nawrotowy szpiczak mnogi

Nawrotowy szpiczak mnogi (relapsed multiple myeloma) odnosi się do sytuacji klinicznej, w której po początkowej odpowiedzi na leczenie dochodzi do ponownego pojawienia się objawów choroby. Nawrót definiuje się jako progresję choroby występującą po co najmniej 60-dniowym okresie remisji.

Leczenie nawrotowego szpiczaka mnogiego stanowi wyzwanie terapeutyczne i zależy od wielu czynników, takich jak: czas trwania odpowiedzi na poprzednie leczenie, stan ogólny pacjenta, choroby współistniejące oraz toksyczność wcześniejszych terapii. W przypadku nawrotu zaleca się zmianę schematu leczenia, wprowadzając leki z innych grup terapeutycznych.

Współczesne opcje terapeutyczne w nawrotowym szpiczaku mnogim obejmują inhibitory proteasomu (bortezomib, karfilzomib, iksazomib), leki immunomodulujące (lenalidomid, pomalidomid), przeciwciała monoklonalne (daratumumab, elotuzumab, isatuximab), inhibitory HDAC (panobinostat) oraz terapie CAR-T. Coraz większe znaczenie mają schematy trójlekowe, które wykazują wyższą skuteczność niż terapie dwulekowe.

Oporność na leki jest istotnym problemem w nawrotowym szpiczaku mnogim. Gdy choroba nie odpowiada na standardowe terapie, pacjenci mogą kwalifikować się do badań klinicznych z zastosowaniem nowych cząsteczek, takich jak inhibitory eksportu jądrowego, terapie celowane przeciwko BCMA czy bispecyficzne przeciwciała.

Stratyfikacja ryzyka w nawrotowym szpiczaku mnogim ma kluczowe znaczenie dla wyboru optymalnej strategii terapeutycznej. Pacjenci z wysokim ryzykiem cytogenetycznym (np. delecja 17p, translokacja t(4;14), t(14;16)) wymagają bardziej intensywnego podejścia terapeutycznego i często rozważa się u nich kombinacje zawierające inhibitory proteasomu i leki immunomodulujące.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Kleder 15 mg

Lenalidomid (Kleder) jest wskazany w leczeniu nowotworów hematologicznych, przede wszystkim w szpiczaku mnogim, gdzie stosowany jest jako leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych, w terapii pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu (w skojarzeniu z deksametazonem, bortezomibem i deksametazonem lub melfalanem i prednizonem) oraz w nawrotowym/opornym szpiczaku mnogim w połączeniu z deksametazonem. W zespołach mielodysplastycznych z izolowaną delecją 5q lenalidomid stosuje się w monoterapii u pacjentów z anemią zależną od przetoczeń, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem choroby oraz gdy inne metody leczenia są nieskuteczne lub niewskazane. W chłoniaku z komórek płaszcza lek jest stosowany w monoterapii u pacjentów z nawrotową lub oporną chorobą, natomiast w chłoniaku grudkowym (stopnia l-3a) w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów wcześniej leczonych. Dostępne dawki kapsułek Kleder to 5 mg (zawartość laktozy 107 mg), 10 mg (214 mg laktozy), 15 mg (120 mg laktozy), 20 mg (160 mg laktozy) oraz 25 mg (200 mg laktozy), co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta.
anemia zależna od przetoczeń, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, działanie teratogenne, funkcja wątroby, izolowana delecja 5q, kapsułki twarde, leczenie pierwszej linii, lek immunomodulujący, lek przeciwnowotworowy, lenalidomid, melfalan, morfologia krwi, nawrotowy szpiczak mnogi, niedobór laktazy, nieprawidłowość cytogenetyczna, nietolerancja galaktozy, parametry hematologiczne, prednizon, przeciwciało anty-CD20, rytuksymab, szpiczak mnogi, terapia skojarzona, zespół mielodysplastyczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bortezomib MSN 3,5 mg

Bortezomib MSN, dostępny w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań (3,5 mg bortezomibu), jest stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego oraz chłoniaka z komórek płaszcza. Po rozpuszczeniu uzyskuje stężenie 2,5 mg/ml przy podaniu podskórnym oraz 1 mg/ml przy podaniu dożylnym. W terapii nawrotowego szpiczaka mnogiego lek może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z pegylowaną liposomalną doksorubicyną bądź deksametazonem u pacjentów po co najmniej jednej linii leczenia. W pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do intensywnej chemioterapii bortezomib łączy się z melfalanem i prednizonem. W indukcji przed przeszczepieniem hematopoetycznych komórek macierzystych stosuje się go w kombinacji z deksametazonem, z opcją dodania talidomidu. W chłoniaku z komórek płaszcza bortezomib podaje się w schemacie z rytuksymabem, cyklofosfamidem, doksorubicyną i prednizonem u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepienia.
bortezomib, chemioterapia wysokodawkowa, chłoniak z komórek płaszcza, cyklofosfamid, deksametazon, doksorubicyna, melfalan i prednizon, nawrotowy szpiczak mnogi, oporny szpiczak mnogi, pegylowana liposomalna doksorubicyna, prednizon, przeszczepienie hematopoetycznych komórek macierzystych, rytuksymab, szpiczak mnogi, talidomid, terapia indukcyjna, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie podskórne
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Pharmascience 25 mg

Lenalidomid, lek immunosupresyjny z kodem ATC L04AX04, wykazuje wielokierunkowe działanie farmakodynamiczne, obejmujące interakcję z białkiem cereblon, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach hematopoetycznych. Mechanizm ten skutkuje cytotoksycznością wobec komórek nowotworowych, zwłaszcza w szpiczaku mnogim, chłoniaku grudkowym oraz w zespołach mielodysplastycznych z delecją 5q. Lenalidomid wzmacnia odpowiedź immunologiczną poprzez aktywację i zwiększenie liczebności komórek T, NK i NKT, a także wykazuje działanie antyangiogenne, hamując migrację i adhezję komórek śródbłonka oraz formowanie mikronaczyń. Dodatkowo, lek wykazuje aktywność proerytropoetyczną, zwiększając produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki CD34+, oraz działanie przeciwzapalne poprzez hamowanie produkcji TNF-α i IL-6. W terapii skojarzonej z rytuksymabem lenalidomid potęguje cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC) wobec komórek chłoniaka grudkowego, co zwiększa skuteczność leczenia chłoniaków nieziarniczych.
aberracja chromosomowa, aktywność przeciwnowotworowa, angiogeneza, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, białko DDB1, cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy, cytokina prozapalna, cytotoksyczność zależna od przeciwciał, czynnik martwicy nowotworów alfa, delecja chromosomu 5, działanie antyangiogenne, działanie przeciwzapalne, hemoglobina płodowa, indolentny chłoniak nieziarniczy, indukcja apoptozy, interleukina-6, komórka hematopoetyczna, komórka macierzysta hematopoetyczna, komórka NK, komórka śródbłonka, komórki NKT, lek immunosupresyjny, ligaza E3, mikrośrodowisko nowotworowe, nawrotowy szpiczak mnogi, nowo rozpoznany szpiczak mnogi, nowotwór hematologiczny, przeżycie bez progresji, przeżywalność ogólna, rytuksymab, szpiczak mnogi, terapia podtrzymująca, ubikwitynacja, wskazanie hematoonkologiczne, zespół mielodysplastyczny
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lenalidomide Ranbaxy 15 mg

Lenalidomid Ranbaxy jest wskazany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych (MDS), chłoniaka z komórek płaszcza (MCL) oraz chłoniaka grudkowego (FL). W szpiczaku mnogim stosuje się go jako leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych, w terapii pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu (w skojarzeniu z deksametazonem, bortezomibem i deksametazonem lub melfalanem i prednizonem) oraz w leczeniu nawrotowym/opornym w połączeniu z deksametazonem. W MDS lenalidomid jest stosowany w monoterapii u pacjentów z anemią zależną od transfuzji, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem według IPSS oraz izolowaną delecją 5q, poprawiając erytropoezę i zmniejszając zapotrzebowanie na transfuzje. W MCL lek jest wskazany w monoterapii u pacjentów z nawrotem lub opornością na standardowe schematy chemioterapii. W chłoniaku grudkowym stosuje się lenalidomid w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów z uprzednio leczonym FL stopnia 1-3a, co wykazuje synergistyczne działanie immunoterapeutyczne.
anemia zależna od przetoczeń, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, delecja 5q, hematologia onkologiczna, immunoterapia, laktoza jednowodna, leczenie pierwszej linii, leczenie podtrzymujące, lenalidomid, melfalan, Międzynarodowy System Prognostyczny, monoterapia, nawrotowy szpiczak mnogi, niewydolność nerek, prednizon, rytuksymab, szpiczak mnogi, transfuzja koncentratu krwinek czerwonych, zespół mielodysplastyczny
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lenalidomide Gedeon Richter 2,5 mg

Lenalidomid (Lenalidomide Gedeon Richter) jest lekiem o szerokim spektrum zastosowań w hematoonkologii, dostępnym w kapsułkach twardych o dawkach od 2,5 mg do 25 mg. Główne wskazania obejmują leczenie szpiczaka mnogiego w różnych stadiach: jako monoterapia w leczeniu podtrzymującym po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych, w terapii pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu (w skojarzeniu z deksametazonem, bortezomibem i deksametazonem lub melfalanem i prednizonem) oraz w leczeniu nawrotowego lub opornego szpiczaka mnogiego w połączeniu z deksametazonem. Ponadto lenalidomid jest stosowany w monoterapii u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi (MDS) z izolowaną delecją 5q i niskim lub pośrednim-1 ryzykiem według IPSS, a także w leczeniu chłoniaka z komórek płaszcza (MCL) w nawrotowych i opornych przypadkach oraz w skojarzeniu z rytuksymabem w chłoniaku grudkowym (FL) stopnia 1-3a u pacjentów uprzednio leczonych.
anemia zależna od przetoczeń, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, delecja 5q, hematoonkologia, izolowana delecja 5q, kapsułka twarda, leczenie podtrzymujące, lenalidomid, melfalan i prednizon, Międzynarodowy System Prognostyczny, nawrotowy szpiczak mnogi, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, przeciwciało anty-CD20, rytuksymab, szpiczak mnogi, terapia skojarzona, wskazanie do stosowania, zespół mielodysplastyczny
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Polalid 20 mg

Lenalidomid (Polalid) jest lekiem immunomodulującym stosowanym w leczeniu hematoonkologicznym, w tym szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych (MDS) oraz chłoniaka grudkowego (FL). W terapii szpiczaka mnogiego lenalidomid znajduje zastosowanie jako leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT), w terapii indukcyjnej pierwszej linii (w monoterapii lub w skojarzeniu z deksametazonem, bortezomibem i melfalanem) oraz w leczeniu nawrotowym/opornym w połączeniu z deksametazonem. W MDS lek jest wskazany u pacjentów z anemią zależną od przetoczeń, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem według IPSS oraz izolowaną delecją 5q, wykazując skuteczność w uniezależnieniu od transfuzji. W chłoniaku grudkowym lenalidomid stosuje się w skojarzeniu z rytuksymabem (schemat R²) u pacjentów z nawrotem lub opornością na wcześniejsze leczenie.
anemia zależna od przetoczeń, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, deksametazon, izolowana delecja 5q, leczenie podtrzymujące, lek immunomodulujący, lenalidomid, melfalan, Międzynarodowy System Prognostyczny, morfologia krwi, nawrotowy chłoniak, nawrotowy szpiczak mnogi, nieprawidłowość cytogenetyczna, nowotwór układu krwiotwórczego, prednizon, przeciwciało monoklonalne anty-CD20, przetoczenie koncentratu krwinek czerwonych, rytuksymab, szpiczak mnogi, terapia indukcyjna, zespół 5q-, zespół mielodysplastyczny
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lenalidomide Pharmascience 5 mg

Lenalidomide Pharmascience, dostępny w kapsułkach o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, jest stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych (MDS) oraz chłoniaka grudkowego (FL). W szpiczaku mnogim lek może być podawany jako monoterapia podtrzymująca po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych, w terapii skojarzonej z deksametazonem, bortezomibem lub melfalanem u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu, a także w leczeniu nawrotowym lub opornym w połączeniu z deksametazonem. W MDS lenalidomid jest wskazany u dorosłych z anemią zależną od przetoczeń, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem wg IPSS oraz izolowaną delecją 5q, gdy inne metody leczenia są niewystarczające. W chłoniaku grudkowym stosuje się go w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów z nawrotem lub opornością na wcześniejsze terapie, w stopniach 1-3a wg WHO.
anemia zależna od przetoczeń, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, deksametazon, delecja 5q, działanie immunomodulacyjne, lenalidomid, melfalan, mielosupresja, morfologia krwi, nawrotowy szpiczak mnogi, nieleczony szpiczak mnogi, prednizon, Program Zapobiegania Ciąży, rytuksymab, szpiczak mnogi, terapia skojarzona, teratogenność, twarda kapsułka, zespół 5q-, zespół mielodysplastyczny
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Pharmascience 20 mg

Lenalidomid, klasyfikowany pod kodem ATC L04AX04, wykazuje wielokierunkowy mechanizm działania obejmujący immunomodulację, działanie przeciwnowotworowe, antyangiogenne oraz proerytropoetyczne. Jego podstawowy mechanizm polega na wiązaniu z cereblonem, składnikiem kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach limfatycznych. W efekcie lenalidomid indukuje cytotoksyczność oraz wzmacnia odpowiedź immunologiczną, zwiększając aktywność i liczebność komórek T, NK i NKT. Lek wykazuje selektywne działanie przeciwnowotworowe, szczególnie w szpiczaku mnogim, chłoniaku grudkowym oraz w zespołach mielodysplastycznych z delecją 5q, gdzie intensyfikuje apoptozę nieprawidłowego klonu komórek. Dodatkowo lenalidomid hamuje angiogenezę, zwiększa produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki CD34+ oraz wykazuje działanie przeciwzapalne poprzez hamowanie cytokin prozapalnych, takich jak TNF-α i IL-6.
autologiczny przeszczep komórek macierzystych, cereblon, chłoniak grudkowy, cytotoksyczność komórkowa zależna od przeciwciał, czynniki transkrypcyjne, delecja chromosomu 5, działanie proerytropoetyczne, działanie przeciwzapalne, indolentny chłoniak nieziarniczy, komórki NK, komórki NKT, komórki T, leczenie podtrzymujące, nawrotowy szpiczak mnogi, nowo rozpoznany szpiczak mnogi, pierwszorzędowy punkt końcowy, przeżycie bez progresji, przeżywalność ogólna, szpiczak mnogi, właściwości antyangiogenne, zespół mielodysplastyczny
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Polalid 10 mg

Lenalidomid, substancja czynna leku Polalid, jest immunomodulatorem stosowanym w leczeniu szpiczaka mnogiego, wybranych zespołów mielodysplastycznych (MDS) oraz chłoniaka grudkowego (FL). W szpiczaku mnogim Polalid jest wykorzystywany jako terapia podtrzymująca po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych, w skojarzeniu z deksametazonem, bortezomibem lub melfalanem u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu oraz w leczeniu nawrotowym/opornym. W MDS z izolowaną delecją 5q, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem według IPSS i anemią transfuzjozależną, lenalidomid stosuje się w monoterapii, co pozwala na redukcję zależności od transfuzji. W chłoniaku grudkowym stopnia 1-3a Polalid podaje się w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów po wcześniejszym leczeniu, co zapewnia synergistyczne działanie przeciwnowotworowe. Produkt dostępny jest w kapsułkach o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, z różną zawartością laktozy, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją tego cukru.
anemia zależna od przetoczeń, antygen CD20, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, choroba współistniejąca, cytotoksyczność zależna od przeciwciał, czynnik stymulujący erytropoezę, deksametazon, delecja 5q, działanie immunomodulujące, erytropoeza, kapsułka twarda, leczenie pierwszej linii, leczenie podtrzymujące, lenalidomid, melfalan i prednizon, mikrośrodowisko guza, monoterapia, nawrotowy szpiczak mnogi, przeciwciało monoklonalne, rytuksymab, ryzyko cytogenetyczne, szpiczak mnogi, zespół mielodysplastyczny
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lenalidomide Grindeks 2,5 mg

Lenalidomide Grindeks, zawierający lenalidomid z chlorkiem amonowym, jest wskazany w leczeniu szpiczaka mnogiego oraz chłoniaka grudkowego stopnia l-3a. W terapii szpiczaka mnogiego stosuje się go jako monoterapię podtrzymującą po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych, w celu wydłużenia remisji, lub w skojarzeniu z deksametazonem, bortezomibem i deksametazonem, bądź melfalanem i prednizonem u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu. W nawrotowym lub opornym szpiczaku mnogim lenalidomid podaje się z deksametazonem po wcześniejszym leczeniu. W chłoniaku grudkowym lek stosowany jest w połączeniu z rytuksymabem, co zwiększa efektywność przeciwnowotworową. Dawkowanie jest precyzyjnie dostosowane do potrzeb pacjenta, dostępne w kapsułkach o zawartości od 2,5 mg do 25 mg, z różną ilością laktozy bezwodnej (od 20 mg do 197 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
antygen CD20, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, deksametazon, działanie immunomodulujące, działanie przeciwnowotworowe, laktoza bezwodna, lenalidomid, limfocyt B, melfalan, nawrót choroby, nawrotowy szpiczak mnogi, nietolerancja laktozy, pierwsza linia leczenia, prednizon, przeciwciało monoklonalne, przeszczep komórek macierzystych, remisja, rozpoznanie histopatologiczne, rytuksymab, substancja aktywna, szpiczak mnogi, terapia podtrzymująca, terapia skojarzona
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Adabonib 3,5 mg

Adabonib, zawierający bortezomib, jest wskazany w leczeniu szpiczaka mnogiego oraz chłoniaka z komórek płaszcza. W szpiczaku mnogim stosuje się go zarówno u pacjentów z nowo rozpoznaną chorobą, jak i w nawrocie lub oporności na wcześniejsze terapie. U chorych niekwalifikujących się do intensywnej chemioterapii wysokodawkowej z przeszczepieniem hematopoetycznych komórek macierzystych, Adabonib podaje się w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem (protokół VMP). U pacjentów kwalifikujących się do przeszczepienia stosuje się go w indukcji w schematach VD (z deksametazonem) lub VTD (z deksametazonem i talidomidem). W nawrotowym lub opornym szpiczaku mnogim Adabonib może być podawany w monoterapii lub w skojarzeniu z pegylowaną liposomalną doksorubicyną bądź deksametazonem. W chłoniaku z komórek płaszcza lek jest częścią schematu VR-CAP (rytuksymab, worynostat, cyklofosfamid, antracyklina, prednizon) u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepienia.
bortezomib, chemioterapia wysokodawkowa, chłoniak z komórek płaszcza, cyklofosfamid, deksametazon, doksorubicyna, indukcja leczenia, melfalan i prednizon, monoterapia, nawrotowy szpiczak mnogi, neuropatia obwodowa, nowotwór hematologiczny, pegylowana liposomalna doksorubicyna, podanie dożylne, podanie podskórne, prednizon, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, przeszczepienie hematopoetycznych komórek macierzystych, rytuksymab, szpiczak mnogi, talidomid, terapia skojarzona
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Vortemyel 3,5 mg

Vortemyel (bortezomib) w dawce 3,5 mg, dostępny jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, jest kluczowym inhibitorem proteasomu stosowanym w leczeniu szpiczaka mnogiego oraz chłoniaka z komórek płaszcza (MCL). Po rekonstytucji stężenie bortezomibu wynosi 2,5 mg/ml dla podskórnych i 1 mg/ml dla dożylnych roztworów. W terapii szpiczaka mnogiego lek może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z pegylowaną liposomalną doksorubicyną lub deksametazonem u pacjentów z progresją choroby, a także w połączeniu z melfalanem i prednizonem u pacjentów niekwalifikujących się do intensywnej chemioterapii wysokodawkowej. U chorych kwalifikujących się do przeszczepienia hematopoetycznych komórek macierzystych, bortezomib jest częścią terapii indukującej w skojarzeniu z deksametazonem, z lub bez talidomidu. W chłoniaku z komórek płaszcza stosuje się go w schemacie VR-CAP (bortezomib, rytuksymab, cyklofosfamid, doksorubicyna, prednizon) u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepienia.
bortezomib, chemioterapia wysokodawkowa, chłoniak z komórek płaszcza, cyklofosfamid, deksametazon, deksametazon i talidomid, doksorubicyna, ester mannitolu i kwasu boronowego, inhibitor proteasomu, melfalan i prednizon, monoterapia, nawrotowy szpiczak mnogi, neuropatia, pegylowana liposomalna doksorubicyna, prednizon, proszek do sporządzania roztworu, przeszczepienie hematopoetycznych komórek macierzystych, rytuksymab, schemat skojarzony, schemat VR-CAP, szpiczak mnogi, terapia indukująca
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lenalidomide Ranbaxy 7,5 mg

Lenalidomide Ranbaxy jest lekiem dostępnym w kapsułkach twardych o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, zawierającym lenalidomid jako substancję czynną oraz laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą. Wskazania obejmują leczenie szpiczaka mnogiego w różnych fazach: leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (monoterapia), leczenie pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu (w skojarzeniu z deksametazonem, bortezomibem i deksametazonem lub melfalanem i prednizonem) oraz leczenie nawrotowego lub opornego szpiczaka mnogiego w skojarzeniu z deksametazonem. Ponadto, lek jest stosowany w monoterapii u pacjentów z anemią zależną od przetoczeń w przebiegu zespołów mielodysplastycznych z izolowaną delecją 5q oraz w leczeniu chłoniaka z komórek płaszcza (MCL) w postaci nawracającej lub opornej. W chłoniaku grudkowym (FL) stopnia 1–3a lenalidomid jest stosowany w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów po wcześniejszym leczeniu.
anemia zależna od przetoczeń, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, delecja 5q, hematolog, laktoza jednowodna, leczenie pierwszej linii, leczenie podtrzymujące, lenalidomid, melfalan, morfologia krwi, nawrotowy szpiczak mnogi, nietolerancja laktozy, rytuksymab, szpiczak mnogi, szpik kostny, terapia przeciwnowotworowa, zespół mielodysplastyczny
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lenalidomide Medical Valley 15 mg

Lenalidomid w postaci kapsułek twardych jest stosowany w leczeniu różnych nowotworów hematologicznych, w tym szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych (MDS), chłoniaka z komórek płaszcza (MCL) oraz chłoniaka grudkowego (FL). W szpiczaku mnogim lenalidomid jest wykorzystywany jako leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (monoterapia), w terapii skojarzonej z deksametazonem, bortezomibem lub melfalanem u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu oraz w leczeniu nawrotowym/opornym w połączeniu z deksametazonem. W MDS z izolowaną delecją 5q, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem wg IPSS i anemią zależną od przetoczeń lenalidomid poprawia erytropoezę i może zmniejszyć potrzebę transfuzji. W chłoniaku z komórek płaszcza stosowany jest w monoterapii, natomiast w chłoniaku grudkowym łączy się go z rytuksymabem, co wykazuje synergistyczne działanie przeciwnowotworowe. Preparat dostępny jest w dawkach od 2,5 mg do 25 mg, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii.
anemia zależna od przetoczeń, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, delecja 5q, działanie przeciwnowotworowe, działanie teratogenne, erytropoeza, klirens kreatyniny, laktoza, melfalan, morfologia krwi, nawrotowy szpiczak mnogi, neutrofile, niedoczynność tarczycy, nieprawidłowość cytogenetyczna, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, płytki krwi, prednizon, profilaktyka przeciwzakrzepowa, Program Zapobiegania Ciąży, przeciwciało anty-CD20, reakcja skórna, rytuksymab, szpiczak mnogi, terapia skojarzona, zakrzepica żylna, zespół mielodysplastyczny
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lenalidomide Medical Valley 2,5 mg

Lenalidomide Medical Valley jest dostępny w kapsułkach twardych o dawkach od 2,5 mg do 25 mg i znajduje zastosowanie głównie w leczeniu nowotworów hematologicznych. W terapii szpiczaka mnogiego lek stosowany jest zarówno w monoterapii (leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych), jak i w terapii skojarzonej z deksametazonem, bortezomibem lub melfalanem i prednizonem, w zależności od stadium choroby i kwalifikacji pacjenta do przeszczepu. Ponadto, lenalidomid jest wskazany w monoterapii u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi o niskim lub pośrednim-1 ryzyku z izolowaną delecją 5q, szczególnie w przypadku anemii zależnej od przetoczeń, gdy inne metody leczenia są niewystarczające. W chłoniaku z komórek płaszcza lek stosuje się w monoterapii u pacjentów z nawrotem lub opornością na leczenie, natomiast w chłoniaku grudkowym (stopień 1-3a) w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów uprzednio leczonych.
anemia zależna od przetoczeń, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, delecja 5q, koncentrat krwinek czerwonych, laktoza, leczenie podtrzymujące, melfalan, nawrotowy szpiczak mnogi, nietolerancja laktozy, nowotwór hematologiczny, prednizon, przeciwciało anty-CD20, remisja, rytuksymab, szpiczak mnogi, terapia skojarzona, zespół mielodysplastyczny
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Polalid 5 mg

Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowy mechanizm działania obejmujący efekty przeciwnowotworowe, immunomodulacyjne, antyangiogenne oraz proerytropoetyczne. Jego podstawowy mechanizm polega na wiązaniu z białkiem cereblon, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach limfatycznych, skutkując cytotoksycznością i modulacją układu immunologicznego. Lenalidomid selektywnie hamuje proliferację i indukuje apoptozę komórek nowotworowych, w tym plazmatycznych w szpiczaku mnogim, komórek chłoniaka grudkowego oraz komórek z delecją 5q w zespołach mielodysplastycznych. Ponadto lek zwiększa aktywność cytotoksyczną komórek T, NK i NKT oraz wzmacnia ADCC, szczególnie w terapii skojarzonej z rytuksymabem. Dodatkowo wykazuje działanie antyangiogenne, proerytropoetyczne (zwiększając produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki CD34+) oraz przeciwzapalne poprzez hamowanie TNF-α i IL-6.
aberracja chromosomowa, adhezja komórek śródbłonka, ASCT, białka Aiolos i Ikaros, cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy indolentny, choroba hematologiczna, cytokina prozapalna, cytotoksyczność, cytotoksyczność zależna od przeciwciał, delecja 5q, działanie antyangiogenne, działanie immunomodulacyjne, działanie immunosupresyjne, działanie proerytropoetyczne, działanie przeciwnowotworowe, hemoglobina płodowa, interleukina-6, komórka hematopoetyczna, komórka macierzysta CD34+, komórka NK, komórka NKT, komórka nowotworowa, komórka T, leczenie podtrzymujące, lenalidomid, ligaza E3, migracja komórek śródbłonka, nawrotowy szpiczak mnogi, progresja choroby, rytuksymab, szpiczak mnogi, TNF-alfa, toksyczność ograniczająca dawkę, tworzenie mikronaczyń, ubikwitynacja, wskazanie hematoonkologiczne, zespół mielodysplastyczny
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lenalidomide Grindeks 20 mg

Lenalidomid (Lenalidomide Grindeks) jest lekiem o wielokierunkowym działaniu immunomodulującym, stosowanym głównie w hematologii onkologicznej, ze wskazaniami obejmującymi szpiczaka mnogiego oraz chłoniaka grudkowego. W terapii szpiczaka mnogiego lenalidomid stosowany jest jako leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych (ASCT) w monoterapii, w pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepienia w skojarzeniu z deksametazonem, bortezomibem i deksametazonem lub melfalanem i prednizonem, a także w leczeniu nawrotowym lub opornym w połączeniu z deksametazonem. W chłoniaku grudkowym lek jest stosowany wyłącznie u dorosłych pacjentów z uprzednio leczoną chorobą w stopniu I-3a, w skojarzeniu z rytuksymabem. Dawkowanie lenalidomidu jest indywidualizowane w zależności od wskazania i stanu klinicznego, dostępne w kapsułkach o zawartości od 2,5 mg do 25 mg, z różną zawartością laktozy (od 0 do 197 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy.
autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, chlorek amonowy, deksametazon, hematologia onkologiczna, kapsułki twarde, laktoza, leczenie podtrzymujące, lenalidomid, melfalan, nawrotowy szpiczak mnogi, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, pierwsza linia leczenia, prednizon, przeciwciało anty-CD20, rytuksymab, szpiczak mnogi, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lenalidomide Pharmascience 25 mg

Lenalidomide Pharmascience jest dostępny w kapsułkach twardych o dawkach od 2,5 mg do 25 mg i znajduje zastosowanie głównie w leczeniu hematologicznym, w tym szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych (MDS) oraz chłoniaka grudkowego (FL). W szpiczaku mnogim lek stosowany jest zarówno w monoterapii (leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych), jak i w terapii skojarzonej (z deksametazonem, bortezomibem, melfalanem i prednizonem) w zależności od stadium choroby i kwalifikacji do przeszczepu. W MDS lenalidomid jest wskazany w monoterapii u pacjentów z izolowaną delecją 5q, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem oraz anemią zależną od transfuzji. W chłoniaku grudkowym stosuje się go w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów z nawrotem lub opornością na wcześniejsze leczenie, w stopniach 1-3a choroby.
anemia zależna od przetoczeń, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, deksametazon, delecja 5q, działanie teratogenne, hematolog, kapsułka twarda, laktoza, lek przeciwnowotworowy, lenalidomid, melfalan, nawrotowy szpiczak mnogi, onkolog, prednizon, przeciwciało monoklonalne anty-CD20, rytuksymab, szpiczak mnogi, zespół mielodysplastyczny
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Fresenius Kabi 10 mg

Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (ATC: L04AX04), wykazuje złożony mechanizm działania obejmujący bezpośrednie wiązanie z cereblonem, składnikiem kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach limfatycznych. Substancja ta hamuje proliferację i indukuje apoptozę nowotworowych komórek hematopoetycznych, w tym komórek plazmatycznych szpiczaka mnogiego, chłoniaka grudkowego oraz komórek z delecją 5q w zespołach mielodysplastycznych (MDS). Lenalidomid dodatkowo wzmacnia odpowiedź immunologiczną poprzez zwiększenie liczby i aktywności komórek T, NK oraz NKT, wykazuje działanie antyangiogenne, proerytropoetyczne (stymulacja hemoglobiny płodowej w komórkach CD34+) oraz przeciwzapalne (hamowanie TNF-α i IL-6). W terapii chłoniaka grudkowego wykazano synergizm lenalidomidu z rytuksymabem, zwiększający cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC) i apoptozę komórek nowotworowych.
ADCC, angiogeneza, apoptoza, ASCT, cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy, chłoniak z komórek płaszcza, cytokiny, cytokiny prozapalne, czynniki transkrypcyjne, delecja 5q, erytropoeza, komórki CD34+, komórki NK, ligaza E3, nawrotowy szpiczak mnogi, nowo rozpoznany szpiczak mnogi, progresja choroby, przeżycie wolne od progresji, szpiczak mnogi, zespół mielodysplastyczny
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lenalidomide Ranbaxy 2,5 mg

Lenalidomide Ranbaxy jest wskazany w leczeniu onkohematologicznym, w szczególności w szpiczaku mnogim, zespołach mielodysplastycznych (MDS) oraz chłoniakach z komórek płaszcza i grudkowym. W szpiczaku mnogim stosuje się go zarówno w monoterapii (np. leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych), jak i w terapii skojarzonej: z deksametazonem (Rd), bortezomibem i deksametazonem (RVd) lub melfalanem i prednizonem (MPR), w 28-dniowych cyklach do progresji choroby lub nietolerancji. W MDS z izolowaną delecją 5q oraz u pacjentów z anemią zależną od transfuzji lenalidomid stosowany jest w monoterapii, co często prowadzi do uniezależnienia od przetoczeń. W chłoniaku z komórek płaszcza lek podaje się w monoterapii u pacjentów z nawrotem lub opornością na wcześniejsze terapie, natomiast w chłoniaku grudkowym stosuje się schemat R² (lenalidomid + rytuksymab) u pacjentów opornych na wcześniejsze leczenie.
anemia zależna od przetoczeń, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, badanie diagnostyczne, bortezomib, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, czynnik stymulujący erytropoezę, deksametazon, delecja 5q, działanie teratogenne, immunochemioterapia, klirens kreatyniny, melfalan, morfologia krwi, nawrotowy szpiczak mnogi, neuropatia obwodowa, neutropenia, niewydolność nerek, nowotwór wtórny, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, reakcja skórna, rytuksymab, ryzyko cytogenetyczne, skala ECOG, stadium zaawansowania choroby, szpiczak mnogi, trombocytopenia, zespół mielodysplastyczny
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Zentiva 15 mg

Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwnowotworowe, immunomodulacyjne oraz przeciwzapalne. Mechanizm jego działania opiera się na specyficznym wiązaniu z białkiem cereblon, będącym częścią kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach limfatycznych. W efekcie lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę komórek nowotworowych, zwłaszcza w szpiczaku mnogim, chłoniaku grudkowym oraz w zespołach mielodysplastycznych z delecją 5q. Dodatkowo lek zwiększa odporność komórkową (T, NK, NKT), wykazuje działanie antyangiogenne, proerytropoetyczne (wzrost hemoglobiny płodowej) oraz hamuje produkcję cytokin prozapalnych, takich jak TNF-α i IL-6. Synergistyczne działanie z rytuksymabem zwiększa cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC) wobec komórek chłoniaka grudkowego.
autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, cereblon, chłoniak grudkowy, cytokiny prozapalne, cytotoksyczność komórkowa zależna od przeciwciał, czynniki transkrypcyjne, delecja 5q, działanie proerytropoetyczne, działanie przeciwzapalne, komórki NK, komórki T, leczenie podtrzymujące, lenalidomid, ligaza E3, nawrotowy szpiczak mnogi, szpiczak mnogi, właściwości antyangiogenne, zespół mielodysplastyczny
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bortezomib TZF 3,5 mg

Bortezomib TZF, dostępny w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań zawierającego 3,5 mg bortezomibu, stosowany jest w leczeniu szpiczaka mnogiego oraz chłoniaka z komórek płaszcza u dorosłych. Po rekonstytucji uzyskuje stężenie 2,5 mg/ml dla podania podskórnego oraz 1 mg/ml dla dożylnego. W szpiczaku mnogim lek znajduje zastosowanie zarówno u pacjentów z nawrotem lub opornością na wcześniejsze leczenie (monoterapia lub w skojarzeniu z pegylowaną liposomalną doksorubicyną lub deksametazonem), jak i u chorych wcześniej nieleczonych, niekwalifikujących się do przeszczepienia hematopoetycznych komórek macierzystych (w połączeniu z melfalanem i prednizonem). Ponadto, bortezomib jest stosowany w terapii indukcyjnej przed przeszczepieniem, w skojarzeniu z deksametazonem i talidomidem, u pacjentów kwalifikujących się do wysokodawkowej chemioterapii i przeszczepienia. W chłoniaku z komórek płaszcza lek podaje się w schemacie wielolekowym z rytuksymabem, cyklofosfamidem, doksorubicyną i prednizonem u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepienia.
bortezomib, chemioterapia wysokodawkowa, chłoniak z komórek płaszcza, cyklofosfamid, deksametazon, doksorubicyna, ester kwasu boronowego z mannitolem, melfalan, nawrotowy szpiczak mnogi, pegylowana liposomalna doksorubicyna, polineuropatia obwodowa, prednizon, proszek do sporządzania roztworu, przeszczepienie hematopoetycznych komórek macierzystych, rytuksymab, schemat trójlekowy, szpiczak mnogi, talidomid, terapia indukcyjna
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lenalidomide Pharmascience 15 mg

Lenalidomid jest lekiem immunomodulującym o szerokim spektrum zastosowań w hematologii i onkologii, stosowanym przede wszystkim w terapii szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych (MDS) z izolowaną delecją 5q oraz chłoniaka grudkowego (FL) stopnia 1-3a. W szpiczaku mnogim lenalidomid stosuje się zarówno w leczeniu podtrzymującym po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych (ASCT), jak i w terapii pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu (w schematach dwulekowych i trójlekowych, np. RVD, MPR), a także w leczeniu nawrotowego/opornego szpiczaka w skojarzeniu z deksametazonem. W MDS lenalidomid jest wskazany u pacjentów z anemią zależną od transfuzji, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem według IPSS oraz izolowaną delecją 5q, zwłaszcza po niepowodzeniu terapii ESA. W chłoniaku grudkowym lenalidomid w połączeniu z rytuksymabem (schemat R²) stanowi opcję terapeutyczną dla pacjentów z nawrotem lub opornością na wcześniejsze leczenie. Preparat dostępny jest w kapsułkach o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, co umożliwia indywidualizację terapii w zależności od wskazań, masy ciała i funkcji nerek.
analog talidomidu, anemia zależna od przetoczeń, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, czynnik stymulujący erytropoezę, deksametazon, delecja 5q, klirens kreatyniny, leczenie podtrzymujące, małopłytkowość, melfalan, mielosupresja, morfologia krwi, nawrotowy szpiczak mnogi, neuropatia obwodowa, neutropenia, powikłania zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka przeciwzakrzepowa, Program Zapobiegania Ciąży, rytuksymab, schemat RVD, szpiczak mnogi, terapia pierwszej linii, teratogenność, zespół mielodysplastyczny
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lenalidomide Pharmascience 20 mg

Lenalidomide Pharmascience jest lekiem dostępnym w kapsułkach o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, stosowanym w hematologii onkologicznej, głównie w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych (MDS) z izolowaną delecją 5q oraz chłoniaka grudkowego (FL). W szpiczaku mnogim lenalidomid stosuje się jako terapię podtrzymującą po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych, w leczeniu pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu (w monoterapii lub w skojarzeniu z deksametazonem, bortezomibem lub melfalanem) oraz w leczeniu nawrotowym/opornym w połączeniu z deksametazonem. W MDS lek jest wskazany u pacjentów z anemią zależną od transfuzji, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem według IPSS oraz obecnością izolowanej delecji 5q, szczególnie gdy inne terapie są nieskuteczne lub przeciwwskazane. W chłoniaku grudkowym lenalidomid stosuje się w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów z nawrotowym lub opornym nowotworem o stopniu złośliwości 1-3a wg WHO.
aberracja chromosomowa, anemia zależna od przetoczeń, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, deksametazon, delecja 5q, działanie teratogenne, erytropoetyna, funkcja nerek, funkcja wątroby, leczenie pierwszej linii, leczenie podtrzymujące, lenalidomid, melfalan, Międzynarodowy System Prognostyczny, morfologia krwi, nawrotowy szpiczak mnogi, neutrofile, niedokrwistość, nietolerancja laktozy, niskie ryzyko IPSS, płytki krwi, prednizon, przeciwciało monoklonalne anty-CD20, rytuksymab, stopień złośliwości histologicznej, szpiczak mnogi, terapia skojarzona, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żylna, zespół mielodysplastyczny
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lenalidomide Medical Valley 10 mg

Lenalidomide Medical Valley to lek zawierający lenalidomid dostępny w kapsułkach o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, zawierający laktozę jako substancję pomocniczą, co jest istotne przy kwalifikacji pacjentów z nietolerancją laktozy. Lek jest wskazany w leczeniu szpiczaka mnogiego w trzech głównych scenariuszach: jako monoterapia w leczeniu podtrzymującym po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (auto-HSCT), w terapii skojarzonej pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu (z deksametazonem, bortezomibem i deksametazonem lub melfalanem i prednizonem) oraz w leczeniu nawrotowego/opornego szpiczaka mnogiego w skojarzeniu z deksametazonem (Len-Dex). Ponadto lenalidomid jest stosowany w monoterapii u pacjentów z zespołem mielodysplastycznym z izolowaną delecją 5q, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem według IPSS oraz anemią zależną od transfuzji, a także w leczeniu chłoniaka z komórek płaszcza (MCL) w nawrocie lub oporności oraz w terapii skojarzonej z rytuksymabem u pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym (FL) stopnia 1-3a.
anemia zależna od przetoczeń, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, czynnik stymulujący erytropoezę, deksametazon, delecja 5q, działanie teratogenne, lenalidomid, melfalan, nawrotowy szpiczak mnogi, niedobór laktazy, niedokrwistość, nietolerancja galaktozy, prednizon, przeciwciało monoklonalne anty-CD20, rytuksymab, szpiczak mnogi, terapia podtrzymująca, zespół 5q-, zespół mielodysplastyczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Linorion 20 mg

Linorion (lenalidomid) jest lekiem immunomodulującym dostępnym w kapsułkach o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, stosowanym w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych (MDS) oraz chłoniaka grudkowego (FL). W szpiczaku mnogim lenalidomid znajduje zastosowanie jako monoterapia w leczeniu podtrzymującym po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych, a także w terapii pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu, gdzie stosowany jest w skojarzeniu z deksametazonem, bortezomibem lub melfalanem i prednizonem. W nawrotowym lub opornym szpiczaku mnogim lenalidomid łączy się z deksametazonem. W MDS lenalidomid jest wskazany u pacjentów z anemią zależną od transfuzji, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem według IPSS oraz izolowaną delecją 5q, umożliwiając uniezależnienie od transfuzji poprzez stymulację erytropoezy. W chłoniaku grudkowym (stopień 1-3a) lenalidomid stosowany jest w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów po wcześniejszym leczeniu lub z nawrotem choroby.
anemia zależna od przetoczeń, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, czynnik stymulujący erytropoezę, deksametazon, delecja 5q, działanie teratogenne, erytropoeza, hematoonkologia, hepatotoksyczność, kapsułka twarda, leczenie pierwszej linii, leczenie podtrzymujące, lenalidomid, małopłytkowość, melfalan, mielosupresja, morfologia krwi, nawrotowy szpiczak mnogi, neutropenia, nieprawidłowość cytogenetyczna, nietolerancja laktozy, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, reakcja skórna, rytuksymab, szpiczak mnogi, transfuzja koncentratu krwinek czerwonych, zespół mielodysplastyczny
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Kleder 25 mg

Lenalidomid (lek Kleder) jest immunomodulatorem o wielokierunkowym działaniu przeciwnowotworowym, stosowanym w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych (MDS) z izolowaną delecją 5q, chłoniaka z komórek płaszcza (MCL) oraz chłoniaka grudkowego (FL). W szpiczaku mnogim Kleder jest stosowany jako leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT) w monoterapii, w terapii pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu w skojarzeniu z deksametazonem, bortezomibem lub melfalanem i prednizonem, a także w nawrotowym/opornym przebiegu choroby w połączeniu z deksametazonem. W MDS lek stosowany jest w monoterapii u dorosłych z anemią zależną od transfuzji, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem według IPSS oraz izolowaną delecją 5q. W MCL i FL Kleder podaje się odpowiednio w monoterapii lub w skojarzeniu z rytuksymabem (R²) u pacjentów z nawrotem lub opornością na wcześniejsze leczenie. Dostępność dawek 5, 10, 15, 20 i 25 mg umożliwia indywidualne dostosowanie terapii.
anemia zależna od przetoczeń, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, delecja 5q, działanie teratogenne, erytropoeza, lenalidomid, melfalan, mielosupresja, morfologia krwi, nawrotowy szpiczak mnogi, neutropenia, niewydolność nerek, rytuksymab, ryzyko zakrzepowo-zatorowe, szpiczak mnogi, trombocytopenia, zespół mielodysplastyczny
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lenalidomide Grindeks 7,5 mg

Lenalidomid (Lenalidomide Grindeks) jest lekiem immunomodulującym stosowanym w terapii szpiczaka mnogiego oraz chłoniaka grudkowego. W szpiczaku mnogim lenalidomid znajduje zastosowanie jako leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych (ASCT), w monoterapii, mające na celu wydłużenie czasu przeżycia wolnego od progresji choroby. Ponadto, w pierwszej linii leczenia u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepienia stosowany jest w skojarzeniu z deksametazonem, bortezomibem i deksametazonem lub melfalanem i prednizonem. W nawrotowym lub opornym szpiczaku mnogim lenalidomid podawany jest w połączeniu z deksametazonem. W chłoniaku grudkowym stopnia I-3a lek stosuje się u pacjentów uprzednio leczonych, w terapii skojarzonej z rytuksymabem, co pozwala na synergistyczne działanie immunomodulujące i cytotoksyczne. Preparat dostępny jest w kapsułkach o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, zawierających różne ilości laktozy bezwodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
antygen CD20, antykoncepcja, ASCT, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy, czynnik teratogenny, deksametazon, działanie immunomodulujące, działanie mielosupresyjne, działanie synergistyczne, interakcje lekowe, kapsułki twarde, kryteria diagnostyczne, laktoza bezwodna, leczenie podtrzymujące, lenalidomid, limfocyty B, melfalan, morfologia krwi obwodowej, nawrotowy szpiczak mnogi, nietolerancja laktozy, nowotwór hematologiczny, pierwsza linia leczenia, powikłania zakrzepowo-zatorowe, prednizon, profilaktyka przeciwzakrzepowa, przeciwwskazanie, rytuksymab, szpiczak mnogi, wrodzone wady rozwojowe