glikozydy
Glikozydy to związki chemiczne złożone z części cukrowej (glikonu) połączonej z niecukrowym komponentem (aglikonem) wiązaniem glikozydowym. W medycynie szczególne znaczenie mają glikozydy nasercowe (kardenolidowe i bufadienolidowe), które są stosowane w leczeniu niewydolności serca i zaburzeń rytmu serca.
Najbardziej znane glikozydy nasercowe to digoksyna i digitoksyna, pozyskiwane z naparstnicy (Digitalis). Ich działanie opiera się na hamowaniu pompy sodowo-potasowej (Na⁺/K⁺-ATPazy), co prowadzi do zwiększenia stężenia wewnątrzkomórkowego wapnia, a w konsekwencji do wzmocnienia siły skurczu mięśnia sercowego (działanie inotropowe dodatnie). Dodatkowo spowalniają one przewodnictwo w węźle przedsionkowo-komorowym (działanie dromotropowe ujemne).
Glikozydy nasercowe charakteryzują się wąskim indeksem terapeutycznym, co wymaga ścisłego monitorowania stężenia leku we krwi oraz obserwacji klinicznych objawów przedawkowania. Do najczęstszych objawów toksyczności należą zaburzenia rytmu serca, nudności, wymioty, zaburzenia widzenia (widzenie w kolorze żółto-zielonym) oraz zaburzenia neuropsychiatryczne. Leczenie przedawkowania obejmuje podanie fragmentów przeciwciał przeciwko digoksynie (Fab) w ciężkich przypadkach.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Genisteina – Właściwości farmakokinetyczne
Genisteina, główny fitoestrogen z grupy izoflawonów, występuje w preparatach Soyfem (100 mg wyciągu z nasion soi, odpowiadającego 26 mg izoflawonów w przeliczeniu na genisteinę) oraz Soyfem Forte (230,8 mg wyciągu, co odpowiada 60 mg izoflawonów). Farmakokinetyka genisteiny charakteryzuje się dużą zmiennością międzyosobniczą, zależną głównie od składu mikrobioty jelitowej, która warunkuje hydrolizę glikozydów do aktywnych aglikonów. Maksymalne stężenie genisteiny (Cmax) wynosi 0,569 ± 0,294 µmol/L, osiągane w czasie 5-9 godzin (Tmax), natomiast daidzyny 0,396 ± 0,104 µmol/L z Tmax 4-7 godzin. Pole pod krzywą stężenia (AUC) dla genisteiny wynosi 8,9 ± 4,7 µmol × 48 h/L oraz 217 ± 103 µmol × 48 h/L × BMI, co podkreśla wpływ masy ciała na farmakokinetykę.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tabletki tonizujące Labofarm –
Tabletki tonizujące Labofarm to preparat ziołowy zawierający ekstrakty z kwiatostanu głogu (150 mg/tabletkę), owocu głogu (30 mg/tabletkę), ziela serdecznika (100 mg/tabletkę) oraz ziela nostrzyka (40 mg/tabletkę). Składniki aktywne to przede wszystkim flawonoidy (w przeliczeniu na hiperozyd nie mniej niż 1,25 mg/tabletkę) oraz kumaryny (0,02-0,5 mg/tabletkę). Farmakodynamika preparatu opiera się na synergistycznym działaniu tych surowców: flawonoidy z głogu wykazują działanie kardioprotekcyjne i tonizujące mięsień sercowy, ziele serdecznika działa uspokajająco i łagodnie hipotensyjnie, natomiast kumaryny z nostrzyka poprawiają mikrokrążenie.
działanie hipotensyjne, działanie kardioprotekcyjne, działanie sedatywne, flawonoidy, glikozydy, hiperozyd, kumaryny, kwiatostan głogu, medycyna ludowa, obniżanie ciśnienia tętniczego, owoc głogu, poprawa mikrokrążenia, proantocyjanidyny, produkt leczniczy roślinny, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia pracy serca, ziele nostrzyka, ziele serdecznika, związki flawonoidowe