nerw odwodzący

Nerw odwodzący (VI nerw czaszkowy) jest jednym z najmniejszych nerwów czaszkowych, który odpowiada za unerwienie mięśnia prostego bocznego gałki ocznej. Jego główną funkcją jest odwodzenie gałki ocznej, czyli skierowanie jej na zewnątrz. Nerw odwodzący wychodzi z pnia mózgu na granicy mostu i rdzenia przedłużonego, a następnie biegnie przez zatokę jamistą i szczelinę oczodołową górną, by dotrzeć do mięśnia prostego bocznego.

Uszkodzenie nerwu odwodzącego prowadzi do charakterystycznego objawu – zeza zbieżnego (przyśrodkowego), ponieważ gałka oczna jest wówczas pociągana do przyśrodka przez nieznajdujący przeciwwagi mięsień prosty przyśrodkowy. Pacjent z porażeniem tego nerwu zgłasza często podwójne widzenie (diplopię), szczególnie przy patrzeniu w kierunku uszkodzonego nerwu. Najczęstszymi przyczynami uszkodzenia są urazy czaszkowo-mózgowe, procesy zapalne, nowotwory podstawy czaszki oraz choroby naczyniowe mózgu.

Diagnostyka uszkodzeń nerwu odwodzącego obejmuje badanie neurologiczne z oceną ruchomości gałek ocznych, badania obrazowe (MRI, CT) oraz elektrofizjologiczne. Leczenie zależy od przyczyny uszkodzenia i może obejmować farmakoterapię, zabiegi neurochirurgiczne lub terapię pryzmatyczną i ćwiczenia ortoptyczne. W wielu przypadkach może dojść do samoistnej regeneracji nerwu i poprawy funkcji w ciągu kilku miesięcy.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl