scyntygrafia dróg żółciowych
Scyntygrafia dróg żółciowych to nieinwazyjna technika diagnostyczna z zakresu medycyny nuklearnej, pozwalająca na ocenę czynności wątroby, dróg żółciowych oraz pęcherzyka żółciowego. Badanie wykorzystuje znakowane technetem-99m pochodne kwasu iminodwuoctowego (IDA), które są wychwytywane przez hepatocyty i wydzielane do żółci, podobnie jak bilirubina.
Procedura polega na dożylnym podaniu radioznacznika, a następnie rejestracji za pomocą gamma kamery jego dystrybucji w narządach. Umożliwia to ocenę czynności wydzielniczej wątroby, drożności dróg żółciowych oraz kurczliwości pęcherzyka żółciowego. Badanie trwa od 60 do 90 minut, a w przypadku oceny opróżniania pęcherzyka żółciowego może być wydłużone.
Główne wskazania do wykonania scyntygrafii dróg żółciowych obejmują: podejrzenie ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego, ocenę drożności dróg żółciowych, diagnostykę zespołu poscholecystektomijnego, ocenę funkcji przeszczepu wątroby oraz diagnozowanie dyskinezji pęcherzyka żółciowego. Badanie jest szczególnie cenne u pacjentów z niejednoznacznymi wynikami badań ultrasonograficznych.
Zaletą scyntygrafii dróg żółciowych jest możliwość oceny nie tylko struktury, ale przede wszystkim funkcji badanych narządów. Jest to badanie bezpieczne, z minimalną dawką promieniowania, które może być wykonywane nawet u kobiet w ciąży przy istotnych wskazaniach klinicznych oraz u pacjentów z podwyższonym poziomem bilirubiny (do 20-30 mg/dl).