anagrelid chlorowodorek
Anagrelid chlorowodorek jest lekiem cytostatycznym stosowanym głównie w leczeniu nadpłytkowości samoistnej (trombocytemia samoistna) – choroby mieloproliferacyjnej charakteryzującej się nadmiernym wytwarzaniem płytek krwi. Mechanizm działania leku polega na hamowaniu dojrzewania megakariocytów, co prowadzi do zmniejszenia produkcji płytek krwi.
Wskazaniem do stosowania anagreliduu jest zmniejszenie zwiększonej liczby płytek krwi u pacjentów z nadpłytkowością samoistną obciążonych ryzykiem powikłań zakrzepowo-krwotocznych, którzy nie reagują wystarczająco na inne leki lub wykazują działania niepożądane przy stosowaniu innych leków. Lek ten jest często stosowany u młodszych pacjentów jako alternatywa dla hydroksymocznika.
Najczęstsze działania niepożądane anagreliduu obejmują bóle głowy, zawroty głowy, tachykardię, palpitacje, zatrzymanie płynów, biegunki i bóle brzucha. Podczas leczenia konieczne jest regularne monitorowanie morfologii krwi, funkcji wątroby i nerek oraz ocena układu sercowo-naczyniowego. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami serca i wątroby.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Anagrelide Stada w dawce początkowej 1 mg/dobę (0,5 mg dwa razy dziennie) jest wskazany w leczeniu nadpłytkowości samoistnej (NS) i powinien być stosowany pod ścisłą kontrolą doświadczonego klinicysty. Dawkę można stopniowo zwiększać o maksymalnie 0,5 mg na dobę co tydzień, nie przekraczając jednorazowo 2,5 mg, a typowa dawka podtrzymująca mieści się w zakresie 1-3 mg/dobę. Celem terapii jest redukcja liczby płytek krwi poniżej 600 x 10⁹/l, optymalnie do 150-400 x 10⁹/l, z monitorowaniem liczby płytek co 2 dni w pierwszym tygodniu (przy dawce >1 mg/dobę), a następnie co najmniej raz w tygodniu. Efekt terapeutyczny zwykle pojawia się w ciągu 14-21 dni od rozpoczęcia leczenia. U pacjentów w podeszłym wieku (>60 lat) nie wymaga się modyfikacji dawki, jednak obserwuje się dwukrotnie wyższe ryzyko ciężkich zdarzeń sercowych.
anagrelid chlorowodorek, badanie genetyczne, badanie kliniczne, biopsja szpiku kostnego, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, efekt terapeutyczny, farmakokinetyka anagrelidu, kapsułki twarde, kryteria WHO, leczenie cytoredukujne, metabolizm wątrobowy, nadpłytkowość dziedziczna, nadpłytkowość samoistna, nadpłytkowość wtórna, parametry hematologiczne, płytki krwi, podanie doustne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby -
Leksykon leków
Anagrelide Glenmark, zawierający 0,5 mg anagrelidu chlorowodorku w kapsułce, był badany w czterech otwartych badaniach klinicznych obejmujących ponad 4600 pacjentów, z średnią dawką około 2 mg/dobę, w tym pacjentów leczonych do 5 lat. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy (14%), kołatanie serca (9%), retencja płynów i nudności (6%) oraz biegunka (5%). Mechanizm działania jako inhibitora PDE III tłumaczy występowanie tych objawów, a stopniowe dostosowywanie dawki może zmniejszyć ich nasilenie. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko powikłań zakrzepowych, w tym udaru mózgu, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka chorób naczyniowych. Dane dotyczące bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (6-17 lat) są ograniczone, choć profil działań niepożądanych jest podobny do dorosłych.
alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, anagrelid chlorowodorek, arytmia, częstoskurcz nadkomorowy, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, duszność, dysfagia, inhibitor PDE III, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, kardiomegalia, kardiomiopatia, krwotok z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, pancytopenia, parestezja, powikłanie zakrzepowe, retencja płynów, śródmiąższowa choroba płuc, torsade de pointes, udar mózgu, wylew podskórny, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zapalenie okrężnicy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego -
Leksykon leków
Anagrelid Aurovitas jest lekiem dostępnym w formie twardych kapsułek zawierających 0,5 mg anagrelidu (chlorowodorek jednowodny) jako substancję czynną. Kapsułki mają charakterystyczny wygląd: nieprzezroczysty szary korpus i białe wieczko z nadrukiem „1453” oraz „0,5 mg”. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną (70,795 mg na kapsułkę), co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Pozostałe składniki to m.in. celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, hydroksypropyloceluloza oraz magnezu stearynian. Otoczka kapsułki wykonana jest z żelatyny z dodatkiem barwników (tlenek żelaza czarny, dwutlenek tytanu), a tusz zawiera szelak, tlenek żelaza i regulator pH (wodorotlenek potasu).
anagrelid, anagrelid chlorowodorek, celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, środek pochłaniający wilgoć, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja rozsadzająca, wodorotlenek potasu
