schemat skojarzony

Schemat skojarzony to termin używany w psychologii i psychiatrii, odnoszący się do wzorca myślenia i postrzegania, w którym powiązane są ze sobą różne elementy psychiczne, takie jak wspomnienia, emocje i przekonania. Koncepcja ta odgrywa ważną rolę w zrozumieniu funkcjonowania poznawczego pacjentów.

W kontekście klinicznym, schematy skojarzone stanowią podstawę dla wielu interwencji terapeutycznych, szczególnie w terapii poznawczo-behawioralnej. Zaburzenia schematów skojarzonych mogą prowadzić do patologicznych wzorców myślenia, które są charakterystyczne dla różnych zaburzeń psychicznych, takich jak depresja, zaburzenia lękowe czy zaburzenia osobowości.

Identyfikacja i modyfikacja nieprawidłowych schematów skojarzonych jest jednym z kluczowych celów w procesie terapeutycznym. Lekarze i terapeuci pracują nad tym, aby pomóc pacjentom rozpoznać automatyczne, często dysfunkcyjne schematy myślowe i zastąpić je bardziej adaptacyjnymi wzorcami, co może prowadzić do poprawy stanu psychicznego i funkcjonowania społecznego.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Oxaliplatinum Accord 5 mg/ml

Oxaliplatinum Accord (oksaliplatyna) to lek przeciwnowotworowy w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 5 mg/ml, dostępny w fiolkach zawierających 50 mg, 100 mg lub 200 mg substancji czynnej. Preparat stosowany jest wyłącznie w skojarzeniu z 5-fluorouracylem (5-FU) oraz kwasem folinowym (FA) w leczeniu raka jelita grubego. Wskazania obejmują leczenie uzupełniające raka okrężnicy stopnia III (Duke C) po całkowitej resekcji guza pierwotnego oraz terapię zaawansowanego raka odbytnicy i okrężnicy z przerzutami. Roztwór jest klarowny, bezbarwny, o pH 3,5–6,5 i osmolarności 125–175 mOsm/l, co jest istotne dla bezpieczeństwa podania dożylnego.
5-fluorouracyl, chemioterapia przeciwnowotworowa, działanie niepożądane, funkcja nerek, funkcja wątroby, koncentrat do sporządzania roztworu, kwas folinowy, leczenie adjuwantowe, leczenie uzupełniające, lek przeciwnowotworowy, neurotoksyczność, oksaliplatyna, potwierdzenie histopatologiczne, rak jelita grubego, rak odbytnicy, rak okrężnicy, rak z przerzutami, reakcja nadwrażliwości, resekcja guza pierwotnego, roztwór glukozy, schemat skojarzony, terapia pooperacyjna, terapia skojarzona, układ krwiotwórczy, wskazanie onkologiczne
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lenalidomide Teva 25 mg

Leczenie lenalidomidem (Lenalidomide Teva) wymaga ścisłego nadzoru lekarza doświadczonego w terapii przeciwnowotworowej, z dostosowaniem dawkowania na podstawie monitorowania klinicznego i wyników badań laboratoryjnych. Początkowa dawka lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 cykli 28-dniowych, a deksametazonu 40 mg w dniach 1, 8, 15 i 22. W przypadku neutropenii lub trombocytopenii stopnia 3. lub 4., a także innych toksyczności tego stopnia, konieczne jest zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia. Leczenie nie może być rozpoczęte, jeśli ANC jest < 1,0 × 10⁹/l lub liczba płytek < 50 × 10⁹/l. W przypadku spadku płytek < 25 × 10⁹/l lub ANC < 0,5 × 10⁹/l leczenie lenalidomidem należy przerwać do końca cyklu, a po poprawie wznowić z obniżoną dawką. W razie neutropenii można rozważyć stosowanie G-CSF.
bortezomib, czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, czynnik wzrostu, deksametazon, dysfagia, lenalidomid, liczba bezwzględna neutrofili, neutropenia, progresja choroby, schemat skojarzony, szpiczak mnogi, szpik kostny, toksyczność hematologiczna, toksyczność leku, toksyczność ograniczająca dawkę, trombocytopenia, wstrzyknięcie podskórne
Leksykon substancji czynnych
Fludarabina – Wskazania do stosowania

Fludarabina w postaci fosforanu (Fludarabini phosphas) jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym głównie w leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej typu B-komórkowego (CLL). Dostępna jest w formie tabletek powlekanych zawierających 10 mg substancji czynnej oraz w postaci parenteralnej. Wskazania obejmują zarówno terapię początkową u pacjentów nowo zdiagnozowanych, jak i leczenie opornej lub nawrotowej postaci CLL, szczególnie po niepowodzeniu standardowego leczenia alkilującego lub w przypadku progresji choroby podczas lub po takim leczeniu. Fludarabina może być stosowana w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi, a kwalifikacja do terapii powinna uwzględniać stan kliniczny, wiek, choroby współistniejące oraz wcześniejsze leczenie pacjenta.
chemioterapia przeciwnowotworowa, choroby współistniejące, fludarabina, forma parenteralna, fosforan fludarabiny, leczenie początkowe, lek alkilujący, monoterapia, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, progresja choroby, schemat skojarzony, substancja przeciwnowotworowa, tabletka powlekana, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon substancji czynnych
Karboplatyna – Wskazania do stosowania

Karboplatyna jest cytostatykiem z grupy związków platyny, wykazującym działanie przeciwnowotworowe poprzez tworzenie wiązań krzyżowych w DNA, co prowadzi do zahamowania syntezy DNA i apoptozy komórek nowotworowych. Wskazania do stosowania obejmują zaawansowany rak jajnika pochodzenia nabłonkowego oraz drobnokomórkowy rak płuca (SCLC). W raku jajnika karboplatyna jest stosowana zarówno w leczeniu pierwszego rzutu (monoterapia lub schematy skojarzone, np. z paklitakselem), jak i drugiego rzutu po niepowodzeniu wcześniejszych terapii, w tym zawierających cisplatynę. W SCLC karboplatyna najczęściej podawana jest w skojarzeniu z etopozydem, stanowiąc podstawowy protokół terapeutyczny, szczególnie u pacjentów z przeciwwskazaniami do cisplatyny. Dawkowanie i schemat leczenia dostosowuje się indywidualnie, uwzględniając stan pacjenta, stadium choroby oraz wcześniejsze leczenie.
badanie histopatologiczne, choroba zaawansowana, cytostatyk, czynność nerek, czynność szpiku kostnego, drobnokomórkowy rak płuca, działanie niepożądane, działanie przeciwnowotworowe, działanie synergistyczne, klirens kreatyniny, leczenie drugiego rzutu, leczenie pierwszego rzutu, mielosupresja, morfologia krwi, nefrotoksyczność, proliferacja komórek, przerzuty, rak jajnika nabłonkowy, schemat skojarzony, SCLC, skala ECOG, śmierć komórki nowotworowej, synteza DNA, wiązania krzyżowe DNA
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Vortemyel 3,5 mg

Vortemyel (bortezomib) w dawce 3,5 mg, dostępny jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, jest kluczowym inhibitorem proteasomu stosowanym w leczeniu szpiczaka mnogiego oraz chłoniaka z komórek płaszcza (MCL). Po rekonstytucji stężenie bortezomibu wynosi 2,5 mg/ml dla podskórnych i 1 mg/ml dla dożylnych roztworów. W terapii szpiczaka mnogiego lek może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z pegylowaną liposomalną doksorubicyną lub deksametazonem u pacjentów z progresją choroby, a także w połączeniu z melfalanem i prednizonem u pacjentów niekwalifikujących się do intensywnej chemioterapii wysokodawkowej. U chorych kwalifikujących się do przeszczepienia hematopoetycznych komórek macierzystych, bortezomib jest częścią terapii indukującej w skojarzeniu z deksametazonem, z lub bez talidomidu. W chłoniaku z komórek płaszcza stosuje się go w schemacie VR-CAP (bortezomib, rytuksymab, cyklofosfamid, doksorubicyna, prednizon) u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepienia.
bortezomib, chemioterapia wysokodawkowa, chłoniak z komórek płaszcza, cyklofosfamid, deksametazon, deksametazon i talidomid, doksorubicyna, ester mannitolu i kwasu boronowego, inhibitor proteasomu, melfalan i prednizon, monoterapia, nawrotowy szpiczak mnogi, neuropatia, pegylowana liposomalna doksorubicyna, prednizon, proszek do sporządzania roztworu, przeszczepienie hematopoetycznych komórek macierzystych, rytuksymab, schemat skojarzony, schemat VR-CAP, szpiczak mnogi, terapia indukująca
Leksykon substancji czynnych
Kapecytabina – Wskazania do stosowania

Kapecytabina, dostępna w formie tabletek powlekanych o dawkach 150 mg i 500 mg, jest antymetabolitem stosowanym w leczeniu różnych nowotworów, zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej. Wskazania obejmują leczenie uzupełniające raka okrężnicy w stadium III (stadium C wg Dukesa), terapię systemową zaawansowanego raka jelita grubego i odbytnicy z przerzutami oraz leczenie pierwszego rzutu zaawansowanego raka żołądka w skojarzeniu z pochodnymi platyny. W onkologii piersi kapecytabina jest stosowana w skojarzeniu z docetakselem u pacjentek po niepowodzeniu leczenia cytotoksycznego zawierającego antracykliny oraz jako monoterapia u chorych po niepowodzeniu taksanów i antracyklin lub gdy antracykliny są przeciwwskazane.
antracyklina, docetaksel, kapecytabina, klasyfikacja Dukesa, leczenie cytotoksyczne, leczenie pierwszego rzutu, leczenie systemowe, leczenie uzupełniające, miejscowo zaawansowany rak piersi, monoterapia, pochodna platyny, rak jelita grubego z przerzutami, rak okrężnicy, rak piersi z przerzutami, rozsiany rak piersi, schemat skojarzony, tabletka powlekana, taksany, terapia adjuwantowa, zaawansowany rak żołądka
Leksykon leków
Interakcje leku – Alkeran 2 mg

Melfalan, jako lek alkilujący o działaniu mielosupresyjnym, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Szczepionki zawierające żywe drobnoustroje są przeciwwskazane ze względu na ryzyko rozwoju choroby poszczepiennej u pacjentów z obniżoną odpornością. W populacji pediatrycznej szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie melfalanu w dużych dawkach dożylnych z kwasem nalidyksowym, co może prowadzić do krwotocznego zapalenia jelit i zgonów. W przypadku terapii skojarzonej z busulfanem zaleca się zachowanie co najmniej 24-godzinnego odstępu między podaniem busulfanu a melfalanu, aby zminimalizować ryzyko toksyczności. Ponadto, połączenie melfalanu z cyklosporyną zwiększa ryzyko nefrotoksyczności, co wymaga ścisłego monitorowania funkcji nerek i dostosowania dawkowania. Spożywanie alkoholu podczas terapii melfalanem jest niewskazane ze względu na potencjalne nasilenie hepatotoksyczności, objawów niepożądanych oraz ryzyko ciężkiej pancytopenii i odwodnienia.
busulfan, choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi, cyklosporyna, działanie hematotoksyczne, działanie immunosupresyjne, działanie mielosupresyjne, GVHD, hepatotoksyczność, interakcja farmakokinetyczna, krwotoczne zapalenie jelit, kwas nalidyksowy, lek alkilujący, lek cytostatyczny, melfalan, morfologia krwi, nefrotoksyczność, pancytopenia, przeszczep szpiku kostnego, schemat skojarzony, szczepionka żywa, zaburzenie czynności nerek
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Trabectedin EVER PHARMA 1 mg

Trabectedin EVER PHARMA, dostępny w dawkach 0,25 mg i 1 mg jako proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, jest wskazany w leczeniu zaawansowanego mięsaka tkanek miękkich u dorosłych pacjentów, szczególnie po niepowodzeniu terapii antracyklinami i ifosfamidem lub w przypadku przeciwwskazań do tych leków. Najlepiej udokumentowaną skuteczność wykazuje w tłuszczakomięsaku (liposarcoma) oraz mięsakach gładkokomórkowych (leiomyosarcoma). W innych podtypach mięsaków stosowanie trabektedyny wymaga ostrożnej oceny ze względu na ograniczone dane kliniczne. Ponadto, lek jest stosowany w nawrotowym raku jajnika wrażliwym na platynę, wyłącznie w skojarzeniu z pegylowaną liposomalną doksorubicyną (PLD), pod warunkiem potwierdzenia wrażliwości nowotworu na związki platyny.
bolus dożylny, koncentrat do infuzji, lek cytotoksyczny, mięsak gładkokomórkowy, mięsak tkanek miękkich, nawrotowy rak jajnika, niepowodzenie terapii, pegylowana liposomalna doksorubicyna, schemat skojarzony, terapia skojarzona, tłuszczakomięsak, trabektedyna, wlew dożylny, wrażliwość na platynę, zaawansowany mięsak tkanek miękkich
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Calcium folinate Kalceks 10 mg/ml

Calcium folinate Kalceks (10 mg/ml), zawierający wapnia folinian uwodniony odpowiadający 10 mg kwasu folinowego na 1 ml roztworu, wymaga szczegółowej oceny w kontekście stosowania u kobiet w ciąży, karmiących oraz wpływu na płodność. Brak jest odpowiednich, dobrze kontrolowanych badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania folinianu wapnia w ciąży, jednak dotychczas nie wykazano działania teratogennego. Wskazane jest stosowanie folinianu wapnia w terapii skojarzonej z metotreksatem w celu redukcji jego toksyczności, natomiast 5-fluorouracyl jest przeciwwskazany w ciąży, także w połączeniu z folinianem wapnia. Badania na zwierzętach dotyczące wpływu na reprodukcję są niewystarczające, co należy uwzględnić w decyzjach terapeutycznych.
5-fluorouracyl, antagonista kwasu foliowego, Calcium folinate Kalceks, folinian wapnia, folinian wapnia uwodniony, karmienie piersią, kwas folinowy, leczenie skojarzone, metabolizm kwasu foliowego, metotreksat, schemat skojarzony, terapia skojarzona, toksyczność metotreksatu, wskazanie terapeutyczne
Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lenalidomide Ranbaxy 5 mg

Lenalidomid wykazuje niewielki do umiarkowanego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co wynika z występowania działań niepożądanych wpływających na sprawność psychomotoryczną. Najczęściej zgłaszanymi objawami są zmęczenie (występujące u 43,9% pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem z deksametazonem), zawroty głowy, senność, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego oraz niewyraźne widzenie. Częstość występowania zmęczenia różni się w zależności od populacji: 22,8% u pacjentów po autologicznym przeszczepie szpiku (ASCT), 21,0% u chorych na chłoniaka z komórek płaszcza oraz 18,1% u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi. Objawy te mogą istotnie upośledzać zdolności niezbędne do bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, dlatego zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas wykonywania czynności wymagających koncentracji i sprawności psychomotorycznej.
ASCT, chłoniak z komórek płaszcza, choroba neurologiczna, choroba współistniejąca, dawkowanie lenalidomidu, deksametazon, działanie ośrodkowe, leczenie podtrzymujące, lenalidomid, niewyraźne widzenie, objaw niepożądany, profil bezpieczeństwa leku, schemat skojarzony, senność, sprawność psychomotoryczna, szpiczak mnogi, zaburzenie narządu wzroku, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zdolność psychomotoryczna, zespół mielodysplastyczny, zmęczenie
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bortezomib Eugia 3,5 mg

Bortezomib Eugia w dawce 3,5 mg w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z progresją szpiczaka mnogiego po co najmniej jednym wcześniejszym programie leczenia, zarówno u osób po przeszczepieniu hematopoetycznych komórek macierzystych, jak i tych niekwalifikujących się do transplantacji. Lek może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z pegylowaną liposomalną doksorubicyną bądź deksametazonem, a wybór schematu zależy od stanu klinicznego pacjenta, odpowiedzi na wcześniejsze leczenie oraz chorób współistniejących. W terapii nowo zdiagnozowanego szpiczaka mnogiego bortezomib stosuje się u pacjentów niekwalifikujących się do wysokodawkowej chemioterapii z przeszczepieniem w połączeniu z melfalanem i prednizonem, natomiast u kwalifikujących się do transplantacji w schemacie indukcyjnym z deksametazonem, z opcją dodania talidomidu. Ponadto, lek jest stosowany w leczeniu wcześniej nieleczonego chłoniaka z komórek płaszcza u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepienia, w skojarzeniu z rytuksymabem, cyklofosfamidem, doksorubicyną i prednizonem (schemat R-CAP z bortezomibem).
bortezomib, chemioterapia dużymi dawkami cytostatyków, chłoniak nieziarniczy, chłoniak z komórek płaszcza, cyklofosfamid, deksametazon, doksorubicyna, ester kwasu boronowego, leczenie indukcyjne, melfalan, monoterapia, neuropatia obwodowa, nowo zdiagnozowany szpiczak mnogi, pegylowana liposomalna doksorubicyna, prednizon, progresja szpiczaka mnogiego, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, przeszczepienie hematopoetycznych komórek macierzystych, rytuksymab, schemat skojarzony, talidomid, terapia indukcyjna
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Capecitabine LEK-AM 500 mg

Capecitabine LEK-AM, zawierający 500 mg kapecytabiny, jest fluoropirymidynowym lekiem przeciwnowotworowym stosowanym w leczeniu różnych nowotworów. Wskazania obejmują leczenie adjuwantowe raka okrężnicy w stadium III (TNM) po resekcji chirurgicznej, terapię chorych z przerzutowym rakiem jelita grubego i odbytnicy zarówno w monoterapii, jak i w schematach skojarzonych. Lek jest również stosowany w pierwszym rzucie zaawansowanego raka żołądka w połączeniu z pochodnymi platyny (cisplatyna, oksaliplatyna), co zwiększa skuteczność terapii. W raku piersi kapecytabina jest wskazana w skojarzeniu z docetakselem u pacjentek z miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym nowotworem po niepowodzeniu leczenia antracyklinami, a także w monoterapii u pacjentek po niepowodzeniu taksanów lub z przeciwwskazaniami do dalszego stosowania antracyklin.
antracyklina, cisplatyna, docetaksel, doksorubicyna, działanie niepożądane, epirubicyna, fluoropirymidyna, kapecytabina, klasyfikacja Dukesa, klasyfikacja TNM, leczenie adjuwantowe, leczenie cytotoksyczne, leczenie skojarzone, lek przeciwnowotworowy, miejscowo zaawansowany rak piersi, monoterapia, oksaliplatyna, paklitaksel, pochodna platyny, profil toksyczności, rak jelita grubego z przerzutami, rak okrężnicy, rak piersi, rak piersi z przerzutami, rozsiany rak piersi, schemat skojarzony, skala ECOG, skala Karnofsky’ego, skumulowana dawka, taksan, zaawansowany rak żołądka
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bortezomib medac 1 mg

Bortezomib medac, dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań (1 mg bortezomibu/ml po rozpuszczeniu), jest wskazany w leczeniu szpiczaka mnogiego oraz chłoniaka z komórek płaszcza. W terapii szpiczaka mnogiego stosuje się go zarówno u pacjentów z progresją choroby po wcześniejszym leczeniu (monoterapia lub w skojarzeniu z pegylowaną liposomalną doksorubicyną i deksametazonem), jak i u chorych wcześniej nieleczonych, którzy nie kwalifikują się do wysokodawkowej chemioterapii z przeszczepieniem (w schemacie VMP: bortezomib, melfalan, prednizon). U pacjentów kwalifikujących się do intensywnej terapii z przeszczepieniem stosuje się bortezomib w terapii indukcyjnej w połączeniu z deksametazonem lub deksametazonem i talidomidem (schemat VTD). W chłoniaku z komórek płaszcza bortezomib jest elementem schematu VR-CAP (rytuksymab, cyklofosfamid, doksorubicyna, prednizon), stosowanego u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepienia.
bortezomib, chłoniak z komórek płaszcza, cyklofosfamid, deksametazon, doksorubicyna, fiolka, hipotonia, immunosupresja, kardiotoksyczność, melfalan, mielosupresja, monoterapia, pegylowana liposomalna doksorubicyna, polineuropatia obwodowa, prednizon, przeszczepienie hematopoetycznych komórek macierzystych, rytuksymab, schemat skojarzony, schemat VMP, schemat VR-CAP, szpiczak mnogi, talidomid, terapia indukcyjna
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bortezomib Glenmark 1 mg

Podczas kwalifikacji pacjenta do terapii bortezomibem, kluczowe jest wykluczenie przeciwwskazań, które uniemożliwiają zastosowanie leku. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na bortezomib lub substancje pomocnicze oraz obecność ostrej rozlanej naciekowej choroby płuc i osierdzia, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i pogorszenia stanu klinicznego. Przed rozpoczęciem terapii należy dokładnie zebrać wywiad alergologiczny oraz ocenić funkcje układu oddechowego i sercowo-naczyniowego. Preparat Bortezomib Glenmark dostępny jest w postaci proszku zawierającego 1 mg substancji czynnej, rozpuszczanego do roztworu o stężeniu 1 mg/ml do podania dożylnego.
bortezomib, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, monitorowanie pacjenta, naciekowa choroba płuc, nadwrażliwość, osierdzie, ostra rozlana naciekowa choroba płuc, schemat skojarzony, stan kliniczny, substancja czynna, terapia skojarzona, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wywiad alergologiczny
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Oxaliplatin Kabi 5 mg/ml

Oxaliplatin Kabi, dostępny jako koncentrat 5 mg/ml do sporządzania roztworu do infuzji, jest stosowany u dorosłych pacjentów w leczeniu uzupełniającym oraz zaawansowanym raku okrężnicy i odbytu. Standardowa dawka wynosi 85 mg/m² powierzchni ciała, podawana dożylnie co 2 tygodnie przez 12 cykli (6 miesięcy) w leczeniu uzupełniającym, lub do progresji choroby bądź toksyczności w terapii zaawansowanej. Preparat należy rozcieńczyć w 250-500 ml 5% roztworu glukozy, uzyskując stężenie 0,2-0,7 mg/ml, a infuzja powinna trwać od 2 do 6 godzin. Oksaliplatyna musi być podawana przed 5-fluorouracylem, który może być podawany zarówno w bolusie, jak i w ciągłej infuzji. W przypadku wynaczynienia infuzję należy natychmiast przerwać. Nie jest wymagane nadmierne nawodnienie pacjenta podczas podawania leku.
5-fluorouracyl, ciągła infuzja dożylna, ciężkie zaburzenie czynności nerek, działanie niepożądane, guz lity, infuzja dożylna, koncentrat do sporządzania roztworu, leczenie uzupełniające, niewydolność wątroby, objaw toksyczności, oksaliplatyna, pochodna fluoropirymidynowa, progresja choroby, rak okrężnicy i odbytu, roztwór glukozy, schemat skojarzony, wynaczynienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bortezomib Krka 1 mg

Produkt leczniczy Bortezomib Krka (1 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną bortezomib (ester kwasu boronowego z mannitolem), boron oraz na którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Stosowanie leku u takich pacjentów może prowadzić do reakcji alergicznych zagrażających życiu. Kolejnym bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ostra rozlana naciekowa choroba płuc i osierdzia, ze względu na ryzyko nasilenia zmian i powikłań, w tym niewydolności oddechowej. Przed rozpoczęciem terapii należy również uwzględnić przeciwwskazania innych leków stosowanych w schematach skojarzonych.
boron, bortezomib, Bortezomib Krka, ester kwasu boronowego, kwas boronowy, mannitol, naciekowa choroba płuc, nadwrażliwość, niewydolność oddechowa, osierdzie, proszek do sporządzania roztworu, reakcja alergiczna, schemat skojarzony, substancja czynna, substancja pomocnicza, terapia skojarzona, układ oddechowy, wstrzyknięcie dożylne