep wargi i podniebienia, rozwój mowy, rozwój poznawczy, szczepionka przeciwko pneumokokom, trąbka słuchowa, tympanoskleroza, ucho kleiste, wada wrodzona, wysięk ucha środkowego, wysiękowe zapalenie ucha środkowego, zaburzenia komunikacji, zaburzenia słuchu