efekt bronchodilatacyjny

Efekt bronchodilatacyjny to rozszerzenie oskrzeli, które prowadzi do zwiększenia ich światła i poprawy przepływu powietrza w drogach oddechowych. Zjawisko to jest kluczowe w leczeniu chorób obturacyjnych układu oddechowego, takich jak astma oskrzelowa czy przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP).

Efekt bronchodilatacyjny uzyskuje się głównie poprzez działanie farmakologiczne leków z grupy beta2-mimetyków (np. salbutamol, formoterol), cholinolityków (np. ipratropium, tiotropium) oraz metyloksantyn (np. teofilina). Mechanizm działania tych leków polega na rozluźnieniu mięśni gładkich oskrzeli, co prowadzi do ich rozszerzenia i zmniejszenia oporu w drogach oddechowych.

W praktyce klinicznej skuteczność efektu bronchodilatacyjnego ocenia się poprzez badania spirometryczne, mierząc parametry takie jak FEV1 (natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa) czy PEF (szczytowy przepływ wydechowy). Poprawa tych wartości po podaniu leku świadczy o jego skuteczności bronchodilatacyjnej i jest istotnym elementem oceny odpowiedzi na leczenie.

Powiązane wpisy

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl