chłoniak węzłowy
Chłoniak węzłowy to złośliwy nowotwór układu limfatycznego, który rozwija się pierwotnie w węzłach chłonnych. Jest to jeden z głównych typów chłoniaków, w przeciwieństwie do chłoniaków pozawęzłowych, które początkowo lokalizują się w tkankach innych niż węzły chłonne.
Wyróżnia się dwie główne kategorie chłoniaków węzłowych: chłoniaki Hodgkina (ziarnicę złośliwą) oraz chłoniaki nie-Hodgkinowskie (NHL). Diagnostyka opiera się na badaniu histopatologicznym materiału pobranego z węzła chłonnego, badaniach immunohistochemicznych, cytogenetycznych oraz molekularnych, które pozwalają określić podtyp chłoniaka.
Objawy chłoniaka węzłowego obejmują przede wszystkim niebolesne powiększenie węzłów chłonnych, najczęściej szyjnych, pachowych lub pachwinowych. Mogą towarzyszyć im objawy ogólnoustrojowe, tzw. objawy B: gorączka powyżej 38°C, nocne poty oraz utrata masy ciała przekraczająca 10% w ciągu 6 miesięcy.
Leczenie chłoniaków węzłowych zależy od typu histologicznego, stopnia zaawansowania klinicznego oraz czynników prognostycznych. Podstawowe metody terapeutyczne obejmują chemioterapię, immunoterapię, radioterapię, a w wybranych przypadkach przeszczepienie komórek macierzystych. Nowoczesne podejście terapeutyczne uwzględnia również terapie celowane oraz immunoterapie z wykorzystaniem przeciwciał monoklonalnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Pierwotny skórny chłoniak z komórek b – Diagnostyka i diagnoza
Pierwotny skórny chłoniak z komórek B (PCBCL) to heterogeniczna grupa nowotworów wywodzących się z dojrzałych limfocytów B, stanowiąca 20-25% pierwotnych chłoniaków skóry. Wyróżnia się trzy główne podtypy: PCMZL i PCFCL o przebiegu indolentnym oraz agresywny PCDLBCL-LT. Diagnostyka wymaga biopsji skóry (zalecana biopsja sztancowa 4-6 mm lub wycinkowa obejmująca skórę właściwą i tkankę podskórną) oraz badań immunohistochemicznych (markery CD19, CD20, CD79a, BCL-2, BCL-6, MUM-1). Badania molekularne (PCR, FISH, CGH) wspomagają różnicowanie i rokowanie, szczególnie w wykrywaniu aberracji genu MYC w PCDLBCL-LT. Ocena stopnia zaawansowania obejmuje badania laboratoryjne (morfologia, LDH, beta-2-mikroglobulina), obrazowe (CT lub PET/CT) oraz w wybranych przypadkach biopsję szpiku kostnego, zwłaszcza u PCDLBCL-LT. Różnicowanie z wtórnym zajęciem skóry przez chłoniaki układowe oraz pseudochłoniakami jest kluczowe dla wyboru terapii i rokowania.
badanie dermatoskopowe, badanie immunohistochemiczne, biopsja ścinająca, biopsja szpiku kostnego, biopsja sztancowa, biopsja wycinkowa, Borrelia burgdorferi, chłoniak skóry, chłoniak węzłowy, cytometria przepływowa, dehydrogenaza mleczanowa, dermatopatolog, elektroforeza białek surowicy, fluorescencyjna hybrydyzacja in situ, hematopatolog, limfocyt B, pierwotny skórny chłoniak rozlany z dużych komórek B typu kończynowego, pierwotny skórny chłoniak strefy brzeżnej, pierwotny skórny chłoniak z komórek B, pierwotny skórny chłoniak z ośrodków rozmnażania, porównawcza hybrydyzacja genomowa, pozytonowa tomografia emisyjna, przeciwciało przeciwjądrowe, reakcja łańcuchowa polimerazy, remisja, tomografia komputerowa, zajęcie węzłów chłonnych