Dawkowanie i sposób podawania leku Anagrelide Stada

Anagrelide Stada (0,5 mg, kapsułki twarde) jest lekiem stosowanym w terapii nadpłytkowości samoistnej (NS). Kapsułki zawierają 0,5 mg anagrelidu w postaci anagrelidu chlorowodorku jednowodnego. Prawidłowe dawkowanie i sposób podawania leku są kluczowe dla osiągnięcia optymalnej skuteczności terapeutycznej przy minimalizacji działań niepożądanych.¹

Rozpoczęcie leczenia i dawka początkowa

Leczenie anagrelidem może zostać rozpoczęte wyłącznie przez klinicystę posiadającego odpowiednie doświadczenie w zakresie postępowania z nadpłytkowością samoistną. Zalecana dawka początkowa anagrelidu wynosi 1 mg na dobę, podawana doustnie w dwóch dawkach podzielonych po 0,5 mg. Dawkę początkową należy utrzymać przez minimum jeden tydzień przed ewentualną modyfikacją.²

Dostosowanie dawki i dawka podtrzymująca

Po tygodniu stosowania leku dawkę można dostosować indywidualnie, aby osiągnąć najmniejszą skuteczną dawkę potrzebną do zmniejszenia i/lub utrzymania liczby płytek krwi poniżej 600 x 10⁹/l, optymalnie w zakresie od 150 x 10⁹/l do 400 x 10⁹/l. Podczas dostosowywania dawki należy przestrzegać następujących zasad:³

• Tempo zwiększania dawki nie powinno przekraczać 0,5 mg na dobę w ciągu jednego tygodnia
• Zalecana maksymalna dawka jednorazowa nie powinna przekraczać 2,5 mg
• W badaniach klinicznych stosowano dawki do 10 mg na dobę, jednak nie jest to dawka zalecana rutynowo

U większości pacjentów odpowiednia odpowiedź terapeutyczna występuje i utrzymuje się przy dawce od 1 do 3 mg na dobę.⁴

Monitorowanie skuteczności leczenia

Skuteczność leczenia anagrelidem musi być regularnie monitorowana. Zaleca się następujący schemat monitorowania:⁵

• Jeśli dawka początkowa jest >1 mg/dobę: oznaczanie liczby płytek krwi co dwa dni w pierwszym tygodniu leczenia
• Następnie co najmniej raz w tygodniu, aż do osiągnięcia stałej dawki podtrzymującej

Efekt terapeutyczny w postaci zmniejszenia liczby płytek krwi obserwuje się zazwyczaj w ciągu 14-21 dni od rozpoczęcia leczenia.⁶

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie ma konieczności stosowania innego schematu dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku z NS, mimo obserwowanych różnic w farmakokinetyce pomiędzy osobami starszymi a młodszymi. Około 50% pacjentów uczestniczących w badaniach klinicznych było w wieku powyżej 60 lat, i nie wymagali oni modyfikacji dawki związanej z wiekiem. Należy jednak pamiętać, że w tej grupie wiekowej częstość występowania ciężkich zdarzeń niepożądanych (głównie związanych z sercem) była dwukrotnie większa.⁷

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Dostępne są ograniczone dane dotyczące farmakokinetyki anagrelidu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Przed rozpoczęciem leczenia należy dokładnie ocenić potencjalne ryzyko i korzyści terapii u tych pacjentów.⁸

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Dostępne są ograniczone dane dotyczące farmakokinetyki anagrelidu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Ponieważ metabolizm wątrobowy stanowi główną drogę eliminacji anagrelidu, czynność wątroby może znacząco wpływać na ten proces. Z tego względu:⁹

• Nie zaleca się stosowania anagrelidu u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby
• U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby należy dokładnie ocenić potencjalne ryzyko i korzyści terapii przed rozpoczęciem leczenia

Szczegółowa ocena funkcji wątroby powinna być przeprowadzona przed włączeniem terapii.¹⁰

Dzieci i młodzież

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność anagrelidu u dzieci nie zostały jednoznacznie określone, a doświadczenie kliniczne w tej grupie wiekowej jest bardzo ograniczone. Podczas stosowania anagrelidu u dzieci i młodzieży należy zachować szczególną ostrożność i przestrzegać następujących zasad:¹¹

• W diagnostyce nadpłytkowości samoistnej u dzieci zaleca się stosowanie kryteriów WHO używanych u dorosłych z uwagi na brak odrębnych wytycznych pediatrycznych
• Należy ściśle przestrzegać wytycznych diagnostycznych i okresowo weryfikować rozpoznanie w przypadku wątpliwości
• Konieczne jest dokładne rozróżnienie między nadpłytkowością samoistną a nadpłytkowością dziedziczną lub wtórną
• W niektórych przypadkach może być konieczne wykonanie badań genetycznych i biopsji szpiku kostnego

Leczenie cytoredukujne u dzieci i młodzieży stosuje się głównie w grupie wysokiego ryzyka. Anagrelid należy wprowadzić wyłącznie gdy:¹²

• Wystąpią objawy progresji choroby
• U pacjenta wystąpią zakrzepy

Podczas leczenia dzieci i młodzieży należy:¹³

• Regularnie oceniać stosunek korzyści do ryzyka terapii
• Okresowo weryfikować potrzebę kontynuacji leczenia
• Indywidualnie ustalać docelową liczbę płytek krwi
• Rozważyć zaprzestanie leczenia, jeśli po około 3 miesiącach nie wystąpi zadowalająca odpowiedź na terapię

Nie opracowano dotychczas konkretnych zaleceń dotyczących dawkowania anagrelidu w populacji pediatrycznej.¹⁴

Sposób podawania leku

Anagrelide Stada przeznaczony jest do podania doustnego. Kapsułki twarde należy połykać w całości, nie wolno ich rozgniatać ani rozpuszczać zawartości w płynach.¹⁵

Monitorowanie parametrów hematologicznych

Podczas leczenia anagrelidem należy regularnie kontrolować liczbę płytek krwi, aby ocenić skuteczność terapii. Zmniejszenie liczby płytek krwi do docelowego zakresu (poniżej 600 x 10⁹/l, najlepiej 150-400 x 10⁹/l) obserwuje się zazwyczaj w ciągu 14-21 dni od rozpoczęcia leczenia. Pełna odpowiedź na leczenie może wymagać dłuższego czasu u niektórych pacjentów.¹⁶