ostra rozlana naciekowa choroba płuc

Ostra rozlana naciekowa choroba płuc (ARDS – Acute Respiratory Distress Syndrome) to ciężki stan kliniczny charakteryzujący się nagłym, postępującym uszkodzeniem płuc. Manifestuje się obustronnym naciekiem płucnym, niewydolnością oddechową oraz zaburzeniem wymiany gazowej, które nie wynikają z niewydolności lewokomorowej serca.

Patofizjologia ARDS obejmuje uszkodzenie bariery pęcherzykowo-włośniczkowej prowadzące do zwiększonej przepuszczalności naczyń, obrzęku płuc oraz nacieków zapalnych. Do najczęstszych czynników etiologicznych należą: sepsa, ciężkie zapalenie płuc, aspiracja treści żołądkowej, uraz wielonarządowy oraz transfuzje krwi.

Diagnoza ARDS opiera się na kryteriach berlińskich, które uwzględniają: ostry początek objawów (do 7 dni), obustronne nacieki w badaniach obrazowych, hipoksemię (PaO₂/FiO₂ ≤ 300 mmHg) oraz wykluczenie niewydolności serca jako przyczyny objawów. W zależności od stopnia hipoksemii wyróżnia się ARDS łagodny, umiarkowany i ciężki.

Leczenie ARDS obejmuje terapię przyczynową, wentylację mechaniczną z zastosowaniem strategii protekcyjnej (małe objętości oddechowe, umiarkowane ciśnienie końcowo-wydechowe PEEP), odpowiednie nawodnienie, pozycję na brzuchu (prone position) oraz farmakoterapię wspomagającą. Śmiertelność w ARDS, mimo postępów w leczeniu, pozostaje wysoka i wynosi 30-50%.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl