zapalenie tkanki łącznej twarzy
Zapalenie tkanki łącznej twarzy (cellulitis faciei) to bakteryjne zakażenie skóry i tkanki podskórnej w obrębie twarzy. Jest to stan wymagający szybkiego leczenia ze względu na bliskie sąsiedztwo ważnych struktur anatomicznych, w tym zatoki jamistej i mózgu.
Najczęstszymi patogenami wywołującymi zapalenie tkanki łącznej twarzy są Streptococcus pyogenes i Staphylococcus aureus. Zakażenie może rozwinąć się w wyniku drobnych urazów skóry, infekcji zębopochodnych, zapalenia zatok przynosowych lub po zabiegach kosmetycznych. Szczególnie niebezpieczne jest zapalenie w obrębie tzw. trójkąta niebezpiecznego twarzy (obszar nosa i górnej wargi), gdzie istnieje ryzyko rozprzestrzenienia się infekcji do zatoki jamistej.
Charakterystycznymi objawami są: zaczerwienienie, obrzęk, ból, miejscowe ucieplenie skóry twarzy oraz możliwa gorączka i ogólne złe samopoczucie. W ciężkich przypadkach może dojść do zajęcia głębszych struktur, prowadząc do powikłań, takich jak zakrzepica zatoki jamistej, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych czy ropień mózgu.
Leczenie opiera się głównie na antybiotykoterapii empirycznej, skierowanej przeciwko najczęstszym patogenom, a następnie dostosowanej do wyników posiewów. W przypadkach ciężkich lub nieodpowiadających na leczenie doustne konieczne jest leczenie dożylne i hospitalizacja. W razie tworzenia się ropni niezbędny może być drenaż chirurgiczny.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zakrzepica zatoki jamistej – Epidemiologia
Zakrzepica zatoki jamistej (ZZJ) stanowi około 1-4% wszystkich przypadków zakrzepicy zatok żylnych mózgu (CVST), z roczną zapadalnością szacowaną na 0,2-1,6 przypadków na 100 000 osób. W erze antybiotykowej śmiertelność spadła z niemal 100% do poniżej 30%, jednak pełne wyzdrowienie jest rzadkie – około 16% pacjentów doświadcza trwałych zaburzeń widzenia, a 50% deficytów nerwów czaszkowych. ZZJ dotyka głównie młodych dorosłych (średni wiek około 22 lata), a dane dotyczące przewagi płci są niejednoznaczne, z niektórymi badaniami wskazującymi na przewagę mężczyzn, a innymi na kobiet. Etiologia ZZJ dzieli się na septyczną, najczęściej związaną z zapaleniem zatok przynosowych i infekcją Staphylococcus aureus (do 70% przypadków), oraz aseptyczną, obejmującą urazy, zabiegi chirurgiczne, ciążę, stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych i nowotwory złośliwe (stanowiące około 7,4% przypadków CVST). Pandemia COVID-19 zwiększyła częstość występowania CVST, w tym ZZJ, a szczepionki wektorowe przeciw COVID-19 wiążą się z rzadkim, ale ciężkim powikłaniem immunologiczną małopłytkową zakrzepicą indukowaną szczepionką (VITT), o częstości 1:100 000 do 1:1 000 000 i śmiertelności 18,3-50%.
angiografia rezonansu magnetycznego, angiografia tomografii komputerowej, aseptyczna zakrzepica zatoki jamistej, bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, deficyt nerwów czaszkowych, rezonans magnetyczny, ropień zęba, septyczna zakrzepica zatoki jamistej, Staphylococcus aureus, tomografia komputerowa, upośledzenie widzenia, zakrzepica zatok żylnych mózgu, zakrzepica zatok żylnych opony twardej, zakrzepica zatoki jamistej, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie tkanki łącznej twarzy, zapalenie tkanki oczodołowej, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok przynosowych